Nieuws

← terug

Bronzen beeldje van de voetendeuren

Beeldend kunstenaar Robert Takens en vriend van Laurens Bisscheroux, architect van onze kerk, heeft een bijzondere band met de Andreaskerk. Van zijn hand zijn de 'voetendeuren' en het beeld van 'Moeder Aarde'. In 2015 heeft hij een bronzen beeldje gemaakt van 'Moeder Aarde', dat in een zeer beperkte oplage te koop werd aangeboden. Buiten de kosten van het gietwerk kwam de opbrengst geheel ten goede aan de Andreasparochie.

Bij gelegenheid van het 40-jarig bestaan van de Andreas en de jubileumtentoonstelling heeft Robert Takens wederom een sculptuurtje gemaakt, nu van de 'voetendeuren'. Dit is te koop voor € 199,-. En ook deze keer komt de opbrengst ten goede aan onze parochie.

Meer informatie over dit bijzondere kleinood vindt u in de folder met intekenformulier die bij de ingang van de kerk ligt.

Download het intekenformulier.

Marga Meyer

Oecumenische uitstap: vrijdag 17 augustus 2018

De 12e oecumenische uitstap op rij voert ons half augustus naar het heuvelland. Zo’n 8 km van Maastricht ligt Houthem-St. Gerlach, waar vroeger een Norbertinessenklooster gevestigd was. De parochie- en pelgrimskerk is toegewijd aan St. Gerlach. Aan de wanden van de kerk zijn afbeeldingen te zien, die vertellen over Gerlachus, die leefde in de 12e eeuw. Op vrijdagmiddag 17 augustus a.s. krijgen we de gelegenheid dit bedevaartsoord van nabij te leren kennen. We kunnen de kerk en het heiligdom bezoeken en een wandeling rondom kerk en kasteel maken. Dat betekent niet meteen, dat we die middag pelgrims worden, maar het kan ons wel gespreksstof opleveren: wat betekent pelgrimeren eigenlijk? Tegenwoordig maken zowel katholieken als niet-katholieken pelgrimstochten: wat motiveert hen? De Wereldraad van Kerken, die dit jaar 70 jaar bestaat, heeft een pelgrimage voor gerechtigheid en vrede in haar beleidsprogramma opgenomen. Wat kunnen wij hiermee in onze regio?

Gaat u ook mee?

Zoals eerdere jaren, gaan we ook nu carpoolen vanaf de parkeerplaats bij de St. Josephkerk aan de Heerlerbaan, hoek Clemens Meulemanstraat. Om 13.30 uur vertrekken we.

Aanmelden kan tot uiterlijk woensdag 15 augustus bij voorzitter Ko van de Lagemaat via bloemlag@kpnmail.nl. Telefoneren kan ook: 045 5716962.

Graag tot ziens!

ds. Ko van de Lagemaat

Kerkproeverij

Kerkproeverij is gebaseerd op het Engelse Back to Church Sunday. In Nederland vond vorig jaar de eerste editie plaats, in vooral de protestantse kerken. Dit jaar zullen ook veel katholieke kerken meedoen. Kerkproeverij is bedoeld voor mensen die al een tijd niet meer in de kerk zijn geweest, of die weinig met geloof (denken te) hebben.

Kerkproeverij is dé gelegenheid om weer eens een kerk te bezoeken, of om iemand die je kent persoonlijk uit te nodigen mee te gaan naar een kerkdienst. Kerkproeverij 2018 vindt plaats in het weekend van 15/16 september.

De kerken van de Heerlerbaan – Andreas en Joseph – doen dit jaar mee, en wel op zondag 16 september. In de Andreaskerk beginnen we om 10.30 uur met de viering in het kader van startzondag. Na de viering is er zoals gebruikelijk koffie en thee. De kerk is daarna nog open voor degenen die uitleg over het gebouw willen krijgen.

Meer over Kerkproeverij leest u in ons volgende blad. Noteer vast de datum.

