Nieuws

← terug

Aanmelden vieringen

Vanwege de coronamaatregelen is het belangrijk dat u zich voor de vieringen op zondag van tevoren aanmeldt. Dit blijft zo zolang de 1,5-meterregel geldt. Wij houden ons aan deze maatregelen zodat u veilig aan onze vieringen kunt deelnemen.

Helaas betekent dit dat we ook regelmatig mensen die graag naar de kerk willen komen, moeten teleurstellen. Daarom het verzoek: hebt u zich aangemeld, maar kunt u onverhoopt toch niet komen, meldt u zich dan af; dan kan iemand anders in uw plaats komen.

Voor de zaterdagavondvieringen en de eerstevrijdagvieringen hoeft u zich niet aan te melden. Voor bijzondere vieringen, zoals straks in de Goede Week, is aanmelding wel noodzakelijk.

U kunt zich aanmelden bij de gastvrouwen van dinsdag t/m vrijdag van 10.00 tot 12.00 uur via tel. 045 - 541 33 81 of per e-mail: parochiesintandreas@home.nl).

Corona en de Andreasparochie

Al 8 maanden bepaalt corona hoe, wanneer en wat we samen kunnen doen. De maanden maart en april waren er geen vieringen in onze kerk. Vanaf mei kunnen we weer samen vieren met inachtneming van regels die we inmiddels allemaal kennen: gepaste afstand, handen ontsmetten, met een beperkt aantal bezoekers aanwezig zijn.

In de afgelopen maanden is gebleken dat mensen genoeg ideeën hadden om toch op een bepaalde manier 'Kerk' te zijn. Dat kan door elkaar te bellen, even een bezoekje te brengen bij die mensen die het nodig hadden, omzien naar elkaar.

In de Andreasparochie zijn zoveel mogelijk activiteiten doorgegaan. Denk aan het inloopuurtje bij de gastvrouwen, taalles voor de vluchtelingen, de stilteviering/meditatie op donderdagochtend, de tuinmannen, de versiergroep etc. Als we namen gaan noemen, gaan we beslist mensen vergeten, dus dat doen we niet.

Een oprechte, welgemeende dank aan iedereen die de afgelopen maanden op zijn/haar manier heeft bijgedragen aan de activiteiten in onze parochie.

Omdat in de vieringen in het weekend niet iedereen aanwezig is, merken we dat wel in onze weekendcollectes. Wij missen daardoor een belangrijke bron van inkomsten. We voelen ons wat ongemakkelijk om dit te vragen, maar toch: wilt u ons helpen? Iedere extra bijdrage, hoe klein of groot ook, wordt gewaardeerd! U kunt uw bijdrage overmaken op NL17 INGB 0003269778 of NL21 ABNA 0577627325 o.v.v. extra gift i.v.m. corona.

Marga Peters

Vastenactie en Stichting Taiama-Andreas

Op woensdag 17 februari gaat de vastentijd van start en dus ook weer de jaarlijkse Vastenactie.

Verleden jaar was de actie gericht op het ondersteunen van het onderwijs voor de kinderen en jongeren in de ontwikkelingslanden. De gevolgen van de coronapandemie hebben wereldwijd voor een onderwijscrisis gezorgd. Ook de opbrengst van de Vastenactie is er negatief door beïnvloed. Daarom is besloten om dit jaar weer aandacht en gelden te besteden aan het uitbreiden en verbeteren van het onderwijs en de beroepsopleidingen in deze landen.

Na overleg met het Missionair Overleg Parkstad heeft de Andreasparochie besloten dit jaar in het bijzonder aandacht te besteden aan het project van de Stichting Taiama-Andreas in Sierra Leone en de opbrengst van de Vastenactie aan haar ter beschikking te stellen.

De stichting en de Andreasparochie zijn al 15 jaar nauw met elkaar verbonden en steunen zolang al projecten in Sierra Leone. Deze projecten zijn vooral gericht op onderwijs en beroepsopleiding. Uitgebreide informatie is te vinden op de site van de stichting te bereiken via taiama-andreas.org.

Op zondag 28 februari wordt er tijdens en meteen na de eucharistieviering aandacht besteed aan het project. U bent van harte welkom, maar aanmelden is verplicht. Dat kan telefonisch en per mail.

Jacq Zenden

Dekenale pelgrimswandeling

Als de omstandigheden het toelaten is op zaterdag 20 maart de pelgrimswandeling. De wandeling start om 11.00 uur vanaf de St. Josephkerk aan de Heerlerbaan. Er wordt ongeveer 5 km gewandeld, met enkele tussenstops voor meditatie en bezinning. Kijk even op www.missionairoverleg-parkstad.nl voor het laatste nieuws en of de pelgrimswandeling doorgaat.

Het klinkt misschien vreemd: al lopende staan we stil bij wat we kunnen betekenen voor mensen in nood. Vooral voor jongeren die via een beroepsopleiding willen werken aan een betere toekomst voor henzelf, hun kinderen en hun medemensen. Niet alleen in Nederland, maar zeker ook in Bangladesh, Zambia, Sierra Leone of waar ook ter wereld.

Bij terugkomst is er in de St. Josephkerk een gezellig samenzijn onder het genot van een broodje en koffie. De bijeenkomst wordt afgesloten met een pelgrimsgebed.

Uw vrije gave is welkom voor de projecten van Vastenactie onder het thema 'werken aan je toekomst' (zie: www.vastenactie.nl/projecten). De vastenperiode laat ons groeien en leert ons te delen. Daarom zou het fijn zijn als u iets meeneemt voor in de levensmiddelenmand. Deze is bestemd voor de minderbedeelden in de parochies in de buurt.

