Archief berichten

← terug

Jubileum

Op 24 september vierden we het 40-jarig bestaan van de Andreasparochie. Het weer feestte mee. Het was een prachtige dag onder een stralende zon. Deken en pastoor Hans Bouman beet de spits af door vóór het begin van de viering een felicitatie uit te spreken, waarin hij niet terugblikte op de afgelopen veertig jaar maar de Andreas in het zonnetje zette door in te gaan op wat er in de Andreas allemaal aan goeds en moois gebeurt en van daaruit naar de toekomst te kijken. Dat was helemaal in lijn met de creatieve ideeën en artistieke vormgevingen die de vele werkgroepen van de parochie hadden bedacht om te laten zien welke kerk hen in de toekomst voor ogen staat. Het resultaat is een vrolijk kleurenspel dat je tegemoet spettert als je de kerk binnen loopt. Na de drukbezochte viering was er een feestelijke koffie voor de bezoekers, die zich te goed hebben gedaan aan de vele soorten gebak die op zondagochtend door vele dames - en hopelijk ook door een enkele heer - van de parochie vers uit eigen oven waren aangeleverd. In de kerkgang kon men onder het genot van de koffie en het gebak de kleurrijke schilderijen bewonderen die daar nu worden geëxposeerd. Artistiek zeer de moeite waard. In onze kerk gaan geloof, kunst en gezelligheid moeiteloos in elkaar over!

Dominee Henk van Es hield uit naam van de bevriende PKN-gemeenten Parkstad een toespraak waarin hij niet alleen de parochie feliciteerde met haar 40-jarige bestaan, maar ook Eline Claassens nog eens speciaal naar voren haalde om haar te bedanken voor haar inzet voor de oecumene en voor de goede samenwerking. Daar had Eline niet op gerekend, en ze kon haar verlegenheid nog maar net verbergen achter de enorme bos bloemen die ze in haar handen kreeg gedrukt. Daarna luisterde Ger, onze eigen onovertroffen huisgitarist, die ook nog eens uitstekend zingt, de koffie op met liedjes van Limburgse makelij die, nadat de eerste flessen bier en wijn waren aangesproken en een toost was uitgesproken op de parochie, steeds vrolijker door de aanwezigen werden meegezongen. Schrijver dezes deden sommige liedjes denken aan carnaval, maar hem is ingepeperd dat hij er geen snars verstand van heeft - wat ook zo is.

Het was een geslaagd jubileum. Het was een dag om dankbaar voor te zijn.

Rob Pauls

Slotlied

  • Wij zijn samen onderweg, alleluja
  • Samen delen lief en pech, alleluja
  • Met Andreas 40 jaar, alleluja
  • krijgen wij het voor mekaar, alleluja
  • Samen vieren, samen feest, alleluja
  • menig zondag was zo geweest, alleluja
  • Aan de koffie werd gepraat, alleluja
  • en getekend menige kaart, alleluja
  • Gastvrouwen zijn onmisbaar, alleluja
  • een open oor voor hem en haar, alleluja
  • Ook de tuin wordt liefdevol, alleluja
  • onderhoud is soms geen lol, alleluja
  • Liturgie is van het volk, alleluja
  • vele stemmen Jezus tolk, alleluja
  • AZC en ATD, alleluja
  • allen doen er met ons mee, alleluja
  • Als we nu de toekomst zien, alleluja
  • optimistisch bovendien, alleluja
  • Samen blijft het toverwoord, alleluja
  • menig jaartje doen we voort, alleluja.

Solidaridadgroep Andreas - van droom naar werkelijkheid

Solidaridad is een organisatie met een droom. De droom dat wie arbeid verricht, een rechtvaardig loon ontvangt, en dat bij de productie van goederen het milieu en de cultuur worden gespaard. Om die droom te verwezenlijken zorgt Solidaridad wereldwijd voor scholing, voorlichting aan boeren en boerinnen in het zuiden, zodat zij kunnen omschakelen op milieuvriendelijke productiemethoden. Solidaridad richt zich niet alleen op consumenten, maar ook op bedrijven en overheden.

