Nieuws

← terug

Nieuwe liturgieboekjes

Het nieuwe liturgieboekje (voor de liturgie door het jaar) is in juli van dit jaar in gebruik genomen. De positieve geluiden hierover hebben ertoe bijgedragen dat ook voor de kersttijd een nieuw liturgieboekje wordt samengesteld. Mogen wij ook voor deze kerstuitgave op uw financiële ondersteuning rekenen? Het drukken van de boekjes kost ongeveer 500 euro. Uw bijdrage kunt u storten op rekening NL97 ABNA 0514602341 t.n.v. RK Kerkbestuur St. Andreas o.v.v. liturgieboekjes. Elk bedrag is welkom, ook een klein bedrag.

Bij voorbaat hartelijk dank voor uw bijdrage.

Marga Peters

In gesprek met de Bijbel

Elke derde vrijdag van de maand gaan we met elkaar in gesprek over de lezingen van de zondag. De eerstvolgende keer is op:

- 15 november: Eline Claassens

20 december: valt uit i.v.m. de drukte rond Kerstmis.

De bijeenkomsten zijn steeds van 10.30 tot 11.30 uur, en zijn bedoeld voor iedereen die graag wil nadenken en praten over de teksten uit de Bijbel die het weekend erna in de liturgie gelezen worden. En de achtergrond daarvan ontdekken. Van harte welkom!

Soep met inhoud

Elke derde donderdag van de maand biedt de Andreaskerk parochianen en wijkbewoners de gelegenheid om elkaar te ontmoeten onder het genot van een kop soep. De eerstvolgende keer is op donderdag 21 november, van 12.00 tot 14.00 uur.

Hier kunt u er even een uurtje tussen uit zijn en mensen uit de wijk bij een gezellig samenzijn wat beter leren kennen. Tijdens de soep wordt er over van alles gesproken wat mensen op dat moment interesseert - van wat er in de buurt gebeurt tot en met de grote wereldpolitiek. U bent van harte welkom een kijkje te komen nemen en mee te eten en mee te praten.

Voor de soep vragen wij een bijdrage van 50 cent. U kunt u telefonisch aanmelden bij de gastvrouwen (045 541 33 81). Maar u mag ook aanschuiven zonder u van te voren te hebben opgegeven.

Plaats van samenkomst: Sint Andreasparochie, Palestinastraat 326.

Parochiedag 23 november

Op zaterdagochtend 23 november houden wij in onze parochie onze jaarlijkse parochiedag. De ochtend begint om 9.30 uur met een kopje koffie en duurt tot ongeveer 13.00 uur met aansluitend een eenvoudige lunch ('broodje op de vuist'). Dit jaar willen we niet zoals de afgelopen jaren praten en discussiƫren over de kerk, maar met z'n allen een gebedsviering maken die ter afsluiting aan het eind van de ochtend wordt gehouden. De ervaring leert dat samen een viering bedenken en die uitvoeren vaak leidt tot een heel andere beleving van de liturgie en tal van leermomenten kan bieden. Of dat ook op de 23e bij ons gebeurt, weet niemand. Maar het is een keer de moeite van het proberen waard, zo heeft het pastoraal team gemeend.

Een viering maken met een groep mensen door de eigen creativiteit de vrije hand te geven vereist deskundige begeleiding en sturing. We hebben Franck Ploum bereid gevonden ons door de ochtend heen te loodsen. Franck Ploum heeft veel ervaring in het tot stand brengen en verzorgen van zulke bijzondere vieringen. In onderstaande tekst vertelt hij wat hij zich voor de parochiedag voorstelt.

Het toeval wil dat in het weekend van 22-24 november bisschop Harrie Smeets ons dekenaat bezoekt en kennis komt maken met de verschillende parochies. Als alles volgens plan verloopt, doet de bisschop onze parochie in de loop van de ochtend aan en neemt hij deel aan de viering. Na afloop is er nog tijd voor een ongedwongen samenzijn met de bisschop en deken Hans Bouman onder het nuttigen van een broodje en kopje koffie. Daarna vertrekt de bisschop naar een volgende activiteit in een andere parochie.

Als u wilt deelnemen aan de parochiedag, schrijf u dan in op de lijst op het prikbord of stuur een mail naar parochiesintandreas@home.nl.

Het pastoraal team

Franck Ploum schrijft: "Tijdens de parochiedag bereiden we samen een bijzondere viering voor rond het verhaal van het 'gouden kalf'. Het verhaal waarin Mozes met de Tien Woorden van de berg af komt en ziet dat het volk een gouden stierkalf heeft gemaakt en daar in aanbidding omheen danst en zingt. Ze wilden geen onzichtbare maar een zichtbare god hebben.

Dit betekent dat we de dag afsluiten met een korte gebedsviering van ongeveer een half uur die vorm wordt gegeven met alles wat we van te voren gezamenlijk hebben bedacht en voorbereid. Met elkaar maken we de viering en daarbij gaan we vooral aan de slag met de vragen: wat vertelt het verhaal van het 'gouden kalf' mij? Wat raakt me in dit verhaal? Wat herken ik? Heb ik ook een 'gouden kalf'?"

