Nieuws

← terug

Mondiale fietstocht, thema 'duurzaamheid'

HeerlenMondiaal organiseert dit jaar voor de zesde keer een 'mondiale fietstocht', dit keer in samenwerking met Parksjtad in Transitie. We bezoeken organisaties waar aandacht is voor een betere en duurzame wereld. Dit jaar is de fietstocht opgenomen in het programma van de Week van de Duurzaamheid. Daarom is duurzaamheid ook het thema van deze fietstocht en de te bezoeken organisaties.

De fietstocht vindt plaats op vrijdag 11 oktober; vertrek 10.00 uur Pancratiusplein Heerlen. Naar verwachting eindigt de fietstocht om ± 15.00 uur weer op het Pancratiusplein. We fietsen ongeveer 20 kilometer en bezoeken:

RD4 hoofdvestiging in de Beitel

RD4 haalt niet alleen afval op in een aantal gemeenten in Zuid-Limburg, maar scheidt het ook, verwerkt het en maakt er weer zoveel mogelijk bruikbare grondstoffen van. Zo helpt RD4 een circulaire maatschappij dichterbij te brengen. We zien veel van de toegepaste verwerkingsprocessen en krijgen daar uitleg bij.

Verticale tuinen bij Schoon GMS aan de Spoorsingel in Heerlen

Voor verkoeling en zuurstof, maar ook voor opname van CO2 en fijnstof, zijn planten in de stad erg belangrijk. Soms is daar niet genoeg plaats voor. Verticale tuinen kunnen dan een oplossing zijn. Schoon GMS experimenteert daarmee. Er zijn in Heerlen verticale tuinen tegen de muur van de parkeergarage bij het stadhuis en bij het gebouw van Schoon GMS in de Stationsstraat. We gaan kijken bij Schoon GMS. Mark Schaffrath vertelt er meer over.

Fietstempel Willemstraat

De Fietstempel is een fietsenwinkel/werkplaats van mensen die zelf een passie voor fietsen hebben. Naast nieuwe fietsen is er aandacht voor reparatie en renovatie van fietsen. Persoonlijke service en advies via internet. Ruim 15 jaar ervaring in de fietsenbranche.

Het belooft weer een interessante en inspirerende tocht te worden. Er is soep en brood bij aankomst bij Schoon GMS. Wilt u mee fietsen, geeft u dan uiterlijk 9 oktober op bij Frank Rochette (rochette.frank@gmail.com).

Gedoopt en gezonden

"Gedoopt en gezonden: de missie van de Kerk van Christus in de wereld. Dit is het thema van de Buitengewone Missiemaand die wordt gehouden in oktober. Het benadrukt dat de roeping tot missie geworteld is in de doop en gericht is op allen die zijn gedoopt. Missie is een 'gezonden zijn' dat leidt tot een bekering van zowel degene die gezonden is, als van hen die hun boodschap ontvangen: in Christus is ons leven een missie!" (toespraak paus Franciscus op 1 juni 2018).

Het Missionair Beraad Parkstad houdt op zaterdag 12 oktober van 10.00 tot 14.00 uur een studieochtend over deze Bijzondere Missiemaand en het the-ma ervan. Hoe kan de Bijzondere Missiemaand bijdragen om met elan verder te gaan met het missionaire werk en/of de MOV-groep inde parochie? Vicaris Missiezaken, Vincent Goulmy zal deze dag begeleiden, en mevr. Chris Quanjel is dagvoorzitster. De studieochtend wordt gehouden in het parochiezaaltje van de St. Josephparochie, C. Meulemanstraat 1, Heerlen (paadje rechts naast de kerk nemen en daarna trappen omlaag). Het zaaltje is open vanaf 9.30 uur.

Iedereen is van harte welkom. I.v.m. de organisatie wordt u wel vriendelijk verzocht u aan te melden bij Ans Houben: ajhouben@hetnet.nl of 045 - 541 24 48.

Namens Missionair Beraad Parkstad: Guus Prevoo en Ans Houben

De Smaak van Armoede, de Smaak van Samen

Op 17 oktober is de Werelddag van het verzet tegen armoede. Op allerlei plaatsen in Limburg vinden geco$oumlrdineerde acties plaats om het probleem van armoede in Nederland en daarbuiten onder de aandacht te brengen. De meeste acties bestaan uit kooksessies en soepschenken. De Andreasparochie, ATD Vierde Wereld en PKN Parkstad doen mee en zijn op 17 oktober te vinden in het winkelcentrum Giesen-Bautsch op Heerlerbaan (tussen 13.00 en 15.00 uur) en in de binnenstad op de Promenade (ter hoogte van boekhandel Van der Velden-van Dam, Promenade 153). Kom een kijkje nemen en eet en praat mee!

