Nieuws

← terug

Leven van wat komt

Een nieuw thema op de wand met ingang van de advent, het is een traditie geworden in de Andreasparochie. Een tekst op de wand die je in eerste instantie de wenkbrauwen laat fronsen; wat moet ik met een door de liturgiegroep gekozen tekst als Leven van wat Komt?

Het is de titel van een boek van Erik Borgman, theoloog en lekendominicaan. Borgman vraagt zich in zijn boek af wat er met ons persoonlijk maar ook met de mensheid zou gebeuren als we ons opnieuw zouden laten aansteken door de vreugde en de hoop, het verdriet en de angst door de vele crises, ook binnen het instituut kerk? Als hoop, verdriet, angst en vreugde de ingrediënten zijn om te ervaren dat we gedragen worden door Diegene die ons leert te geloven dat wij uiteindelijk elkaars hoeders en elkaars begunstigers zijn?

Borgman daagt ons uit om samen te zoeken naar tekenen van Gods aanwezigheid, het Armeense gezin misschien in de Bethelkerk in Den Haag; het doet een appel op ons, het is een kans voor het gezin, het kinderpardon, de oecumene, door te ervaren dat God al aanwezig is voordat je komt. "Het gaat er niet om wat wij voor elkaar krijgen, maar om wat er komt en ons verandert en vernieuwt." Hoop, verdriet, angst en vreugde, ze laten ons ontdekken dat een crisis een keerpunt is en dat er altijd weer ruimte is om te werken, ook letterlijk, aan "ongedachte toekomst".

God komt naar ons toe. We kunnen leven van wat komt en vertrouwen op een goede toekomst als wij Hem tegemoet leren zien. 'Dat onze ogen opengaan!'

Lees ook de overweging van de tweede zondag van de advent.

Voordracht Claudia Theinert over jaarthema Leven van wat komt

Het pastoraal team en het parochiebestuur hadden voor de parochiedag dit jaar het plan opgevat de nieuwe bisschop Harrie Smeets uit te nodigen om kennis te komen maken. Omdat de bisschop echter pas in november ons dekenaat bezoekt en dan ook de Andreas eventueel kan aandoen, is besloten de parochiedag te verplaatsen naar november. In plaats van de parochiedag komt er op zondag 17 maart een 'verdiepingsdag' over het jaarthema Leven van wat komt. Claudia Theinert is bereid gevonden voor te gaan in een gebedsdienst om 10.30 uur. Aansluitend houdt zij een voordracht over Leven van wat komt. Daarna is er tijd voor discussie en gesprek, koffie en gezelligheid. Noteer het al vast in uw agenda! Wilt u weten wie Claudia Theinert is, kijk dan op www.levensmozaiek.nl

Paastocht

14 jaar lang is er in oecumenisch verband een paasnacht-pelgrimage gehouden. Gedurende de nacht naar Pasen toe wandelden we van donker naar licht. 3 jaar geleden kwam hieraan een eind, omdat er te weinig deelnemers waren. De afgelopen 2 jaar hebben Marianne Debets en Nan Paffen op eigen gelegenheid een alternatieve paaspelgrimage gelopen: vanuit Heerlerbaan naar Wittem, om aldaar bij het opkomen van het licht en de zon het paasmysterie te vieren, deels in de tuin en deels in de kerk.

Nu willen we dat idee breder aanbieden. Dus iedereen die de ervaring van het wandelen van donker naar licht (weer) wil meemaken, is welkom.

We starten om 03.30 uur vanuit de Andreaskerk (Palestinastraat 326 Heerlerbaan) en wandelen (ca. 14 km) via Benzerade en Mingersborg en Eijs naar Wittem, waar om 06.30 uur de Paasviering begint. Na afloop is er gelegenheid om te ontbijten in de refter van het klooster (tegen vergoeding van 5 euro).

Om mee te lopen, hoeft u zich niet aan te melden; om 03.30 uur in de Andreaskerk aanwezig zijn, is voldoende. Wilt u mee ontbijten, laat het dan even weten: nan.paffen@kloosterwittem.nl of parochiesintandreas@home.nl

Nan Paffen

Geloofsgesprekken

Er is vaak gesproken over hoe we van eenrichtingsverkeer in de overweging kunnen komen tot een 'over en weer' over het onderwerp dat aan de orde is. In de koffiekamer napraten is geprobeerd; in kleine groepjes 'zoemen' in de kerk is geprobeerd; maar het lukt niet echt, lijkt het. Toch blijft de behoefte bestaan.

