Nieuws

← terug

Op afstand toch heel actief

Onze woensdagmiddagbijeenkomsten liggen stil en voor sommigen van onze groep is dat heel moeilijk daar ze alleen wonen en/of alleenstaande zijn. We bellen elkaar regelmatig, mailen of whatsappen, zodat een ieder zo zijn hart even kan luchten of zomaar iets kan vertellen. Het valt de meesten niet mee om alleen maar thuis te zijn. De kinderen, kleinkinderen of de ouders niet kunnen bezoeken wordt ook als moeilijk ervaren ondanks het telefonisch contact of beeldbellen. De meesten hebben al niet veel contacten, dus dat maakt het extra zwaar. Via WhatsApp worden vaak de grapjes gedeeld die nu natuurlijk de ronde doen. Zo relativeren we een beetje de situatie. Maar er is ook tijd voor introspectie.

Een aantal van ons is weer met veel plezier aan de slag gegaan met het maken van kerstkaarten. Al menig jaar maken we kerstkaarten voor een organisatie in Kerkrade die 400 kerstpakketten rond brengt op Eerste Kerstdag. Verschillende mensen van onze groep krijgen zo´n pakket en vonden dat er wel een beetje meer kerstsfeer in mocht zitten. (Buiten dat alle lof voor de inhoud van het pakket.) We zijn toen aan de slag gegaan met het maken van kaarten en we stoppen er elk jaar een ander gedicht bij, in de hoop dat het een hart onder de riem is. Al verschillende jaren krijgen we leuke reacties.

Verder proberen we zo goed en zo kwaad als het kan alvast onze voorbereidingen te treffen voor de Werelddag van Armoede op 17 oktober. De mensen van de Joseph Wresinski Cultuurstichting (zusterorganisatie van de Vierde Wereld) heeft ons gevraagd of zij hun nieuwe stuk Zie de mens op 17 oktober in Heerlen kunnen komen spelen. Zij maken theater over armoede en uitsluiting met mensen die zelf in armoede leven. Na een belrondje naar de mensen van de groep was iedereen enthousiast. En wonder boven wonder: het Cultuurhuis in Heerlen had op deze dag nog geen boekingen staan. We hebben dus meteen gereserveerd. Voorafgaand aan de voorstellingen hebben we normaliter een solidariteitsmaaltijd, mogelijk dit jaar ook. Het kan zijn dat de J.W.C. de twee dagen daarvoor 15 en/of 16 oktober een voorstelling geeft in Sittard en/of Maastricht. We hopen uiteraard dat tegen die tijd het mogelijk is om dit theaterstuk ten tonele te brengen. Duimen maar. Desondanks proberen we een alternatief te bedenken mocht de 1,5-meterregel nog actief zijn, zodat we niet met lege handen staan.

Geïnteresseerd? Maak bij die datum in uw agenda alvast een aantekening!

We denken erover om op het onderwerp van het theaterstuk voort te borduren voor onze viering die we ook elk jaar in de Andreasparochie houden rond die tijd. Dit alles vraagt van ons natuurlijk best wel wat werk, zoals teksten maken, teksten instuderen, fondsen werven, uitnodigingen versturen en op welke manier dan ook reclame maken, inkopen doen voor het bereiden van de maaltijd enz. enz.

Uiteraard hopen we ook dat er provinciaal weer een actie op touw wordt gezet. De mensen van de groep zijn gevraagd hierover alvast na te denken. We hebben het vorig jaar heel speciaal gevonden en we voelden ons heel erg gesteund en gesterkt.

We hopen dat iedereen nog virusvrij is en deze tijd goed doorkomt. Blijf gezond. Graag tot ziens.

Marion Braad

Corona en Sierra Leone

Overal ter wereld worden mensen op verschillende manieren getroffen door het coronavirus, zo ook in Sierra Leone. Op onze website taiama-andreas.org kunt u een beetje zien hoe de jongeren van het Youth Advocacy Network (YAN) hiermee omgaan.

Ik heb, voor dit parochieblad, de president van YAN, Sajor Jalloh, gevraagd om een artikel te schrijven over hoe hij tegen de coronacrisis aankijkt en met name hoe hij naar de westerse wereld kijkt. Over sommige dingen kun je van mening verschillen maar het geeft je wel een kijkje in de gedachten van een Afrikaanse jongeman. Sajor is een man die met de beperkte middelen die hij heeft, een radiootje om naar de BBC te luisteren, verder probeert te kijken dan zijn stadje Kabala.