Jubileumexpositie

Voor de commissie kerk en kunst was het 40-jarig bestaan van de Andreaskerk een mooie gelegenheid om een grotere overzichtstentoonstelling te organiseren van kunstenaars die al eerder in onze kerk exposeerden. Daarmee werden meerdere vliegen in een klap geslagen. De kerk stond in de schijnwerpers tijdens het Beleef Heëlebaan-weekend van 100 jaar Heerlerbaan. De herinnering aan de architect van de kerk, Laurens Bisscheroux, wordt levend gehouden. En de veertig beeldend kunstenaars kregen nog eens de aandacht die ze dubbel en dwars verdienen.

Zaterdag 23 juni was het zover. Alles was tot in de puntjes geregeld. Maar het was toch spannend. Hoeveel mensen zouden naar de opening komen? Zou het vele werk van te voren niet toch tot een flop leiden? Om kwart over twee waren er nog maar een handjevol mensen, het zweet stond de commissieleden in de handen. De Curly Kale Swing Brazz Bend speelde al een tijdje swingende muziek om de mensen te verwelkomen, de overvloedige hapjes en drankjes stonden klaar. En ja, dan stromen tegen half drie de mensen opeens binnen! Veel meer dan verwacht. Nagenoeg alle kunstenaars waren er, vrienden en bekenden, parochianen en toevallige passanten. Pastoor Harrie Brouwers liet in zijn openingsrede zijn licht schijnen over de relatie tussen kerk en kunst. Met een gezamenlijke toast werd de expositie voor geopend verklaard. Wat volgde: een bijzonder gezellige middag waar mensen elkaar ontmoetten, in gesprek gingen met de kunstenaars onder het genot van hapjes en drankjes en bovenal genietend van swingende muziek. De Curly Kale Swing Brazz Bend hield de stemming er goed in en speelde tot helemaal aan het einde. Ook hier in het parochieblad wil ik namens kerk en kunst dankjewel zeggen aan alle mensen die aan het succes van deze middag hebben bijgedragen. De vele hartverwarmende en enthousiaste reacties die wij hoorden geven ons vleugels en de energie die nodig is om aan het werk te gaan voor het volgende evenement.

Marga Meyer

Solidaridadviering 4 en 5 augustus: voedsel dat leven geeft

Als we door de supermarkt lopen zijn we omringd met een grote hoeveelheid producten, van vele fabrikanten, vanuit de hele wereld. En waar letten we op? Op de prijs, op de verpakking en misschien ook op de kwaliteit. Daar is niks mis mee, zolang je daarmee tevreden bent. Maar er zijn mensen die daar geen vrede meer mee hebben. Mensen – en misschien bent u er een van – die dieper kijken. Mensen die zich afvragen: waar komt het voedsel vandaan? Is er sprake van slavenarbeid? Worden dieren gepijnigd? Je hoeft dat gelukkig allemaal niet zelf uit te zoeken. Er zijn tal van organisaties die dat voor je uitgezocht hebben, waaronder de importeurs van fairtradeproducten. Zo zorgt Solidaridad Nederland wereldwijd voor voorlichting aan boeren en boerinnen in het zuiden, zodat zij kunnen omschakelen op milieuvriendelijke productiemethoden.

Sinds 2013 kent ook de Andreasparochie een eigen Solidaridadgroep, die nauw verbonden is met de Wereldwinkel. Als groep zetten we ons in voor mensenrechten en de zorg voor 'moeder aarde'. De aarde die uiteindelijk al die producten levert. We hebben allemaal voedsel nodig om te leven. Eten en drinken, een dak boven je hoofd, voldoende kleren. We kunnen niet zonder. Maar naast al die gewone dagelijkse levensbehoefte, het voedsel dat vergaat, heeft een mens ook behoefte aan voedsel voor de ziel. Voedsel dat leven geeft. Zoekt een mens naar diepgang in zijn leven. Wat maakt leven mogelijk? Wat behoort tot ons wezen en wat kunnen we gerust loslaten? Waar vind ik een zinvol bestaan, echt leven, eeuwig leven? Voedsel is een geschenk van het hele universum, de hemel, de aarde, maar ook van hard werken. Je moet er moeite voor doen.

Harry Kerckhoffs

De overweging van in deze vieringen vindt u hier.