Franck Ploum (1968) is theoloog en verbonden aan de oecumenische Ekklesia Breda, het bijbels leerhuis Zinsverband en daarnaast werkzaam voor de Congregatie van de Broeders van Huijbergen. Hij komt uit Kerkrade en studeerde theologie aan de UTP in Heerlen. Hij schrijft teksten en liturgische liederen en publiceert regelmatig bij Uitgeverij Abdij van Berne.

Bezoek bisschop

Van 22 t/m 24 november bezoekt onze nieuwe bisschop mgr. Smeets het dekenaat Heerlen, zoals hij in de loop van het jaar ook alle andere dekenaten bezocht. De bisschop zal via diverse bijeenkomsten kennismaken met het dekenaat. Zo zal hij samen met de burgemeesters van het dekenaat een ontmoeting hebben met de diaconale groepen, samen zijn met de kerk- en locatiebestuurders, deelnemen aan de vormelingendag en een bezoek brengen aan onze parochiedag (zie hierboven).

Er zijn ook bijeenkomsten waarbij iedereen welkom is, en waarvoor aanmelding niet nodig is:

• zaterdag 23 november, 10.00 uur, mis in de Theresiakapel (Putgraaf), waarna gelegenheid tot ontmoeting in de naastgelegen zaal van de Twee Gezusters;

• zondag 24 november, 11.15 uur, mis in de Corneliuskerk (Heerlerheide) ter afsluiting van de viering van het 180-jarig bestaan van de parochie, met na afloop gelegenheid tot ontmoeting in de hal van het naastgelegen zorgcentrum Ter Eyck;

• om 15.00 uur in café Pelt een Noa de Mes-special, waar de bisschop de eregast is, geïnterviewd wordt en het gesprek met de gasten aangaat;

• diezelfde zondag om 17.00 uur vespers in de kerk van de Laanderstraat.

Wij heten bisschop Harrie Smeets van harte welkom in Heerlen en nodigen u van harte uit om hem te ontmoeten. Hij gaat rond om het bisdom te ontmoeten en te leren kennen; laten we ons dan ook kennen door hem te ontmoeten. Welkom iedereen!

Uitnodiging adventskrans maken

Sinds enkele jaren maken de communicantjes voor het begin van de advent samen een eigen adventskrans. Deze wordt dan tijdens de sterretjesviering op zondag 1 december om 10.30 uur gezegend en door de kinderen mee naar huis genomen.

Wij willen ook dit jaar weer alle kinderen hiervoor uitnodigen. Wie het fijn vindt om samen met de communicanten op de pastorie een adventskrans te maken, is welkom op vrijdag 29 november. We werken van 15.30 tot 16.30 uur. Wij zorgen voor de kransen; brengen jullie zelf wat groen mee, en ook vier kaarsen en enkele versieringen (wij hebben wel lint om om de krans te wikkelen).

Graag even opgeven als je wilt komen, zodat we genoeg kransen kunnen kopen (voor 20 november via parochiesintandreas@home.nl of een briefje op de pastorie).

Sterretjesviering

Op zondag 1 december is om 10.30 uur de sterretjesviering. Het is een echte kinderviering. Dan vieren we het begin van de advent en worden de gemaakte adventskransen gezegend. Ook kunnen de ouders van de dopelingen van 2018 en begin 2019 de sterretjes van hun kind ophalen. Allemaal van harte welkom, ook als je geen adventskrans gemaakt hebt of een kindje hebt laten dopen. Advent wordt het voor ons allemaal.

Adventsconcert door Vocalgroup Magan

Voor de vierde keer verzorgt Vocalgroup Magan uit Mechelen een adventsconcert in de Andreaskerk. Magan is een muziekgezelschap met een origineel, populair repertoire en uitgekiende meerstemmige arrangementen onder de bezielende leiding van dirigent Jo Smeets. Ze brengen op deze adventszondag een sfeervol programma met luisterrijke songs, composities en arrangementen.

Zondag 8 december, 14.30 uur, Andreaskerk. Entree: 5 euro.

Fotoclub Heerlerbaan viert 30-jarig jubileum

Fotoclub Heerlerbaan bestaat dertig jaar. In het voorjaar van 1989 werd de Amateurkunstkring Heerlerbaan opgericht, bestaande uit een schilderclub en een fotoclub. Na enkele jaren is besloten dat beide clubs afzonderlijk verder gaan. De fotoclub als Fotoclub Heerlerbaan. Als kleine club van toen, met een wisselend aantal leden, is de club uitgegroeid tot een bloeiende club van 25 leden die fotografie als hobby hebben. De vereniging heeft in de loop der jaren veel leden gehad, een enkeling is al 30 jaar lid.

Het niveau van de leden is zeer divers. Van mensen met een vakdiploma tot pas beginnende fotografen. Hierdoor is de fotoclub zeer laagdrempelig en kan iedereen lid worden.

Na diverse omzwervingen is ons huidige clublokaal gevestigd in het Buurtpunt aan de Peter Schunckstraat 340a. Naast de twee clubavonden per maand houden we ook regelmatig uitstapjes om samen te fotograferen. Behalve samen fotograferen willen we ook van elkaar leren in een gezellige sfeer.

De fotoclub viert dit heuglijke feit met een jubileumexpositie van 15 tot en met 27 november in de Andreaskerk.