Op zondag 27 oktober verzorgt de ATD Vierde Wereld met medewerking van het koor Sound of Peace and Freedom een woord- en communiedienst in onze kerk.

Guus Prevoo neemt afscheid van Vastenactie

Vele jaren lang is Guus Prevoo het gezicht geweest van Vastenactie. Talloos vele kerken, scholen, organisaties door heel Nederland, actief in missie en ontwikkelingssamenwerking, kennen hem als een gedreven man die hart heeft voor de idealen van Vastenactie. Op 17 oktober neemt hij in Utrecht afscheid en gaat hij met pensioen. Twee citaten die kenmerkend zijjn voor de spirituele houding van Guus Prevoo, willen we u niet onthouden:

"De ziel van Vastenactie ligt voor mij in het geloven, in de opdracht van Jezus om het Koninkrijk God te zoeken. Ik voel me erg thuis bij de oproep die Jezus in Matheus 25 doet: wat deed je voor de naakten, de hongerigen, de dorstigen?" Guus laat zich zelf ook leiden door deze oproep: "Op mijn eigen bescheiden manier wil ik meewerken aan een betere wereld voor iedereen. En dat is meer dan een ethische opdracht. Ik doe dat omdat God dat van ons vraagt. De ziel van Vastenactie ligt voor mij in de mogelijkheid daarop te kunnen aansluiten."

"De paus roept in Laudato Si' op snel werk te maken van een rechtvaardige en meer duurzame wereld. Het lijkt me goed daarbij aan te sluiten en van daaruit nieuw elan te vinden. Ik ben ervan overtuigd dat mensen buiten de kerk daar ook voor open staan. Daarvoor moeten we wel naar buiten, naar mensen luisteren en ons engageren voor een betere wereld. Ook de paus maakt deze beweging en Jezus deed niet anders, dus waarom zouden wij dat niet kunnen?"

Rob Pauls

In gesprek met de Bijbel

Elke derde vrijdag van de maand gaan we met elkaar in gesprek over de lezingen van de zondag. De komende maanden op:

- 18 oktober: Geert Bles

- 15 november: Eline Claassens

20 december: valt uit i.v.m. de drukte rond Kerstmis.

De bijeenkomsten zijn steeds van 10.30 tot 11.30 uur, en zijn bedoeld voor iedereen die graag wil nadenken en praten over de teksten uit de Bijbel die het weekend erna in de liturgie gelezen worden. En de achtergrond daarvan ontdekken. Van harte welkom!

Een oecumenische avond

Woensdag 6 november

*Op 24 december a.s. bestaat de Raad van Kerken Parkstad 45 jaar.

*Begin november is het tijd voor de tweede Willibrordlezing

*Voorzitter ds. Ko van de Lagemaat neemt na ruim 12,5 jaar afscheid.

Drie bijzondere momenten, ze staan centraal op woensdagavond 6 november a.s. Bent u erbij?

U bent van harte welkom in de Andreaskerk (Palestinastraat, Heerlerbaan), vanaf 19.30 uur.

We beginnen met een avondgebed om 45 jaar RvK Parkstad te markeren.

Daarna wordt de tweede Willibrordlezing gehouden door ds. Christien Crouwel. Zij is sinds 2019 de algemeen secretaris van de landelijke Raad van Kerken. Wij zijn blij dat ze op deze bijzondere avond onze gast is.

Tenslotte wordt afscheid genomen van voorzitter Ko tijdens een gezellige nazit.

U bent van harte uitgenodigd.

Raad van Kerken Parkstad

Schoon GMS bedankt!

Heeft u het ook gemerkt? Het plein van de kerk en het tuinpad zien er pico bello uit. Geen sprietje gras en onkruid meer te zien. Dankzij de mannen en vrouwen van Schoon GMS die op zaterdag 21 september drie uur in touw zijn geweest om plein en tuin in orde te krijgen. Het is ze perfect gelukt.

Dank jullie wel, mensen van Schoon GMS, voor jullie komst naar onze parochie, ook dit jaar weer, en voor jullie werk en inzet.