Sajor: "Het nieuwe coronavirus is een wereldwijde pandemie die mensen treft. Het sterftecijfer is ongeveer 20% (noot: op dit moment is dit 6%) van de besmette personen en dan vooral ouderen en mensen met andere aandoeningen zoals hart- en vaatziektes en leveraandoeningen. Er is volgens de Wereldgezondheidsorganisatie voorlopig geen vaccin beschikbaar. Wereldwijd zijn er al meer dan 200.000 mensen gestorven aan het nieuwe coronavirus. Nu Amerika de hoogste sterfte heeft, Italië de tweede en Spanje de derde in de sterftelijst is, ongeacht hoe geavanceerd deze landen zijn op het gebied van medische voorzieningen, kunnen ze het nog steeds niet verhelpen!

Ik geloof dat er ergens iets mis is.

Sommige mensen, vooral in Afrika, geloven dat dit virus (corona) een door de mens gemaakt virus is in de Chinese stad Wuhan. En sommigen geloven dat het de 5G-straling is. Maar ik, als Afrikaanse man, weet het niet.

Corona is een natuurlijke ziekte, dat is wat ik geloof.

Maar nogmaals, er is iets mis!

De wetenschap heeft volgens mij 60% tot 65% van haar onderzoek besteed aan nucleaire ontwikkeling, transport, industrialisatie en communicatie! Het zal geen overdreven verklaring zijn om te zeggen dat er, vooral in Afrika, weinig of geen aandacht is besteed aan medisch onderzoek en preventie. Er sterven hier nog steeds mensen aan veelvoorkomende ziekten. Er moet hieraan dus meer aandacht worden besteed.

Noot: in 2019 stierven er in Congo 6000 kinderen aan de mazelen.

Als het over politiek gaat, moet men zich richten op Afrika. In Afrika zijn de medische voorzieningen zo slecht dat zelfs als een president of minister hoofdpijn heeft, hij voor controle naar Europa, Amerika of Azië zal rennen. Ze willen macht om zichzelf en hun gezinnen te verrijken en laten de gewone man/vrouw achter in extreme armoede en met slechte medische voorzieningen. Ik weet dat een politicus in Afrika dit artikel irritant of nutteloos kan vinden. Maar het is een feit. Voor het coronavirus bidden we dat het zich in Afrika niet zo veelvuldig zal verspreiden zoals in de andere continenten in de wereld. Hier hebben we niet de medische voorzieningen die jullie hebben; we kunnen hier in Sierra Leone zelfs geen zuurstof toedienen, laat staan dat we beschikken over beademingsapparaten.

Maar het ergste van alles is dat artsen en verpleegkundigen al bijna twee maanden niet worden betaald. Stel je voor dat een arts of verpleegkundige zijn of haar leven op het spel zet en zelf weinig of niets te eten heeft. Ik denk dat dat niet kan werken.

Op het gebied van de technologie richt men zich meer op machines en elektronica dan op medische apparatuur. Mijn vriend, een arts, vertelde me ooit 'We voeren wel operaties uit maar met weinig hoop op overleven voor de patiënt'.

Aanbevelingen

Er moet meer worden gedaan aan medisch onderzoek naar en preventie van lang bestaande ziekten. (Noot: malaria, mazelen, ebola.) De gezondheid van de mensen moet prioriteit krijgen in Afrika. Niet het vullen van de zakken van…"

Na het schrijven van dit artikel is Sajor naar zijn geboortedorp in de bush vertrokken. Voor de komende drie dagen is er (opnieuw) een lock down afgekondigd. Dat betekent dat niemand de straat op mag, ook niet om eten te kopen. In het dorp komen geen agenten en soldaten controleren en is er op het land tenminste iets van eten te vinden.

Wilt u weten hoe Sajor de eerste lock down is doorgekomen? Kijk dan op:

https://taiama-andreas.org/2020/04/04/lock-down-in-sierra-leone/

Marie-José Brounen, Stichting Taiama-Andreas

Plantjes voor Vincentius

Plantjes uit zaden kweken gaat ook door in coronatijd. Dus ook dit jaar kunt u zonnebloemen of andere bloemen komen ophalen. Ik kan ze u ook komen brengen. Uw bijdrage is een vrijwillige gave. De opbrengst is voor de Vincentiusvereniging Heerlen. Vorig jaar is er € 171,- opgehaald. U kunt langs komen op Keerweg 36 of ik kan de plantjes bij u aan de voordeur zetten. Graag even bellen als u ze wil komen halen (telefoon 045 - 5425783). Het voordeel is dat u ze dan ook kunt zien.