Ik wil een voorstel doen naar aanleiding van deze ervaring. Kort geleden zei een parochiaan na de dienst: ik zou graag willen doorpraten over het thema van de overweging, dat ging over het leven nu en het leven hierna, over eeuwig leven; hoe moeten we dat verstaan? Ik reageerde spontaan: wat let je om een tijdstip te regelen, en enkele mensen daarbij te nodigen? Het werd een mooi en vruchtbaar gesprek van een uurtje in de koffiekamer. Ik hoor vaker na de dienst: ik begrijp het niet, ik ben het er niet mee eens, het is teveel gevraagd van ons, het is niet mogelijk, het is te idealistisch, het is niet realistisch, etc. etc. Wat staat u dan in de weg, als dit uw reactie is, om een gesprek te organiseren in de koffiekamer en daarbij enkelen uit te nodigen die ook zo reageren? En natuurlijk de voorganger die de overweging gehouden heeft? Dat wordt dan een spontaan geloofsgesprek over een heel concreet, bij u levend thema.

Geert Bles

Actie voor asielkinderen succes

Op maandag 28 januari is voor de derde keer een oecumenische groep mensen van de Andreaskerk en de PKN Parkstad naar de Bethelkerk in Den Haag afgereisd. Ze deden mee aan de estafetteviering die daar sinds 26 oktober 2018 werd gehouden om te voorkomen dat het Armeense gezin Tamrazyan wordt uitgezet uit Nederland. Zoals de meesten zullen weten is op woensdag 30 januari door de regering een politiek akkoord bereikt over een 'kinderpardon', waardoor niet alleen de familie Tamrazyan maar ook 600 andere kinderen met hun ouders in Nederland kunnen blijven. De gedurfde actie van de Bethelkerk heeft vruchten afgeworpen, en hoe! Petje af voor hun moed en inzet! De Bethel leert dat de strijd voor een goede zaak, schijnbaar ook tegen de klippen op, niet bij voorbaat verloren is. Een opsteker voor de optimisten en een goede les voor de pessimisten onder ons. De Andreas en PKN Parkstad zijn blij dat ze hun steentje hebben mogen bijdragen en hebben laten zien dat ze ook van volhouden weten.

De PKN heeft het voortouw genomen in de organisatie van het kerkasiel. De scriba van de PKN, René de Reuver, reageerde op de verheugende uitkomst van de acties van de afgelopen maanden: "De Bijbelse oproep om God lief te hebben boven alles en de naaste als jezelf blijft voor de Protestantse Kerk de richtlijn in haar standpunt voor een humane oplossing van het vluchtelingenvraagstuk." Onze katholieke parochie sluit zich van harte bij dit standpunt aan!

Rob Pauls

Expositie Loedy Leufkens en Suzanne van Dinther

8 maart - 2 mei

Loedy Leufkens woont in Voerendaal. Zij is enkele jaren geleden begonnen met schilderen. Daarvoor had zij nog nooit een penseel in handen gehad en ze vond het dan ook hele uitdaging om deze vorm van expressie aan te gaan. In die jaren kwam bij haar een verborgen talent naar boven, waarvan zij zich niet bewust was. Loedy haalt haar inspiratie uit museumbezoek, kunstboeken, internet, indrukken die haar raken en de cursussen die zij volgt. Zij heeft belangstelling voor kleur, sfeer en compositie. Haar werken zijn heel divers. Haar voorkeur gaat vooral uit naar abstract, figuratief abstract en kubisme, heel kleurrijk dan wel subtiel sober. Loedy vindt het leuk als men haar schilderijen komt bekijken; ook een reactie is altijd welkom.

Loedy exposeert samen met Suzanne van Dinther, ook uit Voerendaal. Suzanne vindt het geweldig om in deze kerk, ontworpen door de beroemde architect en kunstenaar Laurens Bisscheroux, haar schilderijen te exposeren. Zij is begonnen met schilderen na haar pensionering als verpleegkundige. Na enkele lessen en veel oefenen beviel het haar steeds beter. Haar voorkeur gaat uit naar realistisch schilderen en naar portretten van mens en dier.