Openingstijden: maandag t/m vrijdag 10:00 tot 12:00 uur. Op zondag 24 november is er een speciale middagopenstelling van 14:00 tot 16:00 uur. De koffie staat klaar. Kom genieten van een mooie speciale tentoonstelling.

Op 15 november om 19:00 uur is de feestelijke opening door Barry Braeken, oud wethouder van Heerlen. De opening zal worden opgeluisterd door muziekgroep Ubuntu. U bent van harte welkom bij deze feestelijke opening.

Expositie Hub Janssen

30 november 2019 tot 15 januari 2020

Hub Janssen, geboren in Vaals en nu woonachtig op Heerlerbaan, toont in deze overzichtsexpositie schilderijen en tekeningen in gevarieerde technieken. Kenmerkend voor zijn werk is het verwerken van indringende historische feiten, bijzondere culturele aspecten en reiservaringen, dingen uit het dagelijk-se leven en natuurervaringen, gezien vanuit een filosofisch oogpunt. Het respecteren van historische waarden en het benaderen van de visie van natuurvolken, veelal met het landschap als platform vormen in zijn gehele oeuvre een rode draad.

Als u overweegt om een werk van Hub Janssen te kopen, dan kunt u contact opnemen met Marga Meyer (045 - 541 51 77).

Opheffing van curieafdelingen in het bisdom

U heeft het wellicht in de krant gelezen: de bisschop heeft besloten vanwege de financiële situatie van het bisdom een aantal diocesane organisaties op te heffen. Veertien werknemers verliezen hun baan. Het betreft Kairos (de catechistenopleiding voor vrijwilligers), de Diocesane Pastorale Dienst en de diaconale Dienst Kerk en Samenleving. De maatregel van de bisschop heeft veel deining veroorzaakt in de kerkelijke wereld in Limburg. De bisschop wil in de toekomst de nadruk leggen op de parochies waar het kerkelijk leven zich afspeelt. Het bisdom is dan nog hoofdzakelijk op de achtergrond ondersteunend aanwezig op het gebied van financiĆ«n, wet- en regelgeving en vastgoedbeheer. De tijd zal leren wat de beslissing van de bisschop betekent voor het kerkelijk leven in Limburg.

Rob Pauls

Vastenactie 2020

De aftrap voor de Vastenactie 2020 gebeurt in het bisdom Roermond dit jaar op zaterdag 23 november in Roermond. Het thema van de Vastenactie 2020 luidt 'Werken aan je toekomst'. De ervaring leert hoe belangrijk het is dat kinderen niet alleen naar de basisschool kunnen, maar ook een vervolgopleiding krijgen om een vak te leren. Wereldwijd krijgen steeds meer kinderen basisonderwijs, al is het maar een paar jaar. Een vervolgopleiding zit er echter vaak niet in. Terwijl je daarmee juist de kans krijgt een vak, zoals kleermaker, bakker, winkelier of bijenhouder, te leren waarmee je een inkomen kunt verdienen. Samen kunnen we ervoor zorgen dat zoveel mogelijk kinderen naar school gaan en door kunnen leren! Vastenactie doet dat door het komende jaar tal van projecten te steunen. Zambia is het land dat komend jaar in de schijnwerpers van Vastenactie staat.

In actie voor het Amazonegebied

Toen Geert Bles ongeveer een jaar geleden door vrienden uit België werd aangesproken op de kwalijke rol die Nederlandse bedrijven en de Nederlandse overheid spelen in het Amazonegebied, voelde hij zich geroepen om in actie te komen. Binnen de Andreasparochie vond hij een aantal medestanders en later kwamen daar nog mensen bij van HeerlenMondiaal en de Steungroep Indianen in Brasil. Zo ontstond wat we meestal de Amazonewerkgroep noemen.

Wat is er aan de hand in het Amazonegebied?

Al heel lang wordt het Amazone regenwoud bedreigd door grootschalige landbouw, mijnbouw en de aanleg van wegen. Grote stukken bos worden gekapt of platgebrand om plaats te maken voor de verbouw van vooral soja. De grond wordt vergiftigd door de mijnbouw. De inheemse bevolking raakt haar bestaansbronnen kwijt, wordt verjaagd en soms vermoord. Officieel heeft de inheemse bevolking wel rechten, maar die worden met voeten getreden. Vooral na het aantreden van Bolsonaro als president zijn de schendingen van de rechten van de bevolking sterk toegenomen.

De laatste jaren wordt gewerkt aan wegen, spoorwegen en havens in het Amazonegebied om het transport van vooral landbouwproducten te vergemakkelijken. Daardoor dreigt de verwoesting van het Amazonegebied versneld te worden. Een aantal Nederlandse bedrijven werkt hier aan mee en de Nederlandse overheid helpt daarbij.

Wat doet de Amazonewerkgroep?

In Nederland maken veel mensen zich zorgen over de ontwikkelingen in het Amazonegebied, maar over de Nederlandse betrokkenheid daarbij hoor je minder. Onze werkgroep richt zich vooral op dat laatste. We hebben een open brief met vragen geschreven aan de betrokken bedrijven en aan minister Sigrid Kaag van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. In eerste instantie kregen we daarop weinig inhoudelijke respons en daarom zijn we een aantal vervolgacties gestart.