Ik heb de volgende planten:

  • - Cotoneaster: dit is een bodembedekker die laag bij de grond blijft en ongeveer 20 cm hoog wordt.
  • - Lonicera: ook een bodembedekker; deze wordt zeker 50 cm hoog.
  • - Kerstomaatjes: kleine tomaatjes. Als het weer mooi blijft deze zomer, veel opbrengst.
  • - Trostomaten: deze leveren wat grotere tomaten.
  • - Zinnia: dit zijn de plantjes die altijd in de ronde bak staan bij de ingang van de kerk. Het ene jaar staat er Zinnia Pompon (allerlei kleuren), het andere jaar Zinnia Perzisch Tapijt (bruingele bloemen). Dit jaar heb ik beide soorten. Het is wel aan te bevelen een wat groter aantal te planten, anders maken ze een zielige indruk. Voor de prijs hoeft u het niet te laten.

Zonnebloemen:

  • - Helant Annuus: kleine zonnebloemen, die ongeveer 60 cm groot worden.
  • - Helanthus Stella: minizonnebloem. Op de verpakking staat dat deze zonnebloem 140 cm hoog wordt. In gunstige omstandigheden wordt hij groter. De plantjes zijn al tamelijk groot en het is dus aan te raden niet te lang met planten te wachten.
  • - Helianthus: dit is een reuzezonnebloem, die 2 à 3 meter hoog wordt.

De volgende planten heb ik ook, maar de plantjes zijn nog klein:

  • - Cosmos: deze wordt 80 cm groot.
  • - Ridderspoor, die ook tot 80 cm groot wordt.
  • - Malope: wordt tot 1 meter groot.
  • - Afrikanen, kleine soort met geelbruine bloemen.
  • - Leeuwebek: doet het alleen goed in de volle zon.

Verder heb ik nog een paar courgettes en pompoenen.

Graag ontvang ik de vierkante potjes retour. Je kunt ze achterlaten bij de Andreasparochie of bij de Keerweg achter het groene hek zetten.

Dolf Hutschemaekers

Verblijfsvergunning voor Ehsan

Ehsan kreeg enige weken geleden te horen dat hij na vijf jaar wachten op de beslissing van de IND een verblijfsvergunning krijgt en in Nederland mag blijven. Hij heeft ons dat verteld tijdens een zondagsviering en na afloop tijdens de koffie op taarten en vlaaien getrakteerd. Graag wil hij nog eens de parochie bedanken voor alle aandacht en hulp die hij van de parochie heeft ontvangen:

"Hierbij wil ik graag mijn oprechte waardering uitspreken aan de parochie. Het is moeilijk om de woorden te vinden die recht doen aan mijn dankbaarheid. Op momenten waarop ik neigde mijn geduld te verliezen in de vijf jaar durende asielprocedure, hebben de parochianen altijd met kracht, liefde en toewijding voor mij klaargestaan. Tijdens deze slopende procedure hebben ze mij geleerd hoe Gods liefde eruit ziet: onvoorwaardelijk, zonder oordeel over afkomst of persoonlijke situatie. Ik heb mij gedurende deze tijd nooit alleen gevoeld, omdat de parochie mijn thuis is geworden en de parochianen mijn familie. Het was dan ook een geslaagd feest toen ik hoorde dat ik mijn verblijfsvergunning in ontvangst mocht nemen. Hartelijk dank voor alle goede zorgen. Een speciaal bedankje aan de mensen op de foto. Zij weten waarom!"

Ehsan Sadat

Op haar beurt bedankt de parochie ook Ehsan voor alles wat hij voor de parochie heeft betekend de afgelopen jaren. Want mensen die op hulp zijn aangewezen, geven ook veel aan degenen die de helpende hand bieden. Een hulprelatie is wederkeriger dan wij vaak denken. Dat begint al ermee dat een heel aantal mensen in de parochie zich op de meest uiteenlopende wijzen heeft ingezet voor Ehsan. Het begon in 2017 met de fiets die Mia aan Ehsan schonk. Daarna volgden taallessen, Bijbelstudie, catechese, uitnodigingen om te komen eten, samen wandelen, invitaties voor de koffie, uitstapjes en dagtochtjes, begeleiding naar ziekenhuis, tandarts, fysiotherapeut, advocaat, het doorzagen van sloten als het fietssleuteltje weer eens zoek was, en ga zo maar door.