De toekomst van ons dak

We hebben een prachtige kerk, vol symboliek en met uitstraling. Het gebouw heeft echter ook nadelen, zoals een kwetsbaar plat dak. Omdat er de nodige problemen waren ontstaan, hebben we met behulp van enthousiaste vrijwilligers de heuvel van aarde van het dak gehaald. Vervolgens hebben er door meerdere partijen inspecties plaatsgevonden.

Op zich is de uitkomst positief: hoewel het dak lekkages kent, kan het nog minimaal vijf jaar mee. Door het bedrijf Verkoelen zijn alle gaten die er in de folie zaten, gedicht. We hebben als bestuur dan ook besloten om geld vrij te maken voor een grondige onderhoudsbeurt elk jaar. De kosten voor een nieuw dak zijn immers zo hoog dat we liever zolang als het kan doorgaan met het huidige dak.

Voor het moment laten we de aarde van het dak af, want dat vergemakkelijkt het onderhoud enorm. Wel zal het dek van het dak op enkele punten ver-zwaard worden met tegels, zodat er geen risico’s bestaan bij een grote storm. Natuurlijk zullen we ons gaan beraden op een langetermijntoekomst voor het dak, zoeken naar een oplossing die recht doet aan de door de architect verlangde symboliek maar tegelijkertijd het kerkgebouw ook toekomstbestendig houdt, en overwegen of we in het kader van duurzaamheid zonnepanelen op het dak kunnen plaatsen.

Rest mij om, namens het gehele parochiebestuur, Dolf, Wim, Rob, Laris en Paul te bedanken voor de vele uren die zij belangeloos in dit project hebben gestoken.

Barry Braeken

Oecumenische viering in Pelgrimskerk

Voor de eerste keer vond op zondag 27 januari de oecumenische viering die de Andreas, de Ark en de protestantse kerk aan Tempsplein al jaren samen houden, plaats in de Pelgrimskerk in Brunssum. Sinds 23 januari 2019 zijn de drie protestantse gemeenten officieel gefuseerd en gaan nu samen de toekomst in als Protestantse Parkstadgemeente.

De viering was druk bezocht, net als de koffie na afloop. Als illustratie van de evangelielezing over de Barmhartige Samaritaan vertelden vier gemeenteleden/parochianen wat zij heel concreet doen voor hun medemens. De een vertelde hoe hij probeert iets te betekenen voor mensen die te horen krijgen dat ze niet meer lang te leven hebben, een ander hoe zij zich inzet voor arme mensen in Nepal, een gemeentelid van de Pelgrimskerk deed uit de doeken hoe zij uit volle overtuiging mee deed met de vieringen in de Bethelkerk in Den Haag uit solidariteit met (de kinderen van) uitgeprocedeerde asielzoekers, een ander gemeentelid vertelde over haar inzet voor gedetineerden - een groep mensen die op weinig mededogen in de samenleving mag rekenen omdat "ze tenslotte zelf schuld zijn aan hun misère". Het was heel bijzonder om te horen hoe veel wij mensen, zonder dat we het van elkaar weten, voor anderen doen, juist voor degenen die het snelst vergeten worden. Wij hopen in de toekomst nog vaak in de Pelgrimskerk te gast te mogen zijn!

Rob Pauls

Wat doen we met onze bankrekening?

Op 31 januari was Hans Reinaerts te gast in de Andreas om uit te leggen hoe je van de ene bank naar de andere kunt overstappen als je het niet eens bent met het beleid van je eigen bank of het niet zitten dat je spaargeld wordt gebruikt voor projecten waar je bezwaren tegen hebt. Reinaerts liet zien hoe de banken de afgelopen decennia helemaal veranderd zijn: dacht een bank vroeger nog met haar klanten mee, tegenwoordig gaat het niet om wat goed is voor de klant maar wat goed is voor de bank, luidde de conclusie van het verhaal. Overstappen is niet zo moeilijk: alle incasso's worden 13 maanden lang door je nieuwe bank automatisch verwerkt, je hebt er geen omkijken naar. Bij hypotheken, zo het commentaar uit het publiek, kan het wel eens wat ingewikkelder zijn. En Reinaerts benadrukte dat de toekomst van ver-schillende banken onzeker is, onder andere die van de ASN en de Regio-bank. Die zullen binnen afzienbare tijd, aldus het plan, overgaan in andere handen – van wie is niet bekend. Het kan dus gebeuren dat je weggaat bij je bank om dan te ontdekken dat je door een achterdeur weer bij je oude bank bent binnengekomen! Maar met ons geld wordt in deze wereld veel gedaan waar we vol afschuw niets mee te maken zouden willen hebben als we het zouden weten. Het loont de moeite eens na te denken over wat banken met ons geld uitspoken. Geïnteresseerd? Kijk op https://eerlijkegeldwijzer.nl.