Vooraankondiging landelijke ontmoetingsdag

Op zaterdag 22 september van 11.00 tot 16.00 uur organiseert ATD Vierde Wereld haar landelijke ontmoetingsdag in de Andreasparochie. Normaliter wordt deze dag georganiseerd in het ontmoetingscentrum ´t Zwervel in Wijhe, maar daar vinden op dat moment hoognodige renovaties plaats. Om deze dag toch door te kunnen laten gaan zijn wij (de lokale groep alhier van ATD en de Andreas) gevraagd deze dag te organiseren.

Ontmoeting is voor mensen van de Vierde Wereld heel belangrijk. Door anderen (lotgenoten, vrienden, professionals enz.) te leren kennen en samen uit te wisselen over wat armoede met mensen doet, voelt men zich gesterkt en gesteund. Beseft men dat men niet alleen staat in de strijd tegen armoede en deze schending van de rechten van de mens.

We willen van deze dag een gezellige en ontspannen dag maken, waar iedereen zich welkom voelt en op haar/zijn manier iets van zichzelf kan laten zien en delen.

Hoe deze dag er uit gaat zien weten we nog niet precies. Wat we wel al weten is dat we iedereen op z´n Zuid-Limburgs willen ontvangen met koffie en vlaai en ander lekker gebak. Uiteraard zijn de mensen van de Andreasparochie en mensen vanuit de wijk ook van harte uitgenodigd.

Wilt u een steentje bijdragen? Een handje hulp is altijd welkom. We hopen het programma van die dag eind juli/begin augustus rond te hebben.

Voor meer informatie: zuid-limburg@atd-vierdewereld.nl of Marion Braad 045 - 532 50 92.

Knutselkunst tijdens de zomervakantie

Aan de Nazarethstraat 7a ligt Plattein, het atelier van Joop Noordkamp en Ivon Drummen. Die laatste gaat elke dinsdagmiddag in de zomervakantie haar deuren open zetten voor creatieve middagen. Van 10 juli t/m 14 augustus van 13.00 tot 15.00 uur. Kinderen van alle leeftijden, maar ook volwassenen kunnen komen werken onder de bezielende leiding van kunstenaar Ivon Drummen. Bij mooi weer kan dat ook buiten. Aanmelden hoeft niet, mag wel, want vol is vol: ivondrummen@hotmail.com of 06 - 18 06 25 62. De kosten bedragen € 10,- per middag.

We gaan van alles doen: kleien, pottenbakken, pottendraaien, schilderen, werken met afvalmateriaal, schilderen op muziek en nog veel meer. Laat je elke week weer verrassen. Je kunt een of meerdere keren komen. Kinderen zijn welkom met of zonder ouders of grootouders. Wat jij wil. Hoera! Dit wordt een creatieve vakantie!

De Andreas en de kunst

Hier volgt de toespraak die Harrie Brouwers hield bij de opening van de jubileumtentoonstelling.

Toen mij gevraagd werd om ook als pastoor aan de Andreas verbonden te worden – dat moet in 1993 zijn geweest – was dat voor mij een aantrekkelijke gedachte. Op de eerste plaats vond ik het leuk om naast een dorpsparochie ook het kerkelijke leven in een buitenwijk van de stad te leren kennen; op de tweede plaats had ik al heel lang een goed contact met de zusters Karmelietessen, maar vooral had ik dierbare herinneringen aan Laurens Bisscheroux. Ik kende hem als een man van de royale gebaren. Eens bracht Max de Leeuw me – ik was maar net een jong kapelaantje in Heerlen – aan het eind van het jaar een heel grote aardewerk schotel vol bloeiende narcissen op witte kiezels. Een nieuwjaarswens van Laurens. Tijdens brainstormsessies bij toenmalig deken Jochems – wij waren bezig met beatmissen en popmuziek – hoor ik hem vertellen over een gang – hij was toen net met de Andreas bezig – waardoor een Latijns zingende schola de heilige ruimte zou moeten naderen. Laurens was niet ouderwets, maar wel sfeergevoelig en wat nostalgisch, daarmee het geloof op de plek zettend waar het thuis hoort. Later zou hij gedesillusioneerd uit Friesland terugkomen met de constatering dat hij er de luiende klokken op zondag zo gemist had.