Op die manier werd Ehsan niet alleen langzaam maar zeker een van onze parochianen. De parochiegemeenschap werd er hechter door; iets wat je niet op de tekentafel kunt plannen maar wat vanzelf moet ontstaan door wat zich plotseling aandient en van ons om een reactie vraagt. Het was ook hartverwarmend en een enorme bemoediging om te zien wat mensen allemaal voor Ehsan deden en voor hem over hadden. Bij tijd en wijle gaf dat vleugels aan ons werk voor vluchtelingen. Al die mensen kunnen wij als parochie niet genoeg bedanken voor hun inzet en aandacht voor Ehsan: dit was parochie in optima forma, zo willen we zijn. Natuurlijk, de Andreasparochie is al jaren actief voor vluchtelingen. Maar vluchtelingen, dat is voor ons allemaal vaak een abstract begrip. Ehsan gaf de vluchtelingen een gezicht. Hij werd het gezicht van de vele vluchtelingen die naar Europa komen op zoek naar veiligheid en toekomst. Dan kijk je opeens heel anders tegen 'het probleem' van de vluchtelingen aan. Een vluchteling is geen probleem maar een mens. Dat weten we allemaal wel. Maar je beseft het beter als iemand als Ehsan aanbelt aan de deur en voor je neus staat.

En we hadden weer een jongere erbij in onze kerk. Hij stelde vragen waardoor we met de mond vol tanden stonden en er naast hem maar oud uitzagen. Wat geloof je eigenlijk, en waarom geloof je dat? Door Ehsan zijn ook wij (de vaste groep van drie catecheten) ons dat beter gaan afvragen. En er is tegelijk heel wat afgelachen tijdens de Bijbelstudie en catechese. Zonder dat het afbreuk deed aan de ernst van waar het om ging. Te midden van alle ellende die een mens naar beneden drukt, is het soms toch mogelijk vrolijk te zijn met elkaar.

Dus ja, de parochie heeft heel wat om Ehsan voor te bedanken. Vijf jaar heeft hij moeten wachten op de beslissing van de IND. Vijf jaren die zijn voorbijgegaan zonder dat hij mocht werken of de studie vervolgen waarnaar zijn hart zo uitging in Afghanistan maar die hij niet kon afmaken. Een veel te lange tijd. Toch zijn ze niet verloren. Want hij en wij, we hebben er samen veel van geleerd.

We wensen Ehsan een mooie toekomst – in Nederland. Natuurlijk het liefst in Heerlen, op Heerlerbaan. In de Andreas.

Rob Pauls

Vormselcatechese in de parochies van de federatie

Iets doen voor een ander. Met deze slogan werden de vormelingen van de zes parochies van Heerlen-Zuid op pad gestuurd. De vormelingen mochten kiezen uit diverse projecten of ze mochten een eigen project doen.

Het resultaat werd zondag 8 maart gepresenteerd in de Andreaskerk. We zijn om 10.30 uur gestart met de heilige mis, die feestelijk werd opgeluisterd door het koor Sound of Peace and Freedom. Daarna hebben de vormelingen met veel enthousiasme, door middel van presentaties laten zien hoe zij belangeloos iets hebben gedaan voor een ander. De projecten van de vormelingen waren:

Amnesty: Hugo, Yanniek, Rick, Nina, Renske, Danaé en Frederike wisten ons te vertellen hoe Amnesty ontstaan was, wie de oprichter was enz. Maar indrukwekkend was het verhaal van een 14-jarige scholier, Aser Mohammed, die is gemarteld en ten onrechte al drie jaar in de gevangenis zit in Egypte. Yanniek heeft hem door middel van een brief sterkte toegewenst.

Hoeve Corisberg: Rens en Justin hebben een dag meegelopen en gewerkt in de hoeve. Zij vonden het een hele ervaring om ook de bewoners van de hoeve te ontmoeten. Dit zijn vooral mensen met een verstandelijke handicap. Door dit project is er een vriendschap ontstaan tussen de bewoners en de vormelingen. Als extraatje hebben Rens en Justin ons na afloop getrakteerd op een toastje met biologische jam.