Schoonmaakactie Heerlerbaan

Op zaterdag 21 september was World Cleanup Day, het grootste burgerinitiatief ter wereld in de strijd tegen zwerfafval. Ook op Heerlerbaan was een schoonmaakactie georganiseerd. Vier mensen van onze parochie waren van de partij en hebben een hoop afval ingezameld. Ook bewoners van het azc Imstenrade hadden zich via internet aangemeld en kwamen opdagen om een handje te helpen. Mede dankzij mensen van ver weg die bij ons hun toevlucht zoeken voor geweld en vervolging in hun land, is Heerlerbaan, tenminste voor even, weer een stukje schoner. Een mooie actie, voor herhaling vatbaar volgend jaar.

Vrijwilligersmiddag

Op zondag 22 september vond in het mooie en sfeervolle Nivon-huis in Heerlen de jaarlijkse vrijwilligersdag van de parochie plaats. Het was reuzegezellig en het eten was voortreffelijk. Met dank aan de vrijwilligers die een hoop werk hebben verzet om deze middag mogelijk te maken. Het heeft de moeite geloond!

Bekijk de foto's.

Verdiepingsochtend liturgie

Op vrijdagochtend 19 juli kwamen 22 parochianen bij elkaar om met elkaar te praten over de vieringen in de Andreas. De liturgiegroep van de parochie had de ochtend georganiseerd om te peilen wat de mensen die regelmatig naar de vieringen komen, van de liturgie in de Andreas vinden. De liturgiegroep wilde ook graag weten welke kant we met de liturgie in de parochie op willen. Moeten er dingen veranderen, of moet juist zo veel mogelijk bij het oude blijven? Waartoe dient de liturgie? Waar het gaat het in de viering om? Wat vieren wij? De bedoeling was ook om tot concrete aanbevelingen te komen voor de toekomst. Sommigen begrepen de ochtend ook als een kans om tot verdieping van de liturgie en de beleving ervan te komen. Er werden vier groepen gevormd waarin 'vanuit het hart' en met veel respect voor elkaars mening door iedereen is gesproken over een viertal vragen die van tevoren aan de groepen waren uitgereikt. De liturgiegroep is blij met de antwoorden die in de diverse groepen boven tafel kwamen en gaat daarmee aan de slag. Over het vervolg wordt u ge&imlnformeerd in een komend parochieblad.

Het is moeilijk om recht te doen aan al de meningen en gedachten die aan bod zijn gekomen. Ik doe een poging om het samen te vatten. Als u zich daar niet in herkent, klim dan in de pen (zoals dat zo mooi heet) en schrijf een stukje voor het parochieblad over uw mening over en uw beleving van de vieringen. Wij verwelkomen elke bijdrage. Wie weet, krijgt, als u de spits afbijt, ons parochieblad een vaste rubriek over liturgie erbij.

De meeste mensen beleven de vieringen als doorleefd en authentiek. Ze worden meestal als inspirerend ervaren. De voorgangers worden gezien als mensen die staan voor wat ze zeggen en doen in de viering. Ze moeten wel voeling houden met de gemeenschap en zich rekenschap geven van waar de gemeenschap staat en wat zij verwacht. Dat wil niet zeggen dat er niet af en toe met nieuwe vormen in de liturgie mag worden geëxperimenteerd. Voorgangers krijgen de ruimte om daarin hun weg te zoeken, naar eigen inzicht. Natuurlijk binnen de grenzen van de katholieke traditie waarin wij staan.

Als de vaste groep voorgangers wordt uitgebreid met mensen uit de gemeenschap die regelmatig zelfstandig een woord- en communie- (of andersoortige) viering leiden, dan is dat een goede ontwikkeling die bij de parochie past. Er moet dan wel gelet worden op de kwaliteit van de voorgangers, maar tot dusver is daar geen kritiek op. Integendeel, er mag best meer gebruik gemaakt worden van de kwaliteiten en ervaringen van kerkgangers in de vieringen. Als in de toekomst meer mensen voorgaan, hoe voorkom je dan dat de eenheid en herkenbaarheid van de vieringen verloren gaat? Er moeten een aantal vaste elementen in de viering zijn die telkens terugkomen. Sommigen vinden het rituele karakter van de liturgie erg waardevol; voor hen hebben de traditionele rituelen van de liturgie veel betekenis (met name van de eucharistie, maar ook daarbuiten). Anderen zien de zin van de viering meer in de individuele beleving en zoeken in de wekelijkse liturgie naar antwoorden op vragen die ze zelf stellen. (Te) veel nadruk op de rituelen kan volgens sommigen zelfs afbreuk doen aan de authenticiteit en waarachtigheid van de viering. Op dit punt lopen de opvattingen onder onze parochianen behoorlijk uiteen. De meeste gespreksdeelnemers vinden dat er in de vieringen een goede balans is tussen de viering als plek om als persoon met God in relatie te treden en de viering als een gemeenschapsgebeuren waarin mensen met elkaar samen zijn en elkáár ontmoeten. Ook hier bespeurt men een zekere spanning, want het een kan soms wel eens haaks staan op het ander. Wat de eucharistie voor de een betekent, betekent zij niet voor een ander. En hoeveel stilte verdraagt een viering in de Andreas? Over zulke spirituele vragen is het laatste woord nog niet gezegd!