In de zestiger jaren moest alles nieuw. Het was een heerlijke tijd. In de Pancratius wilden we in de kerstnacht iets voor jongeren doen. We besloten een fakkeltocht te houden vanuit de kerk naar de Doom. Laurens werkte er graag aan mee. Onlangs had hij me rondgeleid, verteld over de witte vloeren en de verlichting die niet van bovenaf de mens moest bestralen, zoals in kerken gebeurde; daar werden gezichten oud van de lelijke slagschaduw! Het licht moest van opzij komen. Hij was er hier mee bezig! Met de groep jongeren arriveerden we in de stal. Daar maakte een poporkestje meditatieve muziek. De aanwezigen werden in een gedragen stemming gehouden. Iedereen ging op de grond zitten. Er was geen altaar, geen tafel of stoel, alleen enkele eenvoudige kistjes – we maakten in die tijd alles met kistjes: tafels, stoelen, boekenkasten – met een wit laken er overheen, beschenen door een spot. Na enige tijd kwam een echtpaar met een baby binnen, Maria en Jozef. Ze namen plaats op de kistjes en bleven stil zitten. Daarna stond Maria op en gaf het kind aan een van de aanwezigen. Iedereen mocht de baby even vasthouden. Het werd een confronterend moment. Voor veel tieners misschien wel een eerste ontmoeting met een pasgeborene. Vooral de vader, een oude schoolvriend van me, zei later dat hij het er heel moeilijk mee gehad had: zijn eerstgeborene, Vincent, aan onbekenden uit handen te moeten geven. Toen het kind bij de moeder terug was – er deden zo’n 60 jongeren mee –, stond de heilige familie op en verliet de stal. Op de witte kistjes werd een schaal met stokbroden gelegd. Na een kort dankgebed werd dat gebroken en gedeeld. O ja, de kleine Vincent is later kunstenaar geworden.

Laurens had intens staan kijken vanuit een hoek. Hij was onder de indruk van de kracht en de eenvoud van de gebaren. Het tabernakel van plexiglas, midden in de kring van de kerkgangers, wit beschenen, met een open schaal er in. Dat nam hij ervan over. En ook het aan Taizé ontleende idee om op de grond te zitten. Intussen waren enkele ideeën van Laurens te mooi gebleken voor de weerbarstigheid van de materie. Het glazen dak dat de toegang tot de sterren moest zijn, was wegens condensproblemen vervangen door een standaardkoepel. Laurens gruwde ervan. De eeuwige vlam bij de moeder was bij de eerste energiecrisis gedoofd. Het eeuwige water dat bij de vijver stroomde was wegens plasproblemen bij de oudere parochianen tot zwijgen gebracht. Het tabernakel was tegen de muur geplaatst. De voetschakelaar waarmee de voorganger de kring lampen kon aanmaken, en vooral weer uitmaken voor wanneer de kerkganger iets moesten lezen was verdwenen... Er was dus veel in ere te herstellen. Tot mijn grote vreugde zag ik bij mijn eerste mis het markante hoofd van Laurens tussen het publiek.

Wat me opviel, dat was dat in deze parochie weliswaar vanwege geldgebrek een aantal elementen verloren waren gegaan in de korte tijd dat de kerk bestond, maar tegelijk viel het me op dat er altijd veel aandacht was besteed aan de pr van dit gebouw. De vrijwilligers hadden veel tijd besteed aan het duidelijk maken dat deze kerk symbolische waarden droeg. Bij de voorbereiding op het doopsel, bij de ouderavonden voor de eerste communie, in parochiegidsen, overal werd gewezen op de twaalf apostelen, op de lichtstraat en op de voeten van wezens die naar boven gaan of naar de aarde komen. Ook mensen die het 'geen kerk' vonden, zeiden altijd dat er veel betekenis achter stak en ze wisten te vertellen dat hij onder de grond zat, al wist men niet waarom. Symbolen zijn geen formules maar gevoelens.