Novizorg: de moeder van Luca, die werkzaam is bij Novizorg, heeft Sean, Ruben, Julian, en Luca meegenomen. Novizorg is een dagopvang voor mensen met Parkinson, dementie, afasie, verstandelijke beperking, lichamelijke handicap, etc.. Ze hebben rondgekeken en daarna meegedaan aan een activiteit en spelletjes gedaan met de cliënten. Vooral de verhalen van de cliënten hebben veel indruk op hen gemaakt.

Verpleeghuis Bergweide: Jason, Yurian, Aukje, Yanniek, Kiki, Anouk en Mido hebben op een woensdagmiddag met de ouderen mee gegymd. Ze hebben samen stoelvoetbal en blokjestrefbal gespeeld. Wat Mido, Yanniek en Aukje vooral opviel was het enthousiasme van de ouderen, soms speelden ze zelfs een beetje vals. De activiteitenbegeleiders van Bergweide waren onder de indruk en zouden het fijn vinden als er vaker jongeren op bezoek kwamen.

Jonkheidsprins Thijmen I en zijn adjudant Ties: jeugdprins Thijmen I en zijn adjudant Ties van de carnavalsvereniging de Winkbülle hadden net het carnavalsseizoen afgesloten. Ties vertelde over waar ze overal naartoe zijn geweest, maar ook over de mensen die zij ontmoet hebben. Zo zijn ze op bezoek geweest bij gehandicapten, maar ook bij de ouderen in het verpleeghuis. Een heel mooie samenvatting was dat carnaval vieren voor iedereen is, voor oud of jong, ziek of gezond…

We hebben afgesloten met een dankjewel aan de vormelingen en we waren het erover eens dat belangeloos iets doen voor een ander heel nodig en belangrijk is.

Anita van den Berg

Wereldwinkel in Andreas blijft

In een vorige uitgave van het parochieblad werd aangekondigd dat de wereldwinkel in de kerk zou sluiten per 1 februari. Maar zoals u wellicht heeft gemerkt kunt u er nog steeds producten kopen. Dat zijn niet alleen spullen uit de oude voorraad van Landgraaf. We gaan door met de verkoop met behulp van de wereldwinkel Kerkrade. Maar wel met een zeer beperkt assortiment: u kunt in ons 'winkeltje' alleen nog terecht voor koffie, suiker en wijn. De verkoop van andere producten is niet meer lonend, noch voor Kerkrade noch voor het 'filiaal' in onze parochie.

Het wereldwinkelhoekje in de hal begon akelig leeg te worden. Fijn dat we doorgaan met de wereldwinkel.

Rob Pauls

Afscheid van de aalmoezeniers van Dienst Kerk & Samenleving

De Dienst Kerk en Samenleving is na 118 jaar gevallen.

Prof. Borgman vertelde ons dat de huidige afdeling met vier aalmoezeniers in 1902 werd opgericht vanuit de katholieke sociale leer. De eerste aalmoezenier was dr. Henri Poels die opkwam voor de fabrieksarbeiders in Maastricht. Daarna werkte de DKS in het hele Limburgse bisdom voor caritas en naastenliefde. In de loop der jaren zijn initiatieven voor onder anderen armen, daklozen, de vrouwenbond, vakbonden ondersteund en is gestreden voor een gelijkwaardige behandeling van mensen ongeacht hun sociale positie.

Daarom nemen we met pijn in het hart afscheid van Mariëlle Beusmans en Hub Vossen. Het was een zinvolle en enerverende middag over het werk dat de aalmoezeniers hebben gedaan. Alle sprekers spraken lovende woorden over het werk van de DKS en zeiden dat ze Hub zullen missen omdat hij altijd meedacht en mensen een zetje gaf om activiteiten en projecten in de goede richting te sturen. Iedereen vond het jammer dat de DKS nu noodgedwongen stopt. We zullen Hub Vossen erg missen. Ook Hub Vossen vond het erg dat hij dit hoofdstuk van zijn leven nu moet afsluiten en zei dat men hem per mail om advies kan vragen indien nodig.