Mij duizelt het ondertussen. Het woord is aan u!

Rob Pauls

Uit de liturgiegroep

Als mensen zondags naar de viering komen, hebben ze elkaar vaak een hele week niet gezien. Logisch dat ze van elkaar willen weten hoe het gaat en nieuws uitwisselen. Zo'n parochie willen we immers ook zijn: waarin mensen om elkaar geven en samen optrekken. Maar er zijn ook mensen die de stilte voor het begin van de viering missen om zich op de viering voor te bereiden. Zij hebben een moment van inkeer nodig om tot God en elkaar te naderen. De liturgiegroep wil daarom een stiltemoment inbouwen in het begin van de viering zelf. Als de viering begint met het klinken van de bel en de voorgangers zijn ingetreden, steken de acolieten of lectoren in stilte de kaarsen aan. Een ogenblik van stilte waarin iedereen even tot zichzelf kan komen en met zichzelf alleen kan zijn voordat wij samen komen voor God. Wij hopen op uw instemming en medewerking.

De liturgiegroep

Expositie Jos Solberg 'Omweg naar Santiago'

25 augustus t/m 9 oktober 2019 in de Andreaskerk

De blik in de ogen van de pelgrim als hij, na ruim veertig dagen lopen op de Camino Francês, bij de kathedraal van Santiago de Compostela aankomt, heeft met 'onderweg zijn' en met 'afstand' te maken, en niet alleen de geometrische afstand, maar ook die andere: die met verte en afscheid, met onthechting en verwijdering te maken heeft.

'Omweg naar Santiago' is het thema van de acrylschilderijen van Jos Solberg die in de Andreaskerk getoond worden. Het werk is een reflectie van opgedane indrukken en gevoelens onderweg, en van het bewust 'afstand nemen' van alle zekerheden en van de waan van de dag. Het is een thema voor grensverleggers en wandelaars. Voor een wandelaar die ook nog schildert, zoals Jos, is de horizon een onuitputtelijke bron van inspiratie. Onderweg zijn naar de horizon leidt hem naar de mooiste vergezichten, of zet hem weer met beide benen op de grond.

De leegte in het eindeloze landschap is vergelijkbaar met een leeg doek dat hij op zijn schildersezel zet om aan een nieuw werk te beginnen, en de stilte die hij zoekt in de natuur is als een meditatief moment in het werkproces, waarin hij zijn hoofd probeert leeg te maken voor nieuwe indrukken, gevoelens en gedachten. Hij is zodoende ook steeds 'onderweg naar kunst'.

Openingstijden: dinsdag t/m vrijdag van 10.00 tot 12.00 uur. Op de zondagen: 8 en 22 september en 6 oktober van 14.00 tot 16.00 uur. Voor groepen ook op afspraak (tel. 045 - 541 51 77).

Marcel Mollink

Sinds 1 juli mag ik 6 uur per week bij jullie werken. Karin van Doormaal en Rob Pauls vroegen om me via het parochieblad kort aan jullie voor te stellen. Iets kort vertellen is niet zo makkelijk voor me, maar ik ga het proberen.

Op 17 maart 1958 ben ik geboren in een Twents boerendorpje genaamd Fleringen (ut sjunste op de welt!). Van mijn moeder kreeg ik de naam Marcel. Na mij kwamen er nog twee zussen en gelukkig een broer. Ik hield niet zo van het boerenleven. Had eigenlijk een hekel aan melken, hooien en de stal schoonspuiten. Later ben ik het boerenleven heel erg gaan waarderen. Ben zelfs heel blij dat ik een boerenzoon ben.