Vanwege de organisatie en het aantal broodjes vragen wij u vriendelijk, wanneer u wilt deelnemen, u op te geven bij: Ans Houben, telefonisch via 045 - 541 24 48 of per e-mail via ajhouben@hetnet.nl.

Missionair Overleg Parkstad

Lopend Vuur: waken voor vluchtelingen

Het Platform Vluchtelingenbelangen Nederland organiseert van 1 tot 17 maart een ‘lopend vuur’ door heel Nederland met acties voor een beter vluchtelingenbeleid. Het eindpunt is Den Haag op de verkiezingsdag. Er zijn pelgrimages vanuit allerlei plaatsen in Nederland naar Den Haag en overal zijn wakes.

In Limburg start op 1 maart een pelgrimage in Mesch waaraan o.a. pastoor Notermans uit Waubach deelneemt. Via Valkenburg, Voerendaal, Heerlen en Waubach gaat het richting Den Haag. In Parkstad worden zes wakes georganiseerd, waarvan er twee samenvallen met het passeren van de pelgrimstocht. Het gaat er om mensen bewust te maken om met de verkiezingen niet alleen voor het eigenbelang te stemmen, maar ook rekening te houden met de belangen van de vluchtelingen. Het doel is voorbijgangers te informeren over de bedroevende situatie aan de Europese grenzen én aan politici te laten zien dat er wel degelijk draagvlak is voor menselijk beleid.

De wakes is Parkstad zijn:

  • Dinsdag 2 maart om 13:30 uur Heerlen, Promenade, kruising Honigmanstraat bij Berden, gekoppeld aan de passage van de pelgrimagegroep
  • Dinsdag 2 maart van 17:00 - 17:30 uur, Waubach-Landgraaf St. Jozefkerk, Kerkstraat, ook gekoppeld aan de aankomst van de pelgrimagegroep
  • Zaterdag 6 maart om 13:00 uur Pancratiusplein, Heerlen
  • Dinsdag 9 maart om 12:00 uur Promenade Heerlen
  • Zaterdag 13 maart om 13:00 uur Pancratiusplein Heerlen
  • Dinsdag 16 maart om 12:00 uur Promenade Heerlen

Corona noodzaakt ons met maximaal 8 personen in een ruime kring te gaan staan, in stilte, rond een kaars met de mogelijkheid daar een kaarsje bij te plaatsen. Mochten er meer mensen in de kring willen staan, dan vragen we om met elkaar af te wisselen, eventueel een rondje te lopen en dan te kijken of er weer plaats is voor 8 personen.

Fijn als je wil aangeven of je komt bij Eline Claassens tel. 045-5718467, elineclaassens@gmail.com, eventueel ook meerdere keren. Dan kan ik laten weten wat je kunt verwachten qua aantal mensen. Neem aub een mondkapje mee en schrijf daarop met een dikke stift een tekst bv. 'Vluchtelingen. laat ze meestemmen' of 'Kies partij voor vluchtelingen'. We maken een eenvoudig sandwichbord met daarop het affiche van Monique Permesaen. We delen kaarten uit met het affiche en begeleidende tekst. We hebben nog affiches die jullie kunnen meenemen voor aan je raam thuis of een andere plek waarvan je vindt dat deze tot zijn recht komt.

Van harte uitgenodigd,

namens het Platform Vluchtelingenbelangen,

Eline Claassens

tel. 045-5718467

elineclaassens@gmail.com

Klimaatalarm 2021

Paus Franciscus schreef in zijn encycliek Laudato Si': "De wereldwijde ecologische beweging heeft al een lange en rijke weg afgelegd en talrijke groepen burgers doen ontstaan, die een bewustwording hebben bevorderd. Helaas zijn veel inspanningen om concrete oplossingen te zoeken voor de milieucrisis vaak gefrustreerd, niet alleen door de weigering van de machtigen, maar ook door gebrek aan belangstelling van de anderen. Gedrag dat ook onder gelovigen de weg voor een oplossing in de weg staat, gaat van ontkenning van het probleem tot onverschilligheid, gemakzuchtige berusting of blind vertrouwen in technische oplossingen. Wij hebben een nieuwe universele solidariteit nodig." Deze oproep staat nog steeds.

Daarom roepen een aantal organisaties op om mee te doen aan het landelijke klimaatalarm op zondag 14 maart. Ook in Heerlen wordt een coronaveilige actie gehouden, op het Van Grunsvenplein, van 14.00 tot 15.10 uur. Om 14.59 uur wordt een minuut stilte gehouden, gevolgd door het klimaatalarm (met zoveel mogelijk lawaai; de kerken is gevraagd dan de klokken te luiden).

Kijk op https://klimaatmars2021.nl/lokaal/klimaatalarm-in-heerlen voor meer informatie. Voor vragen en/of aanmelding kunt u mailen naar: klimaatcoalitieparkstad@gmail.com.

Vanwege de coronamaatregelen is het wel belangrijk dat u zich aanmeldt.

We leven in een vreemde tijd. Een groot deel van het afgelopen jaar heeft corona ons leven beheerst. U heeft daar elders in het parochieblad ook al over kunnen lezen. En nog steeds gaat bijna alles anders dan we tot maart vorig jaar gewend waren: anderhalve meter afstand houden, zoveel mogelijk thuis werken, niet naar school, de kapper of café. Naar de kerk kan wel, maar met maximaal dertig mensen. Dat betekent dat we regelmatig mensen moeten teleurstellen: helaas, de viering is al volgeboekt.