Naar de politiek: We hebben een brief gestuurd naar de leden van de vaste kamercommissie voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking met het verzoek de Nederlandse betrokkenheid bij de problemen in het Amazonegebied aan de orde te stellen. De commissie wilde zelf geen actie ondernemen, maar van sommige kamerleden kregen we wel een reactie. Verder zijn er sinds die tijd door leden van PvdA, PvdD, SP, GroenLinks en D66 zeer regelmatig vragen gesteld aan minister Kaag over de verwoesting van het Amazonegebied en de Nederlandse betrokkenheid daarbij. Uit de antwoorden van de minister blijkt dat ze wel met bedrijven in gesprek wil gaan over maatschappelijk verantwoord ondernemen, maar bedrijven niet kan dwingen. Ook uitsluiten van een aanbesteding is juridisch niet mogelijk.

Naar de bedrijven: Omdat we van de aangeschreven bedrijven geen reactie ontvingen, hebben we een paar bedrijven gebeld (Boskalis, Pantheia, Cargill en Arcadis). Van graanhandelaar Cargill en ingenieursbureau Arcadis hebben we inhoudelijke reacties ontvangen. Cargill zegt dat het geen soja van na 2006 ontboste gebieden inkoopt. Arcadis houdt vol dat ze bij hun plannen voldoende rekening hebben gehouden met milieu en de belangen van de inheemse bevolking.

Naar de kerk: Met het oog op de bijzondere synode over het Amazonegebied hebben we een brief aan de Nederlandse bisschoppen gestuurd over onze zorg over het Amazonegebied en de Nederlandse activiteiten daar. Via Mgr. Jan Lieshout kregen we antwoord. Hij zegt dat de Nederlandse bisschoppen uiteraard niet zijn uitgenodigd voor de Amazone-synode, maar dat zij met name de bisschop van Paramaribo willen ondersteunen in de strijd voor rechtvaardigheid en waarheid; en dat zij de lokale bisschoppen (o.a. de bisschop van Paramaribo) graag op de hoogte willen brengen van onze brief en hen bemoedigen om de stem van de kerk te laten horen op de Amazone-synode.

Interessant is dat de bisschop van Paramaribo Karel Choennie in Trouw van 28 oktober over dit onderwerp spreekt. De laatste vraag en antwoord in het interview zijn:

V: En als gelovigen u thuis op de man af vragen: 'Bisschop, komen die gehuwde priesters er nu of niet?' Wat zegt u dan?

A: Ik denk eerlijk gezegd dat ze eerder zullen vragen: wat heeft de synode gezegd over mensenrechten en de bescherming van het Amazonewoud? Die hele celibaatdiscussie leeft bij hen minder.

Naar de pers: We hebben kranten benaderd, rechtstreeks en via ons bekende journalisten. Tot nu toe heeft dat niet geleid tot veel publiciteit.

Hoe gaan we verder?

De werkgroep is van plan door te gaan op de ingeslagen weg. Met de bedrijven zouden we graag in gesprek gaan om van hen persoonlijk te horen hoe ze denken over hun activiteiten in het Amazonegebied. De politiek, de kerken en de pers willen we aanzetten tot meer aandacht voor de Nederlandse betrokkenheid bij het Amazonegebied. We stellen suggesties en nieuwe ideeën zeer op prijs. Dus laat van je horen.

Rens Trimp

Inheemse vertegenwoordigers en organisaties bij Synode in Rome

Leila Rocha, leider van de Guarani Ñandeva uit Mato Grosso do Sul en aanwezig op de speciale Amazonesynode, spreekt duidelijke taal: "De regering zou ons willen vernietigen en het land geven aan de agribusiness. Deze veehouders en grootgrondbezitters zijn al bezig onze Moeder Aarde en de rivieren te doden. Wij vragen de hele wereld: help ons dit land dat ons toebehoort te redden".

Leila is met een flinke groep vertegenwoordigers van Inheemse Volken en organisaties als CIMI, Survival Int. en Amazon Watch aanwezig op de speciale synode over de toekomst van de Amazoneregio. Zij dragen met hun kennis, ervaring en informatiematerialen bij aan de gesprekken van kerkleiders. Daarnaast hebben ze een casa comum , het Amazonia: Common Home, een ontmoetings- en evenementenplek voor wie informatie wil geven of krijgen.

Mijnbouw, de invasie van houtkapbedrijven, de agro-industrie, stuwdammen: het zijn de steeds terugkerende punten die de indianen noemen als "synoniemen voor de dood die geweld en verwoesting voortbrengen op onze gronden". In het voorbereidende document voor de synode werden al de grote economische belangen die verschillende Amazoneregio's bedreigen omschreven. In Rome zegt Ernestina Makuxi, inheems leider uit Roraima, het aldus: "Wij willen dit soort ontwikkeling dat door het huidige economisch model verdedigd wordt en dat het oerwoud verwoest niet. Samen huilen we om Moeder Aarde. We kunnen haar niet behandelen als handelswaar".