In 1977 ben ik naar Heerlen verhuisd om aan de HTP theologie te gaan studeren. Op de Pabo hoorde ik van de theologielerares een heel ander en o zo bevrijdend verhaal over Jezus. Heel anders dan wat ik thuis en in de kerk hoorde. Ik voelde: hier MOET ik meer van weten. Tijdens deze studie ging er een wereld voor me open. Ook snapte ik veel niet. Veel bijbelverhalen en christelijke dogma's stonden heel ver van me af. Maar:ik ben iedere dag nog dankbaar dat ik deze studie mocht doen.

Sinds 1996 (ongeveer) werk ik in de parochie Voerendaal bij pastoor Harrie Brouwers als jongerenpastor. Er is een heel mooi vormselproject ontstaan. Uitdaging vind ik om iets van de christelijke traditie te laten aansluiten bij jongeren. Ik vind dat wij daar aardig in geslaagd zijn. Ook hebben we een maatschappelijke stage ontwikkeld rond de Werken van Barmhartigheid. We gingen met de jongeren naar bijvoorbeeld de Voedselbank, de jeugdgevangenis in Cadier en Keer en naar een Iraans echtpaar dat gevlucht is naar Nederland. De beleving van de jongere stond centraal. Wat ik hier heb geleerd neem ik graag mee naar de Andreas. Ook heb ik me beziggehouden met volwassenenkatechese. Voor mij betekent dat: op zoek naar mensen, plekken die de parochianen kunnen raken in hun hart. Organiseren van lezingen waardoor de ziel van de mens wordt gevoed. De christelijke traditie heeft genoeg in huis om de mens van nu te bezielen (maar ook buiten is veel te vinden). Daar ben ik vast van overtuigd. Al met al ben ik heel gelukkig dat ik in deze levendige,eigentijdse parochie mag werken.

Verder heb ik 25 jaar gewerkt met mensen met een verstandelijke beperking. Zo'n 20 jaar bij de stichting Radar en de laatste vijf jaar als vrijwilliger op de Corisberg (de biologische, antroposofische boerderij). De plek waar o.a. Guus, onze nieuwe misdienaar, woont. Ik heb veel aan deze mensen te danken. Ik kwam er zo mijn eigen handicaps tegen!! En heb zo genoten van hun manier van Zijn.

Wat mij verder vormde: tien jaar vrijwilligerswerk voor daklozen (de Koempel); drie jaar wonen in een klooster bij de paters van de Heilige Harten in Valkenburg; jaren meedraaien in de MOV-groep van de Annaparochie; plus nog twee opleidingen: drie jaar aan de School voor Creatief Leven in Amersfoort met o.a. Hein Stufkens en Dolf Coppes, en twee jaar de opleiding tot praktisch filosoof in Heerlen bij Joep de Jong en Will Heutz. Hier leerde ik de weg naar binnen En naar buiten! Graag kom ik naar de Andreas. Een plek, een kerk waar ik me echt thuisvoel. Waar ik word geinspireerd. Waar ik aan het denken word gezet. Gevoeliger wordt voor het onrecht in de wereld. Waar ik geniet van de open, eerlijke, oprechte gesprekken over o.a. de toekomst van de kerk. En de leuke, fijne mensen die ik daar ontmoet. Voor mij is Alles een manifestatie van een Geheim, wat wij God noemen. Ik ben ervan overtuigd dat dit Geheim in ieders hart 'spreekt'. En dat, als we deze Stem volgen, de wereld steeds menselijker en rechtvaardiger zal worden. Laten we elkaar helpen dichter bij ons hart te komen. En zo stapje voor stapje, met vallen en opstaan, werken aan meer humaniteit en gerechtigheid op onze planeet.

Marcel Mollink

Theeceremonie

Na de viering van zondag 1 september was er een theeceremonie in de kerk. Abakoula Argalaless, geboren in Niger in West-Centraal-Afrika, nu woonachtig in Maastricht, hield een theeceremonie en vertelde ondertussen over zijn land in de Sahara-woestijn, over het Toeareg-nomadenvolk, hun omgang met kamelen, en over het project Aman-Iman, wat letterlijk betekent: water is leven. De stichting Aman-Iman wil de levenssituatie van de mensen in Inadougoum en de omliggende dorpen in Niger verbeteren, door de realisatie van toegang tot schoon drinkwater, educatie, sanitaire voorzieningen, landbouw, moestuinen, zelfredzaamheid en duurzame ontwikkeling.

Meer informatie over dit project vindt u op www.aman-iman.nl.