Op kerstavond kon er zelfs geen viering plaatsvinden. En ook de geplande inloop hebben we moeten annuleren. We missen veel mensen, die we normaal bijna wekelijks zagen, maar die nu liever wachten tot het virus echt is teruggedrongen. Voor ondernemingen die hun deuren hebben moeten sluiten, heeft dit enorme financiële consequenties. Er zijn wel steunmaatregelen van de regering, maar daarmee worden niet alle gaten in de begroting gedicht. Dat geldt ook voor de kerken, ook voor de onze.

Ook wij hebben een beroep kunnen doen op een van de overheidsregelingen, maar daarmee zijn niet alle tekorten gedekt. Wij missen vooral de opbrengsten uit de collecten.

Wij hebben besloten de tarieven voor de vieringen dit jaar niet te verhogen. Dat maakt wel dat wij nog meer dan anders afhankelijk zijn van uw kerkbijdrage. Daarom doen wij ook dit jaar tijdens de Actie Kerkbalans weer een beroep op u. Doet u mee?

Karin van Doormaal


U kunt op verschillende manieren geven:

  • Met uw kerkbijdrage: uw bijdrage aan onze parochie is aftrekbaar voor de belasting. Onze parochie is een algemeen nut beogende instelling (ANBI).
  • U kunt ook een periodieke gift geven. U maakt dan vijf jaar hetzelfde bedrag over. U kunt dan het hele bedrag aftrekken bij uw belastingaangifte, en krijgt dus meer terug van de belastingdienst.
  • In uw testament: daarin kunt u vastleggen of, en aan welke goede doelen u iets wilt nalaten. Eén van die goede doelen kan de parochie zijn.

Meer informatie over de mogelijkheden kunt u krijgen bij Karin van Doormaal.

De hoogte van uw kerkbijdrage bepaalt u zelf. Richtlijn is € 110,00 per jaar. Als u dit de laatste vier jaar achter elkaar hebt betaald, worden de kosten voor huwelijks en rouwdiensten niet in rekening gebracht. Uiteraard is een hoger bedrag meer dan welkom. Willen wij alle plannen kunnen realiseren is meer kerkbijdrage zelfs hard nodig. Daarom vragen wij u met uw hart en uw verstand naar draagkracht bij te dragen.

U kunt uw kerkbijdrage op verschillende manieren betalen:
  • Door het bedrag over te maken op rekening NL21 ABNA 0577627325 t.n.v. RK Kerkbestuur St. Andreas o.v.v. Kerkbijdrage.
  • Via een opdracht aan uw bank om periodiek een bedrag aan ons over te maken.

Om ons een idee te geven waar we het komende jaar op mogen rekenen, zou het fijn zijn als u het formulier 'toezegging kerkbijdrage 2021' invult. U kunt dat ook gebruiken als u uw huidige bijdrage wilt verhogen. Vergeet dan niet ook uw opdracht aan de bank aan te passen.

Wij danken iedereen van harte voor de bijdrage in het afgelopen jaar. En wij danken u bij voorbaat voor uw kerkbijdrage voor dit jaar.

De vicieuze cirkel van armoede doorbreken

Hoe doen we dat? Om deze vraag te kunnen beantwoorden moeten we ons verdiepen in het bestaan van armoede, met name generaties lange armoede, zijn er goede en slechte armen, zouden mensen kiezen voor een leven in schrijnende armoede?

Joseph Wresinski, oprichter van ATD Vierde Wereld (1917-1988), vertelt hoe belangrijk het is om in je leven mensen te ontmoeten die je respecteren en echt in je capaciteiten geloven. Het onderscheid tussen de goede en de slechte komt – volgens hem – van degenen die de mensen niet echt kennen of ontmoeten en niet naar hen (willen) luisteren. Je bent nog geen slechte arme, omdat anderen je uitsluiten. Het is soms makkelijker om te zeggen dat iemand niet interessant is, dan om hem te helpen. Want om hem te helpen, moeten we een tijdje met hem op willen trekken. Wresinski onderstreept ook dat de armsten ons veel te vertellen hebben over rechtvaardigheid. Want ze hebben onrecht meegemaakt, ze weten wat het is om slecht behandeld te worden. Ze weten ook wat vrijheid is. Vrijheid wanneer je voortdurend afhankelijk bent van een overheidsbeleid dat op iedere slak zout legt en je met willekeur behandelt.

Volgens Wresinski zal schrijnende armoede dan pas vernietigd worden, als we bereiken dat de ongelukkigen en de mensen die hen ondersteunen, zich met hart en ziel gaan inzetten voor onderlinge solidariteit en elkaar ondersteunen.

Hopelijk kan deze tekst bijdragen aan een stapje dichterbij het doorbreken van die vicieuze cirkel.

Meer weten: kijk op de website www.atd-vierdewereld.nl of mail naar zuid-limburg@atd-vierdewereld.nl.