Rob Pauls

Bericht van stichting Taiama-Andreas

Begin januari bezochten Kelly Fofanah en Marie-José Brounen het project van de stichting Taiama-Andreas in Kabala, Sierra Leone. De jeugdgroep Youth Advocacy Network (YAN) is het afgelopen jaar ondersteund door de stichting. Het was het eerste volledige jaar van YAN en alles moest vanaf de grond worden opgebouwd. In dit jaar is er veel gebeurd en bereikt, vooral wanneer je bedenkt hoe onze leefomgeving en samenleving verschilt van die in Sierra Leone en hoe moeilijk het is om dat van hieruit te begeleiden. In het afgelopen jaar hebben we drie grote groepsactiviteiten ondersteund:

- Het mogelijk maken dat leden van de groep en andere minvermogende jonge mensen vervolgonderwijs volgen.

- Voorlichting geven aan jongeren in Kabala en omgevende dorpen over o.a. verkiezingen, de noodzaak van onderwijs en gedwongen kinderhuwelijken.

- Het opzetten van een landbouwproject om zelf inkomsten te verwerven.

Om te kunnen functioneren was er een 'kantoor' nodig waar men samen kon komen: daar zorgden we voor de startvoorwaarden. Begrijpelijk is dat het kunnen verwerven van eigen financiële middelen nog in de kinderschoenen staat. Het is hard nodig dat onze stichting daar in deze fase financieel bij helpt. We geven veel aandacht aan het leren van admini-stratieve en begrotingsaspecten. Nu begint dus weer een nieuw projectjaar. Daarom evalueren Kelly en Marie-José de gang van zaken van afgelopen jaar en maken plannen voor het nieuwe jaar.

Als u benieuwd bent naar de reis van Kelly en Marie-José en het reilen en zeilen van onze stichting kijk dan op www.taiama-andreas.org.

Terugblik 2018

In de oudejaarsviering werd aan de hand van de kleuren van de regenboog teruggeblikt op het afgelopen jaar. Bij elk thema werd een kaars in een van de kleuren van de regenboog aangestoken en een acclamatie gezongen. Wij willen deze terugblik graag met u delen.

We steken de rode kaars aan. Rood als kleur van de liefde.

We hebben het afgelopen jaar één huwelijk mogen vieren: Linda en Jaap hebben elkaar in deze kerk het jawoord gegeven. De liefde waart ook rond in onze Andreas-gemeenschap; liefde voor de medemens, ver weg en dichtbij. Ik denk nu vooral aan de spontane inzet voor het Armeens gezin in de Bethelkerk in Den Haag. Maar ook aan onze Taiamagroep en haar inzet voor Sierra Leone; de ontmoetingsdag van de ATD Vierde Wereld en hun bijzondere en mooie viering, de speeltuinmiddag met kinderen van het azc en zelfs het zo normaal lijkende koffie drinken na de viering, waarin heel wat liefdevolle aandacht voor elkaar merkbaar is.

We ontsteken de oranje kaars. Oranje als kleur van het vuur, van enthousiasme.

Afgelopen jaar waren er vier vormelingen, twee jongens en twee meisjes, die uitspraken dat zij ook zelf kozen om in de voetstappen van Jezus van Nazareth te werken aan een mooiere wereld. Bezield door het vuur van de heilige Geest hopen we dat zij - en ook wijzelf - in het leven iets van dat en-thousiasme mogen uitstralen. En we hebben het ook gezien afgelopen jaar, in het enthousiasme waarmee de vele werkgroepen en vrijwilligers meestal aan de slag zijn. In de tuin, in de kerk, in het parochiehuis, buiten de deur en zelfs op het dak. En dat alles om de opdracht van Jezus van Nazareth handen en voeten te geven in het leven van alledag.