Al jarenlang wordt de gang gebruikt om exposities te houden. Dat was een heel bewuste keuze die we ooit gemaakt hebben. Kunst en kerk zoeken elkaar niet op omdat deze ruimte toch leeg staat en bezoekers wil trekken, nee, er is een innerlijke connectie. Ik denk dat het heel belangrijk is dat mensen hun geloof eerder met kunst associëren dan met wetenschap. Heel lang geleden had ik een gesprek met Michel Huisman. Michel kan dingen heel markant zeggen. Hij zei: "weet je wanneer de kerken zijn leeggelopen? Toen ze de kunstenaars eruit hebben gezet!" Wie de kunstenaars niet binnenlaat, die sluit zich af voor de tijdgeest, voor het experiment, voor de openheid naar het andere.

In de zestiende en zeventiende eeuw ging de natuurwetenschap een dispuut aan met de bijbel. De meeste natuurkundigen waren ook theologen, dus vreemd was dat niet. Kon Noach echt bestaan hebben? De kerk ging zich verdedigen. Inderdaad: er was niet genoeg water om de hele wereld te laten verdrinken – dacht men althans (men kende de diepte van de oceanen niet) – maar misschien lagen er onder het aardoppervlak grote voorraden, en waarom kon God geen water bij geschapen hebben voor de zondvloed? Al discussiërend ging de kerk zijn eigen theologische verhaal steeds meer als een vorm van biologie, fysica en geschiedenis opvatten. Langzaam werd het geloof gezien als het domme broertje van de wetenschap. Geloof is echter geen vorm van abstract denken. Het kan helemaal niet in conflict met de natuurwetenschap komen. Voor de gelovige is Noach de mens zelf. Ik ben Noach. En ik besta! Noach was ook een gestalte uit het Gilgamesj-epos, en zo gezien is hij geschiedenis. Het is pas geloof als ik Kaïn ben, en Adam en Eva.

Geloof is eerder verwant aan de muziek, aan de poëzie en aan de kunst, dan aan de exacte wetenschap. Ik zeg het graag zo: de stelling van Pythagoras, het dogma van de drievuldigheid, de derde van Beethoven en de smaak van gestoofde peertjes, die zullen elkaar nooit kunnen tegenspreken, al zouden ze het willen. Net als de muziek en de verbeelding appelleren de geloofsverhalen meer aan de rechterhersenhelft dan aan de linker. Loop je dan niet het risico – wanneer je kunstenaars in de kerk binnenlaat – dat er gevloekt wordt in de kerk? Ja zeker. Maar dat is niet erg. Dan doen bijbelverhalen evenzeer. Dat deden de kapitelen in gotische kerken ook. Dat is altijd heel vruchtbaar gebleken. Het is goed dat ze elkaar blijven opzoeken en vinden: de kunstenaars en de verhalenvertellers die zoeken naar zin en betekenis. Dank u wel!

Harrie Brouwers

Carwash

Zaterdag 7 juli was er weer de carwash door enkele jongeren. Het is inmiddels bijna traditie om vlak voor de vakantie een auto-was-actie op te zetten. De opbrengst van de vrije gaven hiervoor heeft ruim 180 opgebracht, die bestemd is voor Schoon GMS.

Terugblik Day of the African Child

Zondag 17 juni vierden we in de parochie ‘the Day of the African Child’. Het project van onze stichting Taiama-Andreas in Kabala, Sierra Leone stond daarin centraal.

De viering in de kerk begon met een lied, toegelicht in een kleine powerpointpresentatie, Soweto Blues gezongen door Miriam Makeba, over het studentenprotest op 16 juni 1976 in Zuid-Afrika, waarbij doden vielen. Sindsdien wordt in Afrika jaarlijks 'the Day of the African Child' gevierd. Daarna was er een mooie overweging door Eline en mooie aangepaste zang van het koor Sound of Peace and Freedom. In zo’n parochiesfeer kon tegelijk een 50-jarige bruiloft worden gevierd, een overledene in een zeswekendienst worden herdacht en de kinderen in Afrika worden gesteund. Na de dienst lichtte Marie-José het project voor een jeugdgroep in Kabala toe aan de hand van dia's. Er was koffie/thee met gebak. Daaronder de cake die het gouden bruidspaar had gesponsord.