Marion Braad

Fratelli tutti

Paus Franciscus heeft in oktober een nieuwe encycliek (een rondzendbrief) doen uitkomen. Dat is de derde encycliek die de paus heeft geschreven sinds 2013. Een drieluik: Gaudii evangelium uit 2013 ging over de relatie van de mens met God, Laudato si’ uit 2015 over de relatie met de schepping, en de nu verschenen encycliek, Fratelli tutti, gaat over de relatie met de medemens. Waar het in alle drie relaties om draait: verbondenheid. Van daaruit ziet de paus dat er in de wereld van nu een heleboel mis is. Mensen worden beheerst door angst terwijl ze zich beter zouden kunnen laten leiden door vertrouwen. En zo staan ook onverschilligheid tegenover echte zuster- en broederschap en berusting tegenover de noodzaak om eensgezind en met vereende krachten dringende problemen aan te pakken. Het thema houdt de paus al jaren bezig, getuige zijn kerst- en paaspreken van de afgelopen jaren. Hieronder vindt u een aantal uitspraken uit de encycliek.

Fratelli tutti is mijn antwoord op de vele manieren waarop mensen worden uitgeschakeld of genegeerd: een nieuwe droom van broederschap en vriendschap.

De huidige wereld is grotendeels doof. Soms verhindert de snelheid van de moderne wereld dat we goed luisteren naar wat de ander zegt. We kunnen samen de waarheid zoeken in dialoog, in een rustig gesprek of verhitte discussies, in stilte en lijden.

Isolatie nee, nabijheid ja. Cultuur van confrontatie nee, cultuur van ontmoeting ja.

Er is niet alleen hier en daar oorlog in onze wereld maar er is een wereldoorlog hier en daar.

De geschiedenis van de barmhartige Samaritaan herhaalt zich: sociale en politieke verwaarlozing maakt vele plaatsen in de wereld tot desolate plekken.

Tederheid is het pad van de moedigste en sterkste mannen en vrouwen.

De optelsom van persoonlijke belangen is niet in staat een betere wereld tot stand te brengen voor de hele mensheid.

Wat moeten we doen met migranten: verwelkomen, beschermen, stimuleren en integreren.

Wie een muur optrekt, eindigt als een slaaf binnen de muren die hij zelf heeft gebouwd.

Vrede tussen religies is mogelijk. Het uitgangspunt moet de blik van God zijn.

We accepteren geen digitale wereld die ontworpen is om onze zwakheden uit te buiten en het ergste in mensen naar boven te halen.

Sint Augustinus: een bevlogen predikant

Sint Augustinus was niet alleen Kerkvader en een groot geleerde maar ook een geliefd predikant. Er zijn 600 preken van hem bewaard gebleven, die onlangs allemaal zijn vertaald. Geïnteresseerden kunnen deze preken samen lezen en bestuderen o.l.v. vertaalster Joke Gehlen-Springorum.

De tweede bijeenkomst is 24 februari om 10.00 en 14.00 uur in de Andreaskerk. Aanmelden is noodzakelijk. Dat kan bij Marcel Mollink, telefonisch (045-574 03 78) of per e-mail (butterflymarcel@hotmail.com).


Twee nieuwe leden van de liturgiegroep stellen zich voor


Mijn naam is Harrie Renckens

Veel vaste bezoekers van vieringen in de Andreaskerk zullen mij de laatste maanden wel eens hebben opgemerkt: een nieuw gezicht bij het altaar in de Andreaskerk. Ik vind het daarom passend om me even kort voor te stellen. Mijn naam weet u al en mijn leeftijd is 70 jaar. Met echtgenote Zosia en jongste dochter Karolina woon ik aan de Sikkelhof, dicht bij de Andreaskerk. Onze oudste dochter Martyna is enkele jaren geleden uitgevlogen en woont nu in Bladel. Sinds 1 juli 2020 ben ik gepensioneerd diaken en sinds 1 juli 2015 gepensioneerd docent wiskunde van het Grotius College. Nadat ik al enkele keren in de Andreaskerk vieringen op verzoek van de liturgiegroep heb mogen verzorgen, ben ik na mijn afscheid in de Annaparochie gevraagd om in de toekomst regelmatig vieringen mee te helpen voorbereiden en uit te voeren in de Andreasparochie. Ook werd ik weer lid van de groep parochianen die het parochieblad in de parochie rondbrengen. Van de meditatiegroep, waarvan de leden wekelijks bij elkaar komen, ben ik tenslotte ook deel gaan uitmaken.

Tot nu toe bezorgen die activiteiten mij veel voldoening. Ik wil vooral actief lid zijn van de Andreasgemeenschap. Ik hoop de Andreasparochiegemeenschap nog lange tijd te kunnen dienen want daarvoor ben ik diaken geworden en in 2008 door mgr. Wiertz gewijd.


Mijn naam is Joke Gehlen-Springorum

Sinds anderhalf jaar woon ik op Parc Imstenrade en voel ik mij aangetrokken tot de Andreasparochie. In mijn vorige woonplaats Wijnandsrade was ik lid van een hechte liturgiegroep o.l.v. pastor Lei Hausmanns.

Daarom wil ik ook graag lid zijn van de liturgiegroep van de Andreasparochie. Het voelt hier als thuiskomen. Wat mij aanspreekt in de Andreasparochie is de hechte gemeenschap en de persoonlijke vrijheid. Ik heb niets met dogma’s maar ben al mijn leven lang een godzoeker. Daarbij word ik gesteund door mijn bijbelclubje, ooit ontstaan vanuit de 'Bijbelmarathon'. En niet te vergeten door het maken van een overweging. Dan moet ik diep op de tekst ingaan en dat verrijkt mijn geloof.

Privé: ik ben geboren in Castricum, heb in Nijmegen klassieke talen gestudeerd en ben door mijn huwelijk in Limburg terechtgekomen. Ik ben getrouwd met Karel en wij zijn gezegend met twee zonen en zes kleinzonen.