Mariëlle en Hub werden in het zonnetje gezet. Wij van de ATD Vierde Wereld willen Hub ook zeer bedanken voor de hulp die hij ons heeft gegeven. Mevrouw A. Verbalkt, oud-voorzitter van de DKS, deed in haar slotwoord een oproep aan de Kerk en maatschappij: ”Blijf zien! Blijf doen! Richt je naar buiten, niet naar binnen.” De taken van de DKS worden nu overgedragen aan parochies en maatschappelijke organisaties. Die moeten nu samen gaan werken om het werk van de DKS voort te zetten.

Namens de ATD Vierde Wereld, Jozé Kersten en Hilly Slootweg

In actie voor het Amazonegebied

Toen Geert Bles ongeveer een jaar geleden door vrienden uit België werd aangesproken op de kwalijke rol die Nederlandse bedrijven en de Nederlandse overheid spelen in het Amazonegebied, voelde hij zich geroepen om in actie te komen. Binnen de Andreasparochie vond hij een aantal medestanders en later kwamen daar nog mensen bij van HeerlenMondiaal en de Steungroep Indianen in Brasil. Zo ontstond wat we meestal de Amazonewerkgroep noemen.

Wat is er aan de hand in het Amazonegebied?

Al heel lang wordt het Amazone regenwoud bedreigd door grootschalige landbouw, mijnbouw en de aanleg van wegen. Grote stukken bos worden gekapt of platgebrand om plaats te maken voor de verbouw van vooral soja. De grond wordt vergiftigd door de mijnbouw. De inheemse bevolking raakt haar bestaansbronnen kwijt, wordt verjaagd en soms vermoord. Officieel heeft de inheemse bevolking wel rechten, maar die worden met voeten getreden. Vooral na het aantreden van Bolsonaro als president zijn de schendingen van de rechten van de bevolking sterk toegenomen.

De laatste jaren wordt gewerkt aan wegen, spoorwegen en havens in het Amazonegebied om het transport van vooral landbouwproducten te vergemakkelijken. Daardoor dreigt de verwoesting van het Amazonegebied versneld te worden. Een aantal Nederlandse bedrijven werkt hier aan mee en de Nederlandse overheid helpt daarbij. Ook Nederlandse banken investeren in de sojabedrijven.

Wat doet de Amazonewerkgroep?

In Nederland maken veel mensen zich zorgen over de ontwikkelingen in het Amazonegebied, maar over de Nederlandse betrokkenheid daarbij hoor je minder. Onze werkgroep richt zich vooral op dat laatste. Op 16 mei hebben we een open brief met vragen geschreven aan de betrokken bedrijven en aan minister Sigrid Kaag van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. In eerste instantie kregen we daarop weinig inhoudelijke respons en daarom zijn we een aantal vervolgacties gestart.

Naar de politiek

We hebben een brief gestuurd naar de leden van de vaste kamercommissie voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking met het verzoek de Nederlandse betrokkenheid bij de problemen in het Amazonegebied aan de orde te stellen. De commissie wilde zelf geen actie ondernemen, maar van sommige kamerleden kregen we wel een reactie. Verder zijn er sinds die tijd door leden van PvdA, PvdD, SP, GroenLinks en D66 zeer regelmatig vragen gesteld aan minister Kaag over de verwoesting van het Amazonegebied en de Nederlandse betrokkenheid daarbij. Uit de antwoorden van de minister blijkt dat ze wel met bedrijven in gesprek wil gaan over maatschappelijk verantwoord ondernemen, maar bedrijven niet kan dwingen. Ook uitsluiten van een aanbesteding is juridisch niet mogelijk.

Op 5 november hebben Bram van Ojik en Isabelle Diks (GL) de initiatiefnota Behoud het Woud bij de Tweede Kamer ingediend waarin tien voorstellen worden gedaan ter bescherming van het bos wereldwijd. Het zevende voorstel is: Verhinder dat Nederlandse bedrijven bijdragen aan ontbossing. De nota is doorgestuurd naar de vaste kamercommissie voor Buitenlandse Zaken.

Op 12 november krijgen we eindelijk een reactie op onze open brief van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Directeur Internationaal Ondernemen André Driessen schrijft dat de Nederlandse vertegenwoordigingen in Brazilië in contacten met de Braziliaanse overheid steeds het belang benadrukken van mensenrechten, bescherming van inheemse volkeren en bescherming van het milieu. Het Nederlandse diplomatieke netwerk informeert Nederlandse bedrijven over de kansen en uitdagingen op het terrein van grote infrastructurele projecten in Brazilië, maar de overheid is niet financieel betrokken bij deze projecten. Echte antwoorden op de vragen in onze brief krijgen we niet.