Sinds 2013 kent ook de Andreasparochie een eigen Solidaridadgroep, die nauw verbonden is met de Wereldwinkel. Als groep willen we mensen bewust maken van het belang van duurzame productie en onrecht de wereld uithelpen. Door de verkoop van fairtradeproducten via de Wereldwinkel dragen we ons steentje bij aan een menselijker samenleving. De groep verzorgt met enige regelmaat themavieringen. Dit jaar willen we samen met de Wereldwinkel tijdens de advent de koffieboeren in Mexico, Guatemala en Peru steunen, die klimaatvriendelijke landbouwtechnieken toepassen.

Onze parochie schenkt eerlijke koffie. U kunt ons steunen door een bijdrage te leveren. Dat kan via het spaarpotje in de koffiekamer en/of door producten te kopen in de Wereldwinkel.

Werkgroep Solidaridad: Ank Frederiks, Hans en Wil Heijster, Harry Kerckhoffs, Anneke Lustermans, Marcel Mollink, Nelly van Ooijen en Rob Pauls

Wordt Parkstad een fairtraderegio en de Andreas een fairtradekerk?

In 2007 begon in Nederland een fairtradegemeentecampagne. Fairtradegemeenten zijn op verschillende fronten actief in eerlijke handel. In Nederland zijn er op dit moment 77, waaronder Sittard-Geleen.

Op initiatief van de PLUS-markten in Parkstad Limburg wordt een poging ondernomen om van Parkstad een fairtraderegio te maken en van Heerlen een fairtradegemeente. Dat word je niet zomaar. Een fairtradegemeente moet aan zes criteria voldoen. Zo moet de gemeente het initiatief ondersteunen en zelf fairtradeproducten gebruiken. Verder moeten er genoeg winkels zijn die fairtradeproducten verkopen, en voldoende bedrijven en maatschappelijke organisaties die fairtradeproducten gebruiken. Een breed samengestelde werkgroep moet proberen voor elkaar te krijgen dat aan de voorwaarden wordt voldaan.

HeerlenMondiaal organiseerde op 1 juni een Café Mondiaal bij Pelt waar dit initiatief werd besproken. Vanuit de Andreasparochie waren Karin van Doormaal, Ank Frederiks, Eline Claassens en Rob Pauls aanwezig. Er was veel enthousiasme voor het idee, maar veel mensen zouden een verbreding willen: ook aandacht voor lokale productie, duurzaamheid en biologische producten. Ook vroeg men zich af hoe je kunt nagaan of een product echt via eerlijke handel is verkregen. De Andreasparochie doet al veel aan fairtrade: de koffie is Max Havelaar, er is een wereldwinkel en in vieringen is veel aandacht voor mondiale solidariteit. Zou de Andreas een fairtradekerk moeten worden?

HeerlenMondiaal zal deelnemen aan de plaatselijke werkgroep. Misschien ook een idee voor de Andreasparochie en/of de Raad van Kerken Parkstad?

Rens Trimp

Parochiedag 11 maart

Voor de vierde keer werd er een parochiedag gehouden, een dag voor alle belangstellenden. Er waren zo'n 35 mensen. Na een welkom en een korte bezinnende opening stelde Rob Pauls, de opvolger van Eline Claassens als diaconaal werker, zich voor. Daarna presenteerde Karin van Doormaal de jaarcijfers over 2016. Dolf Hutschemaekers deed verslag van de klussen in en rond het parochiehuis, en Linda Post vertelde over het jongerenproject van afgelopen jaar en de activiteiten die in dat kader zijn georganiseerd.

Pastor Geert Bles bracht de basis van de liturgie in onze Andreaskerk ter sprake en zwengelde daarmee de discussie aan. In groepjes praatten we over: wat betekent voor jou liturgie; hoe zie jij de toekomst van liturgie in onze parochie; en hoe kun je daar zelf een rol in spelen? In alle groepen werd van harte beaamd dat het vieren in de kerk (liturgie) gekoppeld is aan wat we buiten de kerk doen, aan diaconie, de zorg en liefde voor een rechtvaardige wereld, voor mensen, in navolging van Jezus van Nazareth. Samen vieren vinden we belangrijk, en we willen daar graag bij betrokken worden, bijvoorbeeld bij de voorbereiding. De aanwezigen staan open voor verschillende vormen van vieren: eucharistie en woord- en communievieringen worden zeer gewaardeerd. Hetzelfde geldt voor vieringen zonder communie, hoewel dat wel van het moment afhangt; met Aswoensdag heeft er niemand problemen mee; door het jaar wordt door sommigen de communie wel gemist. De suggesties die zijn gedaan, worden in de liturgiegroep besproken.