Ik heb vijfentwintig jaar les gegeven op gymnasium Rolduc (bestaat niet meer), daarna heb ik vijfentwintig jaar vertaald voor het Augustijns Instituut in Eindhoven (bestaat ook niet meer). Mijn Augustinuservaring deel ik momenteel met een groepje geïnteresseerden.

Zuid-Limburgs Platform Vluchtelingen Belangen Europa roept op voor een handtekening en een estafettepelgrimage naar Den Haag

Op 29 september luidt in de Haagse Gemeenschap van Kerken de noodklok: 8 minuten en 20 seconden: 500 seconden, om aandacht te vragen voor 500 minderjarige asielzoekers die in Moria op het Griekse eiland Lesbos wachten op een bestemming. De Europese Raad vraagt Nederland om 500 van de 5000 jongeren op te nemen. Samen met Vluchtelingenwerk Nederland, Defence for Children, diverse politieke partijen,178 gemeenten (de helft van alle gemeenten), en Platform Vluchtelingenbelangen Europa, dat werkt vanuit Klooster Wittem, vormen wij een steeds groter draagvlak om de jongeren een opvang, een kans, te bieden.

Politici besloten dat er 100 minderjarige asielzoekers welkom zijn, 100 jongeren uit kamp Moria na de alles verwoestende brand; in ruil voor 100 vluchtelingen uit andere kampen, met voor hen langere wachttijden. Tot nu toe is er nog niet één jongere naar Nederland mogen komen, ondanks alle toezeggingen van Ankie Broekers-Knol, staatssecretaris van Justitie.

Het Platform Vluchtelingenbelangen Europa vindt de tijd rijp om petitielijsten te verzamelen in kerken en op alle mogelijke plekken (in coronatijd). In de Andreaskerk liggen lijsten ter ondertekening klaar.

Daarnaast start op 10 januari een virtuele estafettepelgrimstocht naar Den Haag; daar hopen we op 22 januari de lijsten te kunnen aanbieden.

Voor meer informatie kunt u terecht bij Nan Paffen of Eline Claassens. Bij hen kunt u zich ook opgeven om mee te doen.

Eline Claassens

Stilteuur wordt weer stilteuur!

Kort na het begin van de corona-uitbraak is de parochie begonnen met een stilte-uur op donderdagochtend. Op een gegeven ogenblik is daar een bezinningsmoment bij gekomen dat zich gaandeweg ontwikkeld heeft tot een gezamenlijk verdiepend gesprek over korte teksten, meestal uit de Bijbel.

De deelnemers aan de gesprekken ervaren de gesprekken als waardevol en willen er graag mee door gaan. Het is wonderbaarlijk hoeveel er in een gezamenlijk gesprek op tafel komt aan inzichten over de evangelielezing van de dag! In feite is op deze manier, zonder dat dat de bedoeling was, het vroegere ‘In gesprek met de Bijbel’ op vrijdag nieuw leven ingeblazen.

Maar de keerzijde van deze mooie ontwikkeling is dat er mensen zijn die tijdens het stilteuur voor stilte kwamen en die nu niet meer vinden. Ze hebben gelijk als ze het jammer vinden! Dus hebben we besloten om vanaf januari weer een echt stilteuur in te stellen, op donderdag tussen 10.30 en 11.30 uur, voor wie stilte zoekt. De poort aan het kerkplein staat voor u open.

Wie wil, kan daarna om 11.30 uur naar de koffiekamer gaan om bij een kop koffie van gedachten te wisselen over een bezinnings- of Bijbeltekst. U bent welkom! Want ook dat hebben we geleerd: stilte aan het begin en aan het einde van een bezinning draagt enorm bij aan de verdieping. Geen verdieping zonder verstilling!

Rob Pauls

Jaarthema

De liturgiegroep heeft als jaarthema voor het komende jaar gekozen voor Vertrouwen.

Vertrouwen heeft alles te maken met jezelf over willen geven aan waar je voor bent bedoeld; met beseffen dat je mede-geschapene bent in de schepping, een schepsel gelijk andere schepselen. Je mag meedoen, net als alle dieren en planten en de aarde waarop we leven, omdat Hij ons vertrouwt en blijft vertrouwen, wat er ook gebeurt.

Vertrouwen heeft twee kanten: je kunt het geven en je kunt het krijgen. God heeft ons als eerste zijn vertrouwen geschonken: Hij heeft ons gemaakt, Hij zag dat het goed was, en Hij schonk ons de schepping. Helaas hebben wij zijn vertrouwen veel te vaak geschonden.

Wij van onze kant moeten vertrouwen schenken aan God. Wij willen graag alles zelf regelen, omdat we Gods wegen niet altijd zien. Maar vertrouwen op God betekent: hopen en geloven dat Hij voor ons zorgt, dat het goed afloopt met de wereld; het betekent je overgeven en loslaten. Een les in bescheidenheid en nederigheid. Wij moeten loslaten, maar één ding is zeker: God zal ons nooit loslaten. Daar kunnen we een jaar mee vooruit!

De liturgiegroep

Nieuwe gespreksgroep

In de parochie is inmiddels een heel aantal gespreksgroepen actief, allemaal verschillend van aard en thematiek. In een van die groepen worden teksten gelezen en besproken van spirituele auteurs, christelijk en niet-christelijk. Samen wordt afgesproken welke teksten van welke auteurs gelezen worden. Omdat meerdere mensen hebben aangegeven belangstelling te hebben om deel te nemen maar de groep vol is, wordt er een nieuwe groep opgestart in januari of februari. In de nieuwe groep zijn nog enkele plaatsen vrij. Als u interesse heeft, geef u op en kom vrijblijvend een keer langs tijdens een bijeenkomst. U hoeft geen parochiaan te zijn om mee te doen! Aanmelden bij Marcel Mollink of Rob Pauls of via de parochiemail: parochiesintandreas@home.nl.

