Gedachte van de week – De kloof tussen arm en rijk is mensenwerk

29 september 2013 (26e zondag door het jaar, C)


Amos haalt in de eerste lezing ongenadig uit tegen de zelfverzekerde rijke elite in Samaria; zij zullen hun straf niet ontgaan. En Lucas vertelt in het evangelie over het trieste onomkeerbare einde van de rijkaard, die het zelf goed had gehad tijdens zijn leven hier op aarde maar zijn ogen en hart had gesloten voor de arme aan zijn poort.  Als Amos de rijken in Samaria aanklaagt, dan is zijn aanklacht niet dat zij het goed hebben, maar dat de armoede van de armen hen koud laat. En Lucas zegt hetzelfde: je mag rijk zijn en feest vieren, daar is niets op tegen; maar als je de arme niet wilt zien en je hart voor hem sluit, zit je fout.

Verschillen zijn er altijd geweest, maar de zorgeloosheid waarmee rijken in het leven staan, heeft soms schrikbarende vormen. De verschrikkelijke kloof tussen rijk en arm is door mensen gemaakt. Maar als dat zo is, kan ze ook door mensen ongedaan worden gemaakt. Amos en Jezus worden streng en hard, als mensen denken dat ze er niets mee te maken hebben, wanneer buiten hun deur mensen het niet redden. Zij geven ons te verstaan, dat de beroerde maatschappelijke verhoudingen in onze wereld omgedraaid kunnen/moeten worden door óns. De kloof tussen arm en rijk kan en moet gedempt worden, dat is mensenwerk.