In de kerk en in de gang waren weer mooie foto's rond ons project opgehangen en er was Afrikaanse kleding te zien. Buiten was er een kookpot uit de Afrikaanse keuken, Afrikaanse kippensoep en pindakoekjes die kinderen in Afrika mee naar school krijgen. Kelly nodigde de aanwezige jeugd uit om spellen met eenvoudige materialen als autobanden te spelen, zoals kinderen in Afrika nu nog steeds doen. Ouderen onder ons kenden dit nog uit hun eigen jeugd in ons land.

Filip zorgde voor de jampotjes die met een bepaald bedrag gevuld moesten worden voor het landbouwproject. Dat lukte prima. Door al deze drukte kwamen we niet toe aan het item over de ecologische voetafdruk; dat doen we een volgende keer. Veel dank aan alle mensen die geholpen hebben: koffie schenken, afwassen etc.

We hebben een heel mooi bedrag van € 349,50 mogen ontvangen! Genoeg om de eerste fase van het landbouwproject te kunnen financieren. Er zijn toch veel mensen erg betrokken. Het was een prachtige dag.

Gard Verstegen, penningmeester stichting Taiama-Andreas

Beleef Heëlebaan-weekend

In het weekend van 23 en 24 juni vond een van de hoogtepunten plaats van het programma van 100 jaar Heerlerbaan. Op zaterdagavond was er een druk bezocht concert van de bekende, van de Heerlerbaan afkomstige zangeres Wendy Kokkelkoren met aansluitend een popconcert van de Heerlense coverband Uplift. De vele bezoekers hebben genoten. Voor de volhouders was er daarna tot diep in de nacht een feest in het gemeenschapshuis.

De zondag was een dag voor ontmoeting en gezelligheid. Rondwandelend tussen winkelcentrum en Oranjehof kon men openluchtconcerten van verschillende fanfares bijwonen of zijn ogen (en mond) de kost geven op de braderie met tal van kraampjes en mogelijkheden tot vertier.

Ook de Andreas was samen met de Josephparochie, de Wereldwinkel en de islamitische gemeenschap met een marktkraam aanwezig. Uiteraard niet voor het vertier. Maar voor de kinderen waren er spelletjes die in de smaak vielen. Zeker ook vanwege de kleine prijsjes die ze konden winnen.

Gelukkig was het droog en niet te warm: dat lokte de mensen naar buiten. Over het aantal bezoekers hadden de kramen dan ook niet te klagen. Er heerste de hele dag een ontspannen en vrolijke sfeer. Er waren meer goededoelenorganisaties vertegenwoordigd op de braderie. Ze hebben bewezen dat ze niet misstaan op een evenement waar gezelligheid voorop staat. Ernst en amusement gaan prima samen!

Te midden van alle drukte en vertier was er zondagochtend een interreligieuze viering met bijdragen van de katholieke, protestante, islamitische en 'seculiere' gemeenschappen van Heerlerbaan. Een moment van stilte en bezinning. (Nou ja, in ieder geval een beetje.) Het is goed dat er zulke momenten zijn voor wie daar behoefte aan heeft. Onze dank gaat uit naar de organisatie van H100 die de viering in het feestprogramma had opgenomen. Een geslaagd weekend voor de Heerlerbaan!

Rob Pauls

Uitstapje Brunssummerheide

Op donderdagmiddag 31 mei reed een groep parochianen en wijkbewoners in auto’s in colonne naar Brunssum om neer te strijken op het terras van het bezoekerscentrum Schrieversheide. Na de onweersbuien die de dagen daarvoor de omgeving hadden geteisterd, leek het er ’s ochtends nog even op dat het uitstapje in het water zou kunnen vallen. Maar ziedaar, het was en bleef prachtig weer, er viel geen druppel regen en het was ook niet drukkend warm. Ideaal weer voor een wandelingetje op de Brunssummerheide. Na de koffie en vlaai zette wie wilde zich dan ook in beweging om de heidegeuren op te snuiven. Toen iedereen terug was op het terras, verschenen enorme ijsbekers op tafel. Het duurde even voordat al dat ijs verorberd was en men, wat later dan gepland, weer huiswaarts ging. Iedereen was het er over eens: een gezellige middag. Met eenvoudige middelen en zonder veel geld kun je, zo bleek maar weer eens, een mooie dag hebben. Als je er maar samen wat van maakt. Volgend jaar gaan we weer!