Het was een mooie dag in een heel goede sfeer.

Maak mij mooi

In het nieuwe liturgische jaar is ons thema maak mij mooi. Het lied Delf mijn gezicht op heeft twee coupletten, die eindigen met de bede: maak mij mooi, maak mij mooi.

God heeft andere maatstaven dan de wereld. God zegt: jij bent mooi zoals je bent. Hij kijkt niet naar grijze haren, niet naar leeftijd, niet naar rimpels, niet naar een handicap, niet naar gebrokenheid. In de wereld ligt dat anders: daar gelden jeugd, glamour, status, bezit, macht. Daar geldt niet wat je bent, maar wat je hebt.

Ook in onze eigen wereld ligt het vaak anders. We denken: ik ben lelijk, ik ben te dik, ik tel niet mee, ik kan niet goed leren, ik heb geen werk, ik heb schulden, ik heb geen eigen huis, ik heb een oude tweedehands auto; alle-maal redenen om niet in mijzelf te geloven, om mijzelf niet mooi te vinden.

Als wij bidden: maak mij mooi...maak mij mooi, vragen wij dat we naar onszelf en naar anderen mogen leren kijken door de ogen van God; dat wij door het uiterlijke heen mogen leren kijken naar innerlijke schoonheid, zoals God naar ons kijkt.

Een jaar na Serious Request

Vorig jaar waren veel mensen uit het kerkelijk landschap van Parkstad uit de Bijbel aan het lezen, er werd gegeten tijdens de solidariteitsmaaltijden, statiegeldflessen werden verzameld, mutsen gebreid, kookboeken verkocht, gestemd op de Serious Request top 10. Velen bezochten de Preek van de Leek en de pop-up kerk. Veel mensen hebben zich ingespannen voor Serious Request en met wat een resultaat. Er is in totaal meer dan 36.000 euro opgehaald voor het Rode Kruis. Een bedrag dat iedereen, deelnemers en organisatie, volledig heeft verrast.

Maar wat is er, behalve het goed bestede geld, nog meer gebeurd naar aanleiding van deze hele actie? Welke onverwachte neveneffecten waren er? Het grootste effect zit wel in kennismaking. Kennismaking tussen de ver-schillende geloofsgemeenschappen. Mensen hebben elkaar ontmoet in het actief bezig zijn met barmhartigheid door zijn/haar talent in te zetten.

Maar dat niet alleen, het idee van de pop-up kerk heeft een vervolg gekregen in Dronten. Het organiserend team van het project De Kerk Draait Door (DKDD), een religieuze variant op de bekende tv-show De Wereld Draait Door, heeft een aflevering van DKDD gedaan in de pop-up kerk in Heerlen. Het team van DKDD heeft het concept van de pop-up kerk geadopteerd en tijdens de Meerpaaldagen in Dronten in een leegstaande winkel ook een plek van bezinning, stilte en zingeving ingericht.

Verder heeft een groep uit Hoogeveen in september ook de recordpoging Bijbellezen gedaan. Daar was het een sponsoractie voor het Nederlands Bijbel Genootschap. In Hoogeveen wilden ze graag het record van Heerlen (iets meer dan 90 uur) verbreken. Ze hebben uiteindelijk 100 uur achter elkaar door gelezen.

En er is een groep uit de protestantse kerk in Heerlen door de pop-up kerk zo geïnspireerd dat ze onderzoeken of het mogelijk is om een permanente vorm van pionieren, een andere vorm van kerk zijn, in Parkstad te ontwikkelen. Zo terugkijkend op het project is er nog steeds grote tevredenheid over het verloop van de acties en het behaalde (financiële) resultaat. En zeker is de organisatie verrast door het effect dat het Serious Requestproject nog steeds heeft. Hartelijk dank voor alle steun en inzet op welke manier dan ook tijdens Serious Request 2015 in Heerlen.