Bloedproducten en boycot

Indianenleiders in Rome spreken met regelmaat over het thema economische boycot van producten die afkomstig zijn uit gebieden waar de mensenrechten geschonden worden. Zo zegt Edna Sateré Mawé het belangrijk te vinden dat de Europese consument zich ervan bewust is waar een product vandaan komt. Dat die "niet besmet zijn met bloed van Inheemse en Amazonevolken. Weet van welk bedrijf het product dat je op tafel hebt afkomstig is", zegt ze op een bijeenkomst op 200 meter van het Vaticaan. "Dit is een van de manieren om solidair te zijn met de Inheemse Volken".

Een delegatie van Inheemse leiders zal deze weken 12 Europses landen bezoeken met haar boodschap. De campagne 'Inheems Bloed: Geen Enkele Druppel Meer' wil druk uitoefenen op de Braziliaanse regering en op de grote agro-bedrijven om internationale verdragen over klimaat en mensenrechten na te komen.

(Info: CIMI, Amazon Watch, Survival 20-10-2019)

Voor meer informatie over de inheemse bevolking van Brazilië kijk op de website van Indianen in Brasil

Samen koken, samen eten, samen praten over het onrecht van armoede

Tijdens "De Internationale Dag van de Armoede" op 17 oktober 2019 stonden we in Limburg gezamenlijk op tegen armoede en de gevolgen daarvan. Door heel Limburg werden er tijdens kooksessies op meer dan 20 verschillende plaatsen samen gekookt, gegeten en nagedacht hoe we armoede en de gevolgen daarvan kunnen aanpakken.

In Heerlen werd op drie plekken meegedaan.

In het Aambosveld was ATD bij Radar te gast. In de ontmoetingsruimte startten ze met het samen groente snijden voor de soep, zowel bewoners van de flat als cliënten van Radar schoven aan, ongeveer 20 personen. Er ontstond een levendig gesprek over de AOW, wat toch wel karig is als je geen pensioen erbij hebt. Anderen vertelden over hun weekgeld dat krap bemeten is. Men noemde zich niet arm maar het is wel goed opletten waar je je centjes aan uitgeeft. Toen de soep klaar was werd er heerlijk van gesmuld.

Wij, ATD Vierde Wereld en de Andreasparochie hadden in het winkelcentrum Giessen-Bautsch op de Heerlerbaan soep met stokbrood uitgedeeld aan het winkelend publiek. Menigeen was geïnteresseerd in wat wij als beweging en parochie doen, anderen vertelde hun eigen ervaringen met armoede. Sommige waren speciaal gekomen en hadden het in hun agenda gezet zodat ze ons niet zouden mislopen. Ook verschillende parochianen kwamen voor een kopje soep en hun steun betuigen. De sfeer was ontspannen en gezellig ondanks het beladen onderwerp. De soep ging er goed in. Zoals we kunnen inschatten hebben zeker 45 mensen een kop soep gegeten en met ons een praatje gemaakt.

De PKN en de Andreas hadden op de tweede promenade bij boekhandel van Dam hun stek. Ook daar zijn goede en interessante gesprekken ontstaan bij het eten van een kopje soep.

We kunnen tevreden terugkijken op een geslaagde activiteit.

Marion Braad

Terugblik viering 27 oktober 2019

Het is niet eenvoudig een stukje te schrijven over de viering als je applaus en zoveel complimenten hebt gekregen. Zo'n groot gevoel van trots heb ik niet eerder gevoeld voor ons team.

Het thema was 'de smaak van armoede, de smaak van samen delen'. Geen gemakkelijk thema. We waren ons ervan bewust dat de ervaringen uit het leven gegrepen van de mensen die in armoede leven, soms al generaties lang, zouden kunnen confronteren.

Al tijdens de viering voelde ik hoe het bij iedereen binnenkwam, ook bij ons. Vooral het gedicht van Jozé, de ervaringsverhalen en ook de overweging. Het openingslied De Woede van de Armoede van Frank Boeijen, dat het Sopaf-koor speciaal voor ons had ingestudeerd, zette meteen de toon. Wij voelden ons hierdoor enorm gesterkt. Ook de andere liederen door hen gezongen sloten mooi aan en versterkten onze verhalen; het maakte het tot een intens geheel. Natuurlijk waren we zenuwachtig en erg opgewonden, wat zo nu en dan ook een beetje merkbaar was. Maar de drang om ons verhaal zo goed mogelijk te vertellen voerde de boventoon.

Zoals Eugenie vertelde in het welkomstwoord is de voorwaarde om te kunnen zijn wie we zijn, een plek te hebben waar je thuis bent en waar je je vei-lig en vertrouwd voelt. Deze plek is o.a. de huiskamer van de parochie, waar we deze viering hebben voorbereid. Ook vandaag voelden we dat we 'thuis' ontvangen werden door de aanwezigen van de viering. Dank voor jullie geopende ogen, oren en hart.

Marion Braad

Vrijwilligersmiddag

Op zondag 22 september vond in het mooie en sfeervolle Nivon-huis in Heerlen de jaarlijkse vrijwilligersdag van de parochie plaats. Het was reuzegezellig en het eten was voortreffelijk. Met dank aan de vrijwilligers die een hoop werk hebben verzet om deze middag mogelijk te maken. Het heeft de moeite geloond!

Bekijk de foto's.