Rob Pauls

Lourdesreis

Jeugdkring Chrisko heeft in overleg met parochies in Heerlen Zuid het plan opgevat om in september 2018 naar Lourdes te reizen met kapelaan Blom als geestelijk begeleider. We sluiten aan bij de Limburgse bedevaart. De reis gebeurt per vliegtuig, vanaf vliegveld Beek. Er wordt een driesterren zorghotel gereserveerd. Voor mensen met een lichte zorgvraag gaan er verpleegkundigen mee. Ook als u een zwaardere zorgvraag heeft, kunt u meegaan. U verblijft dan in het accueil op het heiligdom en wordt telkens opgehaald om aan te sluiten bij de groep.

Voor meer informatie over de reis kunt u contact opnemen met: secretariaat jeugdkring Chrisko, secretariaat@jeugdkringchrisko.nl, 06 - 21 89 18 59.

Terugblik parochiedag 2018

Op zaterdag 24 maart kwamen zo'n 35 parochianen bij elkaar in de kerk om samen na te denken over de toekomst van de parochie. Een jaarlijks terugkerend belangrijk moment in ons parochieleven. De afgelopen jaren hebben mensen de bijeenkomsten als inspirerend ervaren, en dat was dit jaar niet anders. Anders was dit jaar wel dat Geert Bles er voor de eerste keer niet bij was. Onze Lieve Heer zorgde ervoor dat hij op het juiste ogenblik ziek werd zodat hij met eigen ogen kan zien dat de parochie zonder hem niet meteen als een zwalkend schip op de golven van de woelige zee gaat dobberen of - erger nog - stampen, maar ook zonder hem koers kan houden. Niet dat Geert daar van tevoren geen vertrouwen in had. Maar nu heeft hij vanuit zijn ziekbed uit de verte kunnen gadeslaan dat de parochie toch echt een vrijwilligerskerk is en dat ook ter harte neemt en waar maakt.

Gevolg was wel dat Geert Bles niet zelf kon vertellen dat hij in de loop van dit jaar wat stapjes terug gaat doen in zijn vele activiteiten binnen de parochie. Hij gaat het wat kalmer aan doen en trekt zich terug uit de werkgroepen die in onze kerk actief zijn. Hij blijft wel de eucharistievieringen om de andere week verzorgen en op verzoek beschikbaar voor andere diensten en vieringen waarvoor een priester nodig is. Uiteraard blijft hij ook betrokken parochiaan en gaat hij voor de parochie niet verloren als inspiratiebron voor de toekomst. Maar Geerts stapje terug is desondanks voor de parochie een kleine stap 'vooruit' naar een toekomst die er anders uit zal zien dan nu.

Math Gulpers en ondergetekende hielden een inleiding met de bedoeling om daarna in groepjes uit elkaar te gaan om over twee thema's na te denken. Er werden vijf praatgroepen geformeerd waarin de vraag aan de orde kwam of de Andreas aan duurzaamheid moet gaan doen en een groene kerk moet worden. Dit in het licht van de encycliek Laudato Si' van paus Franciscus die het afgelopen jaar in de parochie is besproken. Barmhartigheid, aldus de paus, gaat niet alleen over kwetsbare mensen en mensen in nood maar ook over de geteisterde en gekwelde schepping die ons door God is toevertrouwd maar waarmee we niet om gaan zoals door God bedoeld. De kerk heeft hier een taak en verantwoordelijkheid. Wil de Andreas daar werk van maken, en hoe? Dat was de eerste vraag. De andere vraag betrof de diaconie in de parochie, sinds jaar en dag een identiteit stichtend speerpunt van de Andreas. Voor wie willen we er zijn, voor welke groepen mensen? Hoe gaan we dat doen? Kunnen we nieuwe dingen bedenken, andere wegen inslaan? Welke mogelijkheden hebben we gezien de financiële en personele draagkracht van de parochie?