Op 23 maart 2020 hebben we een tweede brief geschreven aan minister Kaag. Hierin vragen we om wetgeving die Nederlandse bedrijven dwingt ook in het buitenland de mensenrechten te respecteren en aan milieucriteria te voldoen. We hebben een kopie van de brief gestuurd aan de Kamercommissie voor Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.

Naar de bedrijven

Omdat we van de aangeschreven bedrijven geen reactie ontvingen, hebben we een paar bedrijven gebeld (Boskalis, Pantheia, Cargill en Arcadis). Van graanhandelaar Cargill en ingenieursbureau Arcadis hebben we inhoudelijke reacties ontvangen. Cargill zegt dat het geen soja van na 2006 ontboste gebieden inkoopt. Arcadis houdt vol dat ze bij hun plannen voldoende rekening hebben gehouden met milieu en de belangen van de inheemse bevolking.

Naar de kerk

Met het oog op de bijzondere synode over het Amazonegebied hebben we een brief aan de Nederlandse bisschoppen gestuurd over onze zorg over het Amazonegebied en de Nederlandse activiteiten daar. Via Mgr. Jan Lieshout kregen we antwoord. Hij zegt dat de Nederlandse bisschoppen uiteraard niet zijn uitgenodigd voor de Amazone-synode, maar dat zij met name de bisschop van Paramaribo willen ondersteunen in de strijd voor rechtvaardigheid en waarheid; en dat zij de lokale bisschoppen (o.a. de bisschop van Paramaribo) graag op de hoogte willen brengen van onze brief en hen bemoedigen om de stem van de kerk te laten horen op de Amazone-synode.

Interessant is dat de bisschop van Paramaribo Karel Choennie in Trouw van 28 oktober over dit onderwerp spreekt. De laatste vraag en antwoord in het interview zijn:

V: En als gelovigen u thuis op de man af vragen: 'Bisschop, komen die gehuwde priesters er nu of niet?' Wat zegt u dan?

A: Ik denk eerlijk gezegd dat ze eerder zullen vragen: wat heeft de synode gezegd over mensenrechten en de bescherming van het Amazonewoud? Die hele celibaatdiscussie leeft bij hen minder.

Naar de pers

We hebben kranten benaderd, rechtstreeks en via ons bekende journalisten. Tot nu toe heeft dat niet geleid tot veel publiciteit. Alleen de Inkijk publiceerde een stuk van Geert Bles.

Naar het publiek

Op 12 december zond Zembla een documentaire uit over het Amazonege-bied en de Nederlandse betrokkenheid. In deze confronterende documentaire kwam onder meer naar voren dat de ING 1,2 miljard dollar investeerde in sojabedrijven en zo medeverantwoordelijk is voor de ontbossing van het Amazone regenwoud. Reden voor de werkgroep om een protest te organiseren.

Zo protesteerden op maandag 23 december zo'n 20 mensen bij de ING-bank aan de Honigmanstraat in Heerlen tegen de investeringen van de bank in sojabedrijven. Veel kwamen uit de Andreasparochie, maar er waren er ook van Parksjtad in Transitie en HeerlenMondiaal. Er werden honderden folders uitgedeeld en veel gesprekken gevoerd. Voor sommige van de deelnemers was het de eerste keer in hun leven dat ze aan een demonstratie deelnamen. Het is Geert Bles toch weer gelukt om mensen de kerk uit te krijgen.

Kijk hier voor de foto's.

Het zeer informatieve programma van Zembla is nog te zien op NPOstart, bv. met de link: https://www.npostart.nl/zembla/12-12-2019/BV_101393871 .

Hoe gaan we verder?

De werkgroep is van plan door te gaan op de ingeslagen weg. Met de bedrijven zouden we graag in gesprek gaan om van hen persoonlijk te horen hoe ze denken over hun activiteiten in het Amazonegebied. De politiek, de kerken en de pers willen we aanzetten tot meer aandacht voor de Nederlandse betrokkenheid bij het Amazonegebied. We stellen suggesties en nieuwe ideeën zeer op prijs. Dus laat van je horen.

Rens Trimp

Archief

Voor oudere berichten kijk in het archief.