Gedachte van de week – De doop van Jezus

16 januari 2011


Het is niet gemakkelijk om mensen echt te kennen. Ook al ga je veel met iemand om, leef je zelfs met hem/haar samen, denk je iemand te kennen, dan nog kan hij of zij je soms verrassen met opvattingen, uitspraken of acties die je niet verwacht had of leer je kanten van iemand kennen die je verrassen.

Ik vind het bijzonder dat Johannes dat ook van Jezus zegt. Uit de overlevering blijkt immers dat zij familie zijn, neven van elkaar en elkaar ook kennen. Blijkbaar bedoelt Johannes nog iets anders: Jezus kennen, dat is niet iets vanzelfsprekends. En het is goed dat een groot profeet, een groot gelovige als Johannes ons daaraan herinnert op het moment dat we ons hier verzamelen in Jezus’ naam.

Ook al proberen we hier in onze vieringen de juiste gebaren en woorden te vinden om zijn gedachtenis onder ons levend te houden, toch kunnen we ons blijven afvragen: kennen we Hem wel echt? En in allerlei bijeenkomsten en werkgroepen buigen we ons over hoe we zijn voorbeeld kunnen doorgeven en in praktijk brengen zonder ons misschien genoeg af te vragen of we wel echt in de geest van Jezus bezig zijn….

Ook al verzetten veel mensen bergen werk om zijn kerk levend te houden – of we ons nu katholiek noemen of protestant, hervormd of gereformeerd of gewoon christen – toch kunnen we ons blijven afvragen: kennen we Jezus wel echt? Wordt Hij wel echt gekend door de wijze waarop wij leven en werken? Wordt Hij wel echt gekend door de wijze waarop wij met elkaar omgaan?

Ook al laten we ons van hieruit telkens de wereld inzenden met de opdracht daar het levenswerk van Jezus handen en voeten te geven, toch mogen we ons blijven afvragen of Hij wel gekend wordt door wat wij als kerk betekenen voor de samenleving.

Johannes blijft ons daarom oproepen om ons geloven, ons getuigen en handelen telkens te ijken aan Jezus zelf. En daarbij noemt hij Jezus: het licht van de wereld, iemand die het heil van de wereld is. Hoogdravende woorden, lastig om je iets bij voor te stellen. Morgen, in de kindernevendienst bij de oecumenische viering, symboliseren we Jezus, en wie Jezus was, voor de kinderen in een hart. Jezus dus als iemand met hart voor de mensen, iemand die zijn hart openstelt voor alle mensen, maar vooral voor mensen die het moeilijk hebben, voor mensen die alleen staan met hun problemen en nood, met hun verdriet of eenzaamheid…

Daaraan mogen wij ons vandaag spiegelen…..; aan dat hart, aan die liefde van Jezus mag je je laven en van die liefde mag je doorgeven; je hart kun je delen…..

 

(Vrij naar een tekst van Kees Pannekoek, uit: ‘Het gesprek bij de bron”)