Uit de vijf werkgroepen kwam het beeld naar voren dat we een kerk willen zijn die dingen doet die de samenleving, hoe veel taken die ook van de kerk van het verleden heeft overgenomen, laat liggen: de dienst aan de naaste, de arme, de kwetsbare mens. Ook in de vorm van verantwoordelijkheid nemen, moed, verzet en weerstand. En dat vanuit geloof aan God en vertrouwen, waarbij twijfel en struikelen en 'herijken' niet perse haaks staan op geloof. Verder ook de dienst aan God in viering en gebed. Een plek en gemeenschap die mensen (evangelisch) kan inspireren. Een warme gemeenschap. Eenvoud, bewust leven en soberheid werden vaak genoemd als kenmerk van een ware kerk. Evenzo creativiteit en zorgzaamheid. Voor sommigen mag er wat meer diepgang in geloof en spiritualiteit komen. We moeten wel naar buiten treden met onze ideeën en activiteiten, zeker ook naar jongeren (nieuwe social media, scholen). En beseffen dat er tussen mensen drempels zijn die moeten worden geslecht: hoe bereik je mensen? Veel genoemd werd het gebrek aan jeugd in de kerk.

Samengevat: een kerk die in het hier en nu staat en mee beweegt met de samenleving. Waarin mensen aandacht hebben voor elkaar. En voor mensen buiten. Die heel concreet bezig wil zijn, vanuit het geloof. Maar we moeten ook niet vergeten hoe veel we al hebben en doen, hoe goed en mooi het is.

Na de lunch deden de werkgroepen kerk en kunst, gebouw (alias toekomst alias financiën) en het parochiebestuur verslag over hun activiteiten en de stand van zaken over het afgelopen jaar. De 'regisseur van de dag' Math Gulpers slaagde er aan het slot van de bijeenkomst in om menigeen te overrompelen en wist twee werkgroepen in het leven te roepen: een over duurzaamheid en een over diaconie. Die gaan nu aan de slag en brengen op de volgende parochiedag verslag uit over hun ideeën en activiteiten. Maar voor die tijd hebben we elkaar weer heel wat keren gezien! We staan niet stil en zitten ook niet thuis!

Rob Pauls

Mag ik dan bij jou?

Voor dit liturgische jaar heeft de liturgiegroep een nieuw thema gekozen: 'Mag ik dan bij jou?' uit het lied van Claudia de Breij. Hierin zingt zij de vraag: als ik me onzeker voel, eenzaam of verdrietig, mag ik dan bij jou schuilen? Maar ze biedt het ook aan: jij mag ook altijd bij mij.

Dit thema zal vanaf de eerste zondag van de advent als spreuk tegen de achterwand van de kerk staan en ons hopelijk stof tot nadenken bieden in het jaar dat voor ons ligt. Er is voor gekozen omdat het op een aantrekkelijke manier ons wijst op onze levensopdracht: er zijn voor elkaar. 'Ik ben er voor jou', is immers de Naam van God, die geheiligd (gedaan) moet worden door ons. Die Naam is letterlijk 'belichaamd' in Jezus van Nazareth in zijn tijd; het is aan ons om dat te doen vandaag de dag door in zijn voetsporen te gaan. Dus: 'Mag ik dan bij jou? ... Jij mag ook altijd bij mij.'

Geert Bles

Lees de volledige tekst van het lied of luister naar Claudia de Breij.

Taalles in de Andreas

De Andreasparochie verzorgt samen met Alcander en SCHUNCK* bibliotheek lessen Nederlandse taal voor vluchtelingen uit het azc en voor allochtone en laaggeletterde bewoners van de wijk. SCHUNCK* verzorgt al taalcursussen in Heerlerheide en Hoensbroek en maakt nu gebruik van de ervaring die de Andreas de afgelopen jaren heeft opgedaan met taallessen, om ook in Heerlerbaan acte de présence te geven. In de wijk, dicht bij de mensen. Vier vrijwilligers gaan na een cursus taalcoach bij SCHUNCK* enthousiast aan de slag om mensen met een taalachterstand te helpen op volwaardige wijze deel te kunnen nemen aan onze samenleving.

De lessen zijn op woensdag van 10.00 tot 11.30 uur in het parochiehuis aan de Palestinastraat 326.

Archief

Voor oudere berichten kijk in het archief.