We steken de gele kaars aan. Geel als kleur van de zon, van alles wat glans geeft aan het leven.

Dit jaar waren er zes jongens die voor het eerst communie vierden. Zij leerden dat het brood delen ook betekent dat je het leven met elkaar deelt. Samen delen, samen spelen betekent niemand buiten sluiten. En dat mogen ze ook van ons leren. En we vierden het 65-jarig priesterjubileum van onze pastor Geert Bles. Zijn inspiratie en bezieling geeft aan onze parochie een bijzondere glans.

We ontsteken de groene kaars. Groen als kleur van de hoop.

Er zijn heel wat hoopvolle dingen gebeurd het afgelopen jaar: 17 mensen die afreisden naar Den Haag, naar de Bethelkerk; de jeugd die zich met de car-wash en de solidariteitsmaaltijd inzette voor Schoon GMS en de Vastenactie; H100 met vele buurtverbindende acties zoals het breiproject en de interreligieuze viering met de mooie titel 'Voor iedereen een plek onder de zon'; een geslaagd Taiama-project met basisschool De Windwijzer; een gezamenlijke ziekenzalving waarin we vragen om kracht en hoop voor mensen die ziek zijn of lichamelijk of geestelijk lijden. En onze pastor die flink ziek was, maar weer heel goed opknapte.

We ontsteken de blauwe kaars. Blauw als kleur van lucht en water.

We hadden het afgelopen jaar uitzonderlijk veel dopelingen: 20. En zoals kinderen symbool staan voor toekomst, zo mogen wij vertrouwen putten uit het feit dat jonge ouders hun kinderen toch ook die weg van Jezus van Nazareth willen meegeven en hun kinderen onder de bescherming van God willen laten opgroeien.

In de afgelopen warme zomer werden er ook verschillende uitstapjes gemaakt: zoals naar de Brunssummerheide bijvoorbeeld, voor ieder die mee wilde; een uitstapje van de cantorgroep naar Aken en de lectoren naar Klooster Wittem en de fietstocht van Heerlen Mondiaal.

We ontsteken de indigo kaars. Indigo - koninklijk blauw, maar ook de kleur van wijsheid en intuïtie.

Elk jaar opnieuw zoeken we in onze kerk naar een spreuk, een zin, een wijsheid die als jaarthema de muur siert. Dit jaar was dat grotendeels een deel van een lied van Claudia de Breij: 'Mag ik dan bij jou'....(schuilen). Wij willen immers als parochiegemeenschap een schuilplaats zijn voor mensen als Eshan. We willen graag onderdak verlenen aan mensen die de Nederlandse taal nog niet machtig zijn, voor de taallessen; en ook aan de ATD Vierde Wereld. En de gastvrouwen zijn regelmatig een schuilplaats voor wie even behoefte heeft aan een kop koffie of thee of een praatje.

We steken de paarse kaars aan. Dit is een dominante kleur in onze kerk.

Het is de kleur van rouw en verdriet, maar ook van inkeer en bezinning. Zo hebben we het afgelopen jaar vanuit deze kerk afscheid genomen van tien dierbare mannen en vrouwen. Moeilijke momenten, die we met elkaar deelden. Dat zijn momenten dat het leven je dwingt stil te staan. Dat stil staan doen we ook op andere momenten, zoals in de veertigdagentijd of advent. Maar ook als mensen bij elkaar zijn voor een gesprek met de Bijbel of de leesgroep of wanneer groepen samen de liturgie voorbereiden of liederen oefenen.

Tot slot: niet in de regenboog, maar wel hier in de kerk centraal: het licht, de open plek in het midden, het Licht van Jezus Christus, die door alles heen ons nabij wil zijn in alle fases van ons leven.

Nan Paffen

Soep met inhoud

Elke derde donderdag van de maand biedt de Andreaskerk parochianen en wijkbewoners de gelegenheid om elkaar te ontmoeten onder het genot van een kop soep. De eerstvolgende keer is op donderdag 21 februari, van 12.00 tot 14.00 uur.

Hier kunt u er even een uurtje tussen uit zijn en mensen uit de wijk bij een gezellig samenzijn wat beter leren kennen. Tijdens de soep wordt er over van alles gesproken wat mensen op dat moment interesseert - van wat er in de buurt gebeurt tot en met de grote wereldpolitiek. U bent van harte welkom een kijkje te komen nemen en mee te eten en mee te praten.