Rob Pauls

Bezorgers parochieblad

De groep vrijwilligers die iedere maand het parochieblad bezorgen wordt langzamerhand ouder. Daardoor hebben in het afgelopen jaar twee vrijwilligers te kennen gegeven dat zij om persoonlijke redenen niet meer beschikbaar zijn om het parochieblad te bezorgen. Voor één route hebben we een oplossing gevonden. Voor een andere route zijn we naarstig op zoek naar een vrijwillig(st)er. Het parochieblad wordt elf keer per jaar uitgebracht op een maandag. Je kunt het parochieblad bezorgen vanaf maandag tot en met vrijdag, echter het liefst zo vroeg mogelijk in de betreffende week. Het kost je iedere keer ongeveer een uur om het rond te brengen. Dus bij deze een oproep om je beschikbaar te stellen om elf keer per jaar een uur actief te zijn voor de parochie. Je kunt je melden bij Wim Bosch, tel. 045 - 542 15 88 of mailadres wimbosch@hotmail.com.

Expositie 'schilderen tijdens corona'

15 januari - 11 maart 2021

In een project dat ‘Koe-Rona' zou gaan heten, heeft een aantal cursisten van Plattein vijf weken samen online geschilderd. Het thema van het project was 'de koe'.

Omdat men niet samen kon werken op Plattein en, zoals de koeien ’s winters, binnen moest blijven, is er gezocht naar online mogelijkheden. Via Whatsappgroepen kon er iedere week een opdracht opgesteld worden door Joop Noordkamp, de begeleider van deze groep. Hij zorgde dat iedere avond voor aanvang één beeldend aspect van het onderwerp naar voren werd gebracht samen met suggesties voor de uitvoering.

Zo werd gewerkt met de 'landkaartachtige' vlekvormen, die zwart- of roodbont vee laten zien. Ook 'de koe in het landschap' met al zijn reflecties, zoals Matthijs Maris dit gebruikte. Of in een meer kubistische vormgeving zoals bij Franz Marc of Pablo Picasso. Thema was ook volume en plastiek in betrekking tot het wolkenlandschap.

Opvallend was de onderlinge support binnen de groep; een heel fijne bijkomstigheid in deze contactarme coronatijd. Het vervolg stond ook al vast! Dit project heeft zijn weerslag gekregen in deze tentoonstelling: de Andreaskerk biedt een kleine, maar vooral goede ambiance om van iedere deelnemer een werk te laten zien.

Deelnemers aan deze expositie zijn: Maria Gerards, Bertien Gerards, Tina Heins, Rik Jegerings-Frumeau, Ger Lassouw, Mieke Schlösser, Meta Drummen, Kathy Janssen-de Graaf, Hélène van de Walle, Philomène Scheepers, Marleen Vossen, Carolien Bastiaenen, Uschi Janssen, Caroline Robben, Han Schouten, Ans Mulders-Lennaerts en Marianne Schuurman.

Werkgroep Amazone in gesprek met het pensioenfonds ABP

In een streamoverleg met beleggingsspecialist Petra Sagel van het ABP belandden wij op 25 november in een onverwacht open en informatief gesprek over de investeringen van het ABP in het Braziliaanse mijnbouwbedrijf Vale.

Omwille van de complexe situatie daar, mede door de betrokkenheid van Nederland en veel andere landen die, onder het mom van duurzame hulp, het toch vooral lijkt te gaan om economisch gewin, eerst enige uitleg over onze weg naar dit gesprek.

De Amazone, het grootste tropisch regenwoud – de longen – van de wereld, en zijn inheemse bewoners worden ernstig bedreigd. "Nederland, een belangrijke handelspartner van Brazilië, moet ontbossing en landroof bestrijden." (Volkskrant 14-11-2018). En steeds meer artikelen in kranten, hartverscheurende beelden op tv en documentaires van o.a. Zembla, ze bezorgen Geert Bles slapeloze nachten en hij stelt:

"Als kerken naar buiten treden en blijven steken bij zien en oordelen, dat zou niet mogen. Wij moeten een derde stap doen: met elkaar stoeien, vragen stellen, een handelingsperspectief laten groeien waarin je getuigt van je geloof."

In januari 2019 startte een werkgroep onder voorzitterschap van Geert Bles samen met leden van HeerlenMondiaal, Steungroep Indianen in Brasil en enkele mensen van de parochie. Wij maakten onze verontrusting over de Nederlandse betrokkenheid bij projecten in Brazilië: over het vervoer van 'verantwoorde' soja, via de zogenaamde 'Corridor Norte', over steun bij de aanleg van havens, stuwdammen en verbreding van rivieren, over wegen dwars door het regenwoud, over illegale houtkap en import van hout, kenbaar via een Open Brief aan Sigrid Kaag, minister van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking, en aan diverse Nederlandse bedrijven waaronder Cargill, Boskalis, Siemens, en we spraken hen aan over de rechten van de oorspronkelijke bewoners. Nederland is net als Brazilië ondertekenaar van internationale verdragen inzake inheemse volken. Er kwamen weinig reacties, en de minister en de bedrijven die wel reageerden, gaven aan dat de zaak hun aandacht heeft, en wordt onderzocht. Als Amazonegroep gaan we niet bij de pakken neerzitten.