Verdiepingsochtend liturgie

Op vrijdagochtend 19 juli kwamen 22 parochianen bij elkaar om met elkaar te praten over de vieringen in de Andreas. De liturgiegroep van de parochie had de ochtend georganiseerd om te peilen wat de mensen die regelmatig naar de vieringen komen, van de liturgie in de Andreas vinden. De liturgiegroep wilde ook graag weten welke kant we met de liturgie in de parochie op willen. Moeten er dingen veranderen, of moet juist zo veel mogelijk bij het oude blijven? Waartoe dient de liturgie? Waar het gaat het in de viering om? Wat vieren wij? De bedoeling was ook om tot concrete aanbevelingen te komen voor de toekomst. Sommigen begrepen de ochtend ook als een kans om tot verdieping van de liturgie en de beleving ervan te komen. Er werden vier groepen gevormd waarin 'vanuit het hart' en met veel respect voor elkaars mening door iedereen is gesproken over een viertal vragen die van tevoren aan de groepen waren uitgereikt. De liturgiegroep is blij met de antwoorden die in de diverse groepen boven tafel kwamen en gaat daarmee aan de slag. Over het vervolg wordt u geïnformeerd in een komend parochieblad.

Het is moeilijk om recht te doen aan al de meningen en gedachten die aan bod zijn gekomen. Ik doe een poging om het samen te vatten. Als u zich daar niet in herkent, klim dan in de pen (zoals dat zo mooi heet) en schrijf een stukje voor het parochieblad over uw mening over en uw beleving van de vieringen. Wij verwelkomen elke bijdrage. Wie weet, krijgt, als u de spits afbijt, ons parochieblad een vaste rubriek over liturgie erbij.

De meeste mensen beleven de vieringen als doorleefd en authentiek. Ze worden meestal als inspirerend ervaren. De voorgangers worden gezien als mensen die staan voor wat ze zeggen en doen in de viering. Ze moeten wel voeling houden met de gemeenschap en zich rekenschap geven van waar de gemeenschap staat en wat zij verwacht. Dat wil niet zeggen dat er niet af en toe met nieuwe vormen in de liturgie mag worden geëxperimenteerd. Voorgangers krijgen de ruimte om daarin hun weg te zoeken, naar eigen inzicht. Natuurlijk binnen de grenzen van de katholieke traditie waarin wij staan.

Als de vaste groep voorgangers wordt uitgebreid met mensen uit de gemeenschap die regelmatig zelfstandig een woord- en communie- (of andersoortige) viering leiden, dan is dat een goede ontwikkeling die bij de parochie past. Er moet dan wel gelet worden op de kwaliteit van de voorgangers, maar tot dusver is daar geen kritiek op. Integendeel, er mag best meer gebruik gemaakt worden van de kwaliteiten en ervaringen van kerkgangers in de vieringen. Als in de toekomst meer mensen voorgaan, hoe voorkom je dan dat de eenheid en herkenbaarheid van de vieringen verloren gaat? Er moeten een aantal vaste elementen in de viering zijn die telkens terugkomen. Sommigen vinden het rituele karakter van de liturgie erg waardevol; voor hen hebben de traditionele rituelen van de liturgie veel betekenis (met name van de eucharistie, maar ook daarbuiten). Anderen zien de zin van de viering meer in de individuele beleving en zoeken in de wekelijkse liturgie naar antwoorden op vragen die ze zelf stellen. (Te) veel nadruk op de rituelen kan volgens sommigen zelfs afbreuk doen aan de authenticiteit en waarachtigheid van de viering. Op dit punt lopen de opvattingen onder onze parochianen behoorlijk uiteen. De meeste gespreksdeelnemers vinden dat er in de vieringen een goede balans is tussen de viering als plek om als persoon met God in relatie te treden en de viering als een gemeenschapsgebeuren waarin mensen met elkaar samen zijn en elkáár ontmoeten. Ook hier bespeurt men een zekere spanning, want het een kan soms wel eens haaks staan op het ander. Wat de eucharistie voor de een betekent, betekent zij niet voor een ander. En hoeveel stilte verdraagt een viering in de Andreas? Over zulke spirituele vragen is het laatste woord nog niet gezegd!

Mij duizelt het ondertussen. Het woord is aan u!

Rob Pauls

Uit de liturgiegroep

Als mensen zondags naar de viering komen, hebben ze elkaar vaak een hele week niet gezien. Logisch dat ze van elkaar willen weten hoe het gaat en nieuws uitwisselen. Zo'n parochie willen we immers ook zijn: waarin mensen om elkaar geven en samen optrekken. Maar er zijn ook mensen die de stilte voor het begin van de viering missen om zich op de viering voor te bereiden. Zij hebben een moment van inkeer nodig om tot God en elkaar te naderen. De liturgiegroep wil daarom een stiltemoment inbouwen in het begin van de viering zelf. Als de viering begint met het klinken van de bel en de voorgangers zijn ingetreden, steken de acolieten of lectoren in stilte de kaarsen aan. Een ogenblik van stilte waarin iedereen even tot zichzelf kan komen en met zichzelf alleen kan zijn voordat wij samen komen voor God. Wij hopen op uw instemming en medewerking.

De liturgiegroep

Marcel Mollink

Sinds 1 juli mag ik 6 uur per week bij jullie werken. Karin van Doormaal en Rob Pauls vroegen om me via het parochieblad kort aan jullie voor te stellen. Iets kort vertellen is niet zo makkelijk voor me, maar ik ga het proberen.