Voor de soep vragen wij een bijdrage van 50 cent. U kunt u telefonisch aanmelden bij de gastvrouwen (045 541 33 81). Maar u mag ook aanschuiven zonder u van te voren te hebben opgegeven.

Plaats van samenkomst: Sint Andreasparochie, Palestinastraat 326.

Vluchten in uiterste nood

Een gezin, gevlucht uit Armenië dreigt uitgezet te worden. In hun nood vluchten ze naar de protestantse Bethelkerk (Bethel is het Hebreeuwse woord voor huis van God). De Bethelkerk ligt in Den Haag. Ze worden door de kerkgemeente opgenomen in de woning die boven de kerk ligt. Zolang er diensten zijn in de kerk, kan men de kerk niet in om het gezin op te halen. Dat betekent dat er dag en nacht diensten moeten zijn. De gemeente doet een dringend beroep aan de kerken in Nederland om daarvan twee uur voor hun rekening te nemen. Vanuit het hele land melden zich groepen.

De oecumenische groep Parkstad waarin o.a. zitting hebben: Geert Bles, voorganger in de Andreasparochie, Eline Claassens, vrijwilliger in de parochie en Ada Hagreis, ouderling in de protestantse gemeente Parkstad, organiseert een dag naar Den Haag. Dinsdag 13 november verzamelen zich 17 personen, die zich gemeld hebben om samen een viering te houden in de Bethelkerk. Van 13.00 tot 15.00 uur is de viering gepland.

We zijn keurig op tijd in de kerk en we worden gastvrij ontvangen met koffie, thee en koekjes. Om stipt 13.00 uur begint onze viering. Deze bestaat uit indringende meditatieve teksten, met na elke tekst een meditatieve stilte. Je gedachten zijn dan bij dat gezin, dat daar in de woning is, bij de 400 kinderen, die ook op de nominatie staan om uitgewezen te worden. Ik moest steeds denken aan Eshan, onze vriend uit Afghanistan, die al drie jaar hier is. Hij is bijna elke week in onze kerk. Zijn eerste verzoek is afgewezen; hij heeft nog een beroepsmogelijkheid, en natuurlijk hopen we dat hij toegelaten wordt. Dan kan hij zijn tandartsstudie afmaken en hier een toekomst opbouwen. Pastor Bles las uit het evangelie het verhaal van de barmhartige Samaritaan. Hij maakte duidelijk dat ik de Samaritaan ben. En dat betekent weer dat als iemand op een of andere manier je hulp nodig heeft, dat je dan in de huid moet kruipen van hem die om hulp vraagt. Verder zongen we prachtige teksten van Huub Oosterhuis en in vier groepjes spraken we met elkaar over de begrippen 'onvoorwaardelijk' en 'gerechtigheid'.

De indringende teksten, de liederen en de gespreksgroepjes hebben een diepe indruk op me gemaakt. Ik ben er heel onrustig van geworden, want je voelt je ook heel machteloos. Naar de politiek toe hebben we in ieder geval een signaal afgegeven. De zondag erna heb ik na de dienst kort verslag gedaan van de indrukwekkende uren die we in de Bethelkerk beleefd hebben. De houding van de protestantse gemeente in Den Haag verdient ons grote respect; dat zij dit aangedurfd hebben. Zondag 18 november hebben we een deurcollecte gehouden voor de protestantse gemeente in Den Haag om te helpen hun onkosten te dekken.

Deze collecte heeft meer dan 238 euro opgebracht. Als dit stukje verschijnt zal het wel tegen Kerstmis gaan. Laten we blij zijn, dat we in Nederland in vrijheid leven en dat we mogen zijn wie we zijn, ook in de kerk.

Wim Warmerdam

Expositie Rik Jegerings-Frumau

10 januari - 7 maart 2019

Rik Jegerings-Frumau woont in Heerlen en heeft als grote hobby schilderen. Haar schilderijen laten een prachtig kleurenspel zien en de voorstellingen – vaak van alledag – maken je vrolijk.

Sinds twintig jaar maakt zij deel uit van een gezellige schildersgroep bij Joop Noordkamp in Plattein op Heerlerbaan. Komt u ook eens kijken naar deze bijzonder vrolijke expositie?