Hanne-Maria Minderhoud

Een urnenpad bij inspirerende mensen rond de Andreaskerk

Op 10 juli werd het pad rond de Andreaskerk een urnenpad. Bijna veertig jaar na dato hebben we het plan van architect Laurens Bisscheroux opge-pakt om in het pad rond de kerk op marmeren tegels de namen van inspirerende mensen te graveren. Namen van zes mensen waarvoor we als gemeenschap samen hebben gekozen: drie zwarte en drie blanke, drie mannen en drie vrouwen. De namen en levensbeschrijvingen van deze mensen zijn te vinden op de pagina inspirerende personen.

Deze mensen zijn inspirerend omdat ze vooral een ding met elkaar gemeen hebben: wat hen in hun leven ook werd aangedaan, ze hebben nooit haat met haat beantwoord. Ze zijn door dik en dun achter hun keuze voor de liefde blijven staan.

Bij deze inspirerende mensen kunnen van nu af aan ook onze lieve doden een plek krijgen; de urn wordt in de aarde geplaatst met daarboven de naam, de geboorte- en sterfdatum op een marmeren tegel, vanuit het besef dat de doden bij de levenden horen. Door hen zijn wij, en wie wij zijn geven wij door. Is dat niet leven door de dood heen?

Eline Claassens

Vredesduif voor Eline Claassens

Op 24 september, tijdens de manifestatie Heerlen in de Wereld, de Wereld in Heerlen, ontving Eline Claassens een houten vredesduif uit Bethlehem als bemoediging en teken van betrokkenheid.

Het Vredesplatform en het Dekenaal Missionair Beraad Heerlen reikten haar de vredesduif uit vanwege haar niet aflatende inzet om bruggen te slaan tussen mensen in diverse levensomstandigheden en van alle overtuigingen, als een net van vrede. Eline organiseert ontmoetingen tussen vluchtelingen en wijkbewoners, zij is lid van Heerlen Mondiaal en zet zich in voor een duurzame samenleving. Eline kreeg de houten vredesduif, die een symbool van hoop en vrede is, voor haar werk "als vredes-inspirerend mens", aldus Ans Houben van het missionair beraad.

Congolese priester die streed tegen misstanden in mijnindustrie vermoord

Bij het blad 'Her en Der' van het Afrika Europa Netwerk van de Konferentie Nederlandse Religieuzen stond het volgende commentaar. Daar kunnen wij ook wat mee.

Inzet voor de heelheid van de schepping en mensenrechten is momenteel misschien een van de gevaarlijkste activiteiten ter wereld. Deze 'Her en Der' opent met een bericht over de moord op de Congolese priester Assumptionist Vincent Machozi. Hij was de afgelopen jaren luis in de pels van de Congolese mijnindustrie. Afgelopen maand werd hij dood geschoten terwijl hij een retraite gaf in een plattelandsdorpje. Vanuit Zuid-Afrika kwam het bericht over de moord op anti-mining activist Sikhosiphi "Bazooka" Rhadebe, ook in maart. De litanie gaat door: in dezelfde maand werd in Guatemala Manfredo Méndez Barrios, een milieuactivist en gemeenschapsleider, dood geschoten. Berta Cáceres, een internationaal bekende leidster van de inheemse bevolking in Honduras en milieuactiviste, werd begin maart vermoord. En twee weken later trof hetzelfde lot haar collega Nelson Garcìa.

Wat kunnen wij doen? De Universiteit van Edinburgh heeft een belangrijke stap genomen om bedrijven die op een of andere manier betrokken zijn bij het geweld op hun verantwoordelijkheid te wijzen. Bewust consumeren is een belangrijk instrument en als een grote speler zoals de University of Edinburgh dit instrument oppakt heeft dat echt impact.

Het bedrijfsleven is helaas maar al te vaak - ook al is dat via via - betrokken bij het geweld tegen inheemse bevolkingen en activisten die voor hun rechten opkomen. Het is daarom treurig dat ontwikkelingshulp in Nederland anno 2016 zo sterk gelieerd is aan handel. "Want handel is de motor van ontwikkeling", zo is de gedachte. Het tv-programma Zembla laat de schaduwzijden zien van dit beleid: http://zembla.vara.nl/seizoenen/2016/afleveringen/23-03-2016

Andreasparochie Palestinastraat 326 Heerlerbaan Heerlen