Op 17 maart 1958 ben ik geboren in een Twents boerendorpje genaamd Fleringen (ut sjunste op de welt!). Van mijn moeder kreeg ik de naam Marcel. Na mij kwamen er nog twee zussen en gelukkig een broer. Ik hield niet zo van het boerenleven. Had eigenlijk een hekel aan melken, hooien en de stal schoonspuiten. Later ben ik het boerenleven heel erg gaan waarderen. Ben zelfs heel blij dat ik een boerenzoon ben.

In 1977 ben ik naar Heerlen verhuisd om aan de HTP theologie te gaan studeren. Op de Pabo hoorde ik van de theologielerares een heel ander en o zo bevrijdend verhaal over Jezus. Heel anders dan wat ik thuis en in de kerk hoorde. Ik voelde: hier MOET ik meer van weten. Tijdens deze studie ging er een wereld voor me open. Ook snapte ik veel niet. Veel bijbelverhalen en christelijke dogma's stonden heel ver van me af. Maar:ik ben iedere dag nog dankbaar dat ik deze studie mocht doen.

Sinds 1996 (ongeveer) werk ik in de parochie Voerendaal bij pastoor Harrie Brouwers als jongerenpastor. Er is een heel mooi vormselproject ontstaan. Uitdaging vind ik om iets van de christelijke traditie te laten aansluiten bij jongeren. Ik vind dat wij daar aardig in geslaagd zijn. Ook hebben we een maatschappelijke stage ontwikkeld rond de Werken van Barmhartigheid. We gingen met de jongeren naar bijvoorbeeld de Voedselbank, de jeugdgevangenis in Cadier en Keer en naar een Iraans echtpaar dat gevlucht is naar Nederland. De beleving van de jongere stond centraal. Wat ik hier heb geleerd neem ik graag mee naar de Andreas. Ook heb ik me beziggehouden met volwassenenkatechese. Voor mij betekent dat: op zoek naar mensen, plekken die de parochianen kunnen raken in hun hart. Organiseren van lezingen waardoor de ziel van de mens wordt gevoed. De christelijke traditie heeft genoeg in huis om de mens van nu te bezielen (maar ook buiten is veel te vinden). Daar ben ik vast van overtuigd. Al met al ben ik heel gelukkig dat ik in deze levendige,eigentijdse parochie mag werken.

Verder heb ik 25 jaar gewerkt met mensen met een verstandelijke beperking. Zo'n 20 jaar bij de stichting Radar en de laatste vijf jaar als vrijwilliger op de Corisberg (de biologische, antroposofische boerderij). De plek waar o.a. Guus, onze nieuwe misdienaar, woont. Ik heb veel aan deze mensen te danken. Ik kwam er zo mijn eigen handicaps tegen!! En heb zo genoten van hun manier van Zijn.

Wat mij verder vormde: tien jaar vrijwilligerswerk voor daklozen (de Koempel); drie jaar wonen in een klooster bij de paters van de Heilige Harten in Valkenburg; jaren meedraaien in de MOV-groep van de Annaparochie; plus nog twee opleidingen: drie jaar aan de School voor Creatief Leven in Amersfoort met o.a. Hein Stufkens en Dolf Coppes, en twee jaar de opleiding tot praktisch filosoof in Heerlen bij Joep de Jong en Will Heutz. Hier leerde ik de weg naar binnen En naar buiten! Graag kom ik naar de Andreas. Een plek, een kerk waar ik me echt thuisvoel. Waar ik word geinspireerd. Waar ik aan het denken word gezet. Gevoeliger wordt voor het onrecht in de wereld. Waar ik geniet van de open, eerlijke, oprechte gesprekken over o.a. de toekomst van de kerk. En de leuke, fijne mensen die ik daar ontmoet. Voor mij is Alles een manifestatie van een Geheim, wat wij God noemen. Ik ben ervan overtuigd dat dit Geheim in ieders hart 'spreekt'. En dat, als we deze Stem volgen, de wereld steeds menselijker en rechtvaardiger zal worden. Laten we elkaar helpen dichter bij ons hart te komen. En zo stapje voor stapje, met vallen en opstaan, werken aan meer humaniteit en gerechtigheid op onze planeet.

Marcel Mollink

Gesprekken over Kerk en geloof

Veel mensen hebben vragen over de rol en betekenis van de Kerk in de huidige samenleving, en over het geloof dat voor velen niet meer hetzelfde is als het geloof waarmee ze zijn opgegroeid. In maart zijn we daarom in de parochie gestart met twee gespreksgroepen rondom Kerk en geloof. Ongeveer twintig mensen kwamen naar de parochie om te overleggen over hoe we vorm willen gaan geven aan de gesprekken. Afgesproken is dat we om de zes weken in de huiskamer van de parochie samenkomen om na te denken over een thema dat in de groep leeft. Zonder denk- of spreekverboden: met respect voor ieders mening en voor ieders bijdrage mag iedereen vrijuit vertellen wat hij of zij van iets vindt. Op die manier kan iets groeien waarmee wij allen, ieder op zijn of haar manier, ons voordeel kunnen doen.