Verleden jaar, rond deze tijd, organiseerden we een actie voor het ING-kantoor in Heerlen, en aardig wat mensen van de parochie en andere werkgroepleden zullen zich deze demonstratie nog wel herinneren. We voelen ons gesteund door ngo's als Both Ends en door een steeds bredere publieke aandacht voor wat er in de Amazone en de omringende gebieden gebeurt.

Dit jaar richtten we onze aandacht op pensioenfondsen die investeren in bedrijven die het milieu vervuilen, het oerwoud verwoesten en de rechten van de bevolking schenden. Zo heeft het ABP 200 miljoen euro geïnvesteerd in Vale, een groot Braziliaans mijnbouwbedrijf. Om het mijnafval op te slaan, bouwen ze dammen in het landschap, dammen met een hoog risico op scheuren en breuken die modderstromen tot gevolg kunnen hebben, zoals in Mariana in 2015 en in 2019 de breuk van de dam bij Brumadinho (270 doden, voor de nabestaanden is nog niets geregeld).

Op 30 juni van dit jaar schreven we een brief aan Corien Wortmann-Kool, de voorzitter van het bestuur van het ABP, waarin we erop aandrongen dat het ABP de aandelen Vale van de hand zou doen. In haar antwoord schreef mevr. Wortmann dat er inderdaad veel mis is bij Vale, maar dat het ABP meer kan bereiken door in Vale te blijven zitten en aan te dringen op verbeteringen. Wij wilden daar graag eens over in gesprek met het ABP. Op een herhaald verzoek aan het ABP volgde 25 november het streamgesprek.

Wij hadden vragen voorbereid over de stand van zaken met betrekking tot de relatie met Vale: over wat het gesprek met de achterblijvende families na de ramp had opgeleverd, en dat voorafgaand aan de investeringen toch al de risico's en de mensenrechtenschendingen bekend waren, en dat er al landen en organisaties zijn die hun investeringen om die redenen hebben ingetrokken.

Petra Sagel was goed op de hoogte van wat er speelt bij Vale, en er was alle ruimte om vragen te stellen; ze ontkende de problemen niet. Ze vertelde over het beleid van het ABP: dat het gaat om rendement, dat de kosten binnen de perken moeten blijven, dat er duurzaam en verantwoord geproduceerd moet worden. Vale schiet tekort. Het ABP kiest ervoor om zolang als mogelijk in gesprek te blijven. Ze spreken met Vale over compensatie, milieuschade, en om de kans op rampen zo klein mogelijk te houden. Op aandringen van het ABP vond er een bestuurswisseling plaats door het benoemen van een onafhankelijke veiligheidsmanager. Het ABP is ook betrokken bij de Global Tailings Review, een initiatief om de veiligheid van de mijndammen te verbeteren. Begin dit jaar zouden ze samen met maatschappelijke organisaties poolshoogte gaan nemen. Corona maakte deze reis onmogelijk. Het plan om eind 2020 te gaan zal vermoedelijk ook niet door kunnen gaan. Samen hadden we het over de gesprekken met de slachtoffers en of er contact is met de kerken die in Brazilië nog veel invloed hebben (de bisschoppenconferentie over de Amazone dit jaar), of er in de besluitvorming van bedrijven ook de daar wonende Indianen worden betrokken, over berichten dat Vale mensen omkoopt, TÜV in Duitsland bv. en wanneer voor het ABP de maat vol is. Mevr. Sagel: het beleid van het ABP is om te proberen zaken positief te beïnvloeden, we boeken resultaten, maar er is een grens die we samen met de Nederlandse regering bepalen: we kunnen besluiten dat de aandelen verkocht moeten worden. En zelfs op de vraag naar wat het voor haar persoonlijk betekent om om te gaan met de dilemma's die zij als beleggingsspecialist meemaakt, gaf ze een antwoord, nl. dat ze christen is en vanuit die levenshouding om wil gaan met wat er speelt binnen haar werk. Als werkgroep mogen we opnieuw bij haar aankloppen als we met vragen zitten of met verkregen informatie.

Onze werkgroep Amazone gaat door met zaken aan de orde stellen en naar buiten brengen. We houden u op de hoogte. Fijn als u wil meepraten, meedenken over onze verantwoordelijkheid voor onze bijdrage aan wat er gebeurt in de Amazone.

Eline Claassens

Taallessen in de Andreas

Al enkele jaren vinden vluchtelingen en asielzoekers uit het azc in Heerlen de weg naar onze parochie voor Nederlandse les. Het is een hele klus om zo’n taalles te geven. Er heerst soms wantrouwen bij vluchtelingen onderling, er zijn onderhuidse spanningen. Er komen mensen uit vele landen en culturen, sommigen spreken een beetje Engels, anderen zijn zo goed als analfabeet. Ook als je de groepen indeelt naar niveau, blijven de verschillen tussen de ‘studenten’, zoals ze zichzelf noemen, groot. Sommigen gaan als een trein, bij anderen zie je nauwelijks vooruitgang. Allemaal zijn ze gemotiveerd. Anders zouden ze niet komen, het is niet verplicht tenslotte. Maar bij vluchtelingen wil de concentratie soms wel eens wat te lijden hebben, door traumatische ervaringen in hun land van herkomst, of de herinneringen aan de vlucht, of zorgen en angst voor de toekomst. Soms zijn ze met hun hoofd heel ergens anders dan waar de ‘docent’ ze zou willen hebben, en waar ze ook zelf het liefst zouden willen zijn. Ze hebben ook vaak afspraken met IND of COA of de advocaat, waardoor ze lessen missen. Een groep kan ook snel van samenstelling veranderen als de deelnemers bijvoorbeeld plotseling naar een ander asielzoekerscentrum worden overgeplaatst.