Bent u geïnteresseerd in een werk van Rik Jegerings-Frumau? Neem dan contact op met Marga Meyer: 045 - 541 51 77.

Migratiemuseum Heerlen

Op 29 november opende het pop-up migratiemuseum Heerlen zijn deuren op het Maanplein. Het museum is tijdelijk en blijft open tot en met 28 februari 2019. De openingstijden zijn woensdag, zaterdag en zondag van 12.00 tot 18.00 uur.

Heerlen en omgeving heeft een rijke geschiedenis van migratie en instroom van mijnwerkers en hun gezinnen uit onder andere Polen, Slovenië, Italië en Marokko. Die geschiedenis is hier en in de rest van het land weinig bekend. Daarom het initiatief voor een tijdelijk museum over de multiculturele samen-leving ten tijde van de mijnen. In dit pop-up museum wordt zichtbaar gemaakt en bespreekbaar dat dit deel van Nederland al eerder heeft gedeald met de komst en vestiging van heel veel nieuwkomers in zeer korte tijd in een samenleving die daar niet op ingericht was. Samen met de mensen over wie het gaat. Op zoek naar de veerkracht van toen. Juist nu.

Het museum start met een tentoonstelling die gedurende drie maanden verder zal groeien door de inbreng van nieuwe verhalen, herinneringen en objecten. Iedereen die zich betrokken voelt bij het thema 'migratie toen en nu' kan een bijdrage leveren. Voor de programmering zoekt het museum actief de samenwerking met bewoners en ondernemers in de buurt.

Stichting Patiëns ondersteunt mantelzorgers van terminale patiënten

De stichting heeft als doel de mantelzorgers van terminale patiënten te ondersteunen of tijdelijk te vervangen om het mogelijk te maken dat de zieke thuis kan worden verzorgd en uiteindelijk ook thuis in zijn eigen vertrouwde omgeving kan sterven. In deze periode is hulp van mens tot mens van onschatbare waarde.

De stichting wil dit doel bereiken door het inzetten van vrijwilligers. Deze vrijwilligers staan mensen bij in hun laatste levensfase. Zij zijn op de achtergrond aanwezig, luisteren naar de zieke, praten samen over alledaagse dingen maar ook over sterven en dood als dat gewenst is. Als de vrijwilliger aanwezig is, kan de partner of het familielid even rust nemen of bijvoorbeeld met een gerust hart een boodschap doen. De vrijwilliger kan ook licht ver-zorgende taken overnemen als dat nodig is.

De stichting Patiëns werkt in Brunssum, Heerlen, Landgraaf en Voerendaal.

Een aanvraag voor hulp kan via de huisarts, thuiszorg of rechtstreeks via aanvraag@stichtingpatiens.nl. Mocht u interesse hebben om als vrijwilliger bij onze stichting te komen werken, meldt u dan aan. De coördinatoren zullen dan met u een afspraak maken.

Voor meer informatie kunt u de stichting bereiken via info@stichtingpatiens.nl of kijk op www.stichtingpatiens.nl.

Winter-adventsconcert Vocalgroup Magan

Zondag 2 december verzorgde de Vocalgroup Magan uit Mechelen voor de derde keer een concert in de Andreaskerk. Veel bezoekers genoten van de mooie songs.

In de pauze was er koffie, thee of een glas wijn. De ATD vierde wereld verkocht kerstkaarten.






Taalles in de Andreas

De Andreasparochie verzorgt samen met Alcander en SCHUNCK* bibliotheek lessen Nederlandse taal voor vluchtelingen uit het azc en voor allochtone en laaggeletterde bewoners van de wijk. SCHUNCK* verzorgt al taalcursussen in Heerlerheide en Hoensbroek en maakt nu gebruik van de ervaring die de Andreas de afgelopen jaren heeft opgedaan met taallessen, om ook in Heerlerbaan acte de présence te geven. In de wijk, dicht bij de mensen. Vier vrijwilligers gaan na een cursus taalcoach bij SCHUNCK* enthousiast aan de slag om mensen met een taalachterstand te helpen op volwaardige wijze deel te kunnen nemen aan onze samenleving.

De lessen zijn op woensdag van 10.00 tot 11.30 uur in het parochiehuis aan de Palestinastraat 326.

Archief

Voor oudere berichten kijk in het archief.