Heeft u belangstelling? Iedereen mag aansluiten; ook mensen van buiten de parochie zijn van harte welkom. Aanmelden mag, maar hoeft niet; u kunt gewoon langskomen en aanbellen. Er is een middag- en een avondgroep.

Wellicht tot ziens!

Rob Pauls

Taiama-Andreas: Dag van het Afrikaanse Kind

Op zondag 16 juni 2019 vierden we in de parochie 'the Day of the African Child'.

Wij vonden het heel plezierig dat Angelique Zonneveld uit Den Haag aanwezig was: zij was voor ons in de jaren dat we met een project deelnamen aan de landelijke Vastenaktie, een belangrijk aanspreekpunt als het ging om de manier waarop we ons project op een goede manier konden realiseren. Ze was onder de indruk van de viering, de gemeenschap en het kerkgebouw.

Het werd een mooie eucharistieviering verzorgd door Geert en Nan; vooral goed was de inkadering in de liturgie van het weekend. Er was ook mooie zang van Sound of Peace and Freedom, met extra begeleiding op de djembé door Kelly Fofana en mooie eerste lezing en voorbeden. Na de dienst was er een powerpointpresentatie waarmee MarieJosé de kern raakte van de stand van zaken in het project in Kabala waarmee we nu bezig zijn. Zowel de mooie dingen waar we mee in aanraking komen als de teleurstellingen.

Daarna was er op het kerkplein een bijeenkomst met een kleurrijke couleur locale. Er werden kleine Afrikaanse gerechten geserveerd, gemaakt door Aminata en een andere kokkin. Er was Afrikaanse muziek van Kelly met zijn vriend uit Maastricht en spontaan spel van de kinderen met materialen waar kinderen ook nu nog in Sierra Leone mee spelen.

Filip en een kleinzoon van Marian verkochten kleinoden uit Sierra Leone en hier in Nederland zelfgemaakte jam en tasjes. De totale opbrengst daarvan was 285 euro, waarvoor veel dank.

Daarnaast konden de mensen op een tochtje door de kerktuin kennismaken met alledaagse werkzaamheden en gebruiksmaterialen in Sierra Leone. Er was een duidelijke uitleg bij. Op die manier kreeg je daar een goede indruk van. Ook het goede weer droeg bij aan de sfeer.

Op 16 juni kreeg een aantal meisjes uit Semamaya die door de week in Kabala naar de middelbare school gaan, uniformen, schoenen en een rugzak, basisvoorwaarden om de school te kunnen volgen: een belangrijke stap om daarmee iets van het leven te kunnen maken.

Gard Verstegen

Leven van wat komt

Een nieuw thema op de wand met ingang van de advent, het is een traditie geworden in de Andreasparochie. Een tekst op de wand die je in eerste instantie de wenkbrauwen laat fronsen; wat moet ik met een door de liturgiegroep gekozen tekst als Leven van wat Komt?

Het is de titel van een boek van Erik Borgman, theoloog en lekendominicaan. Borgman vraagt zich in zijn boek af wat er met ons persoonlijk maar ook met de mensheid zou gebeuren als we ons opnieuw zouden laten aansteken door de vreugde en de hoop, het verdriet en de angst door de vele crises, ook binnen het instituut kerk? Als hoop, verdriet, angst en vreugde de ingrediënten zijn om te ervaren dat we gedragen worden door Diegene die ons leert te geloven dat wij uiteindelijk elkaars hoeders en elkaars begunstigers zijn?

Borgman daagt ons uit om samen te zoeken naar tekenen van Gods aanwezigheid, het Armeense gezin misschien in de Bethelkerk in Den Haag; het doet een appel op ons, het is een kans voor het gezin, het kinderpardon, de oecumene, door te ervaren dat God al aanwezig is voordat je komt. "Het gaat er niet om wat wij voor elkaar krijgen, maar om wat er komt en ons verandert en vernieuwt." Hoop, verdriet, angst en vreugde, ze laten ons ontdekken dat een crisis een keerpunt is en dat er altijd weer ruimte is om te werken, ook letterlijk, aan "ongedachte toekomst".

God komt naar ons toe. We kunnen leven van wat komt en vertrouwen op een goede toekomst als wij Hem tegemoet leren zien. 'Dat onze ogen opengaan!'

Lees ook de overweging van de tweede zondag van de advent.

Taalles in de Andreas

De Andreasparochie verzorgt samen met Alcander en SCHUNCK* bibliotheek lessen Nederlandse taal voor vluchtelingen uit het azc en voor allochtone en laaggeletterde bewoners van de wijk. SCHUNCK* verzorgt al taalcursussen in Heerlerheide en Hoensbroek en maakt nu gebruik van de ervaring die de Andreas de afgelopen jaren heeft opgedaan met taallessen, om ook in Heerlerbaan acte de présence te geven. In de wijk, dicht bij de mensen. Vier vrijwilligers gaan na een cursus taalcoach bij SCHUNCK* enthousiast aan de slag om mensen met een taalachterstand te helpen op volwaardige wijze deel te kunnen nemen aan onze samenleving.

De lessen zijn op woensdag van 10.00 tot 11.30 uur in het parochiehuis aan de Palestinastraat 326.

Archief

Voor oudere berichten kijk in het archief.