Het afgelopen jaar waren er in onze kerk drie heel gemotiveerde lesgroepen met deelnemers uit Syrië, Jemen, Turkije, Koerdistan, Pakistan, Azerbeidzjan, Irak. Die krijgen twee keer per week les, van twee vrijwilligers met veel onderwijservaring en enkele parochianen. Dat er parochianen meedoen, is geen bijkomstigheid. Dankzij hen worden de lessen een gezamenlijk gedragen activiteit van de parochie. Ook de talloze keren dat er de afgelopen twee jaren samen koffie is gedronken in de huiskamer met de gastvrouwen, hebben er toe bijgedragen dat enerzijds de vluchtelingen geen onbekenden in de kerk zijn en anderzijds de kerk voor hen een gezicht heeft gekregen. Vorig jaar was er met Kerstmis een heel stel in de kerstviering met aansluitend een deels Limburgse, deels Turkse koffietafel. Met een aantal gastvrouwen zijn we ook een keer gaan eten in het azc, bij twee Turkse families die ons hadden uitgenodigd.

Met z’n allen brengen we veel leven in de brouwerij in de les. Het onderwijs wordt er beter door, en toch heb je minder het gevoel dat je in een les zit, daarvoor wordt er te veel gelachen en gegrapt. Ik vraag me inmiddels af of het Nederlands leren wel zo belangrijk is voor de vluchtelingen – dat leren ze op een gegeven moment heus wel ergens, als het niet bij ons is, dan wel ergens anders. Belangrijker is dat ze het fijn vinden om te komen omdat het gezellig is en ze hun zorgen en problemen even kunnen vergeten. Dat is zó belangrijk voor ze: het gevoel dat ze ergens welkom zijn en niet met argusogen worden bekeken. Dat ze door vriendelijke mensen gastvrij zijn opgenomen en door een moeilijke periode in een nieuw en vreemd land heen zijn geholpen. Ze merken, vaak tot hun verrassing, dat zij in hun situatie het lachen niet verleerd zijn. Uit onderzoek blijkt dat ze de steun en sympathie die ze ondervinden, nooit vergeten en dat het hen helpt bij het opbouwen van nieuw zelfvertrouwen en vertrouwen in hun nieuwe land. En ja, daarvoor zorgen ook mensen van onze kerk.

Zo is het Nederlands leren niet het belangrijkste, belangrijker is dat wat je niet ziet maar toch gebeurt: er ontstaan hartelijke, soms ook meer persoonlijke contacten waar de vluchtelingen in Nederland op voort kunnen bouwen. En regelmatig staan vluchtelingen voor de deur, ook als ze niet meedoen aan de taallessen maar van andere azc-bewoners over de kerk hebben gehoord, met vragen om hulp en advies. De vragen variëren van hulp bij het vertalen van brieven, vragen over instanties, hulp bij het zoeken naar vrijwilligerswerk, begeleiding naar ziekenhuis of tandarts, het zoeken naar geschikte woonruimte, de aanschaf van een goedkope fiets; soms ook worden ze geholpen met wat geld dat ze (meestal) later terugbetalen.

Laatst kwam een Syrische vluchteling sip de kerk in en vertelde dat hij van een handhaver in Simpelveld een boete had gekregen omdat hij de eendjes had gevoerd – wist hij veel dat dat in Nederland niet mag! Een boete van 140 euro. Te betalen van het karige leefgeld waarvan hij moet rondkomen. De verbodsbordjes had hij niet kunnen lezen natuurlijk. Maar de handhaver was daar niet gevoelig voor. Ik ben gaan kijken, ik kom er bijna elke dag langs: geen verbodsbordje te bekennen. Dus gaan we voor de jongen in beroep en vragen we kwijtschelding aan. Er stond trouwens nog een vrouw aan de vijver brood aan de eenden te voeren toen hij de boete kreeg. Zij kreeg geen boete van de handhaver. Zo gaat dat soms, en daar moet je wat aan doen.

Een groep Syrische taalleerlingen heeft aan paar weken geleden, op zaterdagavond 1 augustus, een Syrische maaltijd gekookt voor de bij de taalles betrokken mensen van de parochie. Ook bezoekers van de zaterdagavondviering werden uitgenodigd om na afloop van de viering te blijven en een hapje mee te eten. Dat gebeurde op een prachtige zomeravond, toen het nog net niet zo heet was dat de mussen dood van het dak vielen, buiten op het kerkplein. En ook hier was het oergezellig en is er heel wat afgelachen.

Behoren taallessen tot de kerntaken van een parochie? Andere organisaties houden zich daar ook mee bezig, en doen dat misschien wel beter. Maar kerken zijn, als het goed is, toch net iets anders. Het zijn plekken waar niets hoeft, waar men niet wordt afgerekend op wat men heeft bereikt of niet bereikt, je hoeft er niet te presteren. Dat maakt kerken tot plekken waar ruimte is voor wat elders vaak tekort komt: aandacht voor mensen, ongeacht wie je bent of wat je kan, mogen zijn wie je bent, ongedwongen en hartelijk samenzijn.

Eigenlijk is zo’n taalles met alles wat daar bij hoort gewoon een stukje kerk.

Rob Pauls

Archief

Voor oudere berichten kijk in het archief.