Amazonegebied (vervolg)

De Amazonewerkgroep heeft half mei een Open Brief gestuurd naar de Minister van Ontwikkelingssamenwerking, de Tweede Kamer en een aantal grote Nederlandse bedrijven over hun activiteiten in het Amazonegebied. Omdat tot op heden de respons karig is, is in de vergadering van 21 juni besloten tot de volgende stappen: (a) het opvoeren van de druk door publiciteit te zoeken via dagbladen en (b) het persoonlijk benaderen van enkele bekende Kamerleden.

Ook richten wij een verzoek aan de Nederlandse bisschoppen om hun stem te laten horen, vanwege de Bijzondere Bisschoppensynode in Rome die op initiatief van paus Franciscus in Rome plaatsvindt van 6 tot 27 oktober 2019. Deze bijzondere synode heeft als thema: 'Amazonia: nieuwe paden voor de kerk en voor een integrale ecologie', en is in lijn met de encycliek Laudato Si' van 2015, waarin de paus oproept tot actie tegen klimaatverandering en de rampzalige gevolgen ervan, en waarin hij het hele Amazonegebied een probleemregio noemt.

Geert Bles

Lees de open brief geschreven naar minister Kaag van Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking en betrokken bedrijven. Bij deze brieven is als bijlage een oproep van het Braziliaanse Plattelandspastoraat toegevoegd.

Van de geadresseerden hebben we nog geen reacties ontvangen, wel van mensen die we een kopie hebben verstuurd. Lees de reacties.

Gesprekken over Kerk en geloof

Veel mensen hebben vragen over de rol en betekenis van de Kerk in de huidige samenleving, en over het geloof dat voor velen niet meer hetzelfde is als het geloof waarmee ze zijn opgegroeid. In maart zijn we daarom in de parochie gestart met twee gespreksgroepen rondom Kerk en geloof. Ongeveer twintig mensen kwamen naar de parochie om te overleggen over hoe we vorm willen gaan geven aan de gesprekken. Afgesproken is dat we om de zes weken in de huiskamer van de parochie samenkomen om na te denken over een thema dat in de groep leeft. Zonder denk- of spreekverboden: met respect voor ieders mening en voor ieders bijdrage mag iedereen vrijuit vertellen wat hij of zij van iets vindt. Op die manier kan iets groeien waarmee wij allen, ieder op zijn of haar manier, ons voordeel kunnen doen.

Heeft u belangstelling? Iedereen mag aansluiten; ook mensen van buiten de parochie zijn van harte welkom. Aanmelden mag, maar hoeft niet; u kunt gewoon langskomen en aanbellen. Er is een middag- en een avondgroep.

Wellicht tot ziens!

Rob Pauls

Taiama-Andreas: Dag van het Afrikaanse Kind

Op zondag 16 juni 2019 vierden we in de parochie 'the Day of the African Child'.

Wij vonden het heel plezierig dat Angelique Zonneveld uit Den Haag aanwezig was: zij was voor ons in de jaren dat we met een project deelnamen aan de landelijke Vastenaktie, een belangrijk aanspreekpunt als het ging om de manier waarop we ons project op een goede manier konden realiseren. Ze was onder de indruk van de viering, de gemeenschap en het kerkgebouw.

Het werd een mooie eucharistieviering verzorgd door Geert en Nan; vooral goed was de inkadering in de liturgie van het weekend. Er was ook mooie zang van Sound of Peace and Freedom, met extra begeleiding op de djembé door Kelly Fofana en mooie eerste lezing en voorbeden. Na de dienst was er een powerpointpresentatie waarmee MarieJosé de kern raakte van de stand van zaken in het project in Kabala waarmee we nu bezig zijn. Zowel de mooie dingen waar we mee in aanraking komen als de teleurstellingen.

Daarna was er op het kerkplein een bijeenkomst met een kleurrijke couleur locale. Er werden kleine Afrikaanse gerechten geserveerd, gemaakt door Aminata en een andere kokkin. Er was Afrikaanse muziek van Kelly met zijn vriend uit Maastricht en spontaan spel van de kinderen met materialen waar kinderen ook nu nog in Sierra Leone mee spelen.

Filip en een kleinzoon van Marian verkochten kleinoden uit Sierra Leone en hier in Nederland zelfgemaakte jam en tasjes. De totale opbrengst daarvan was 285 euro, waarvoor veel dank.

Daarnaast konden de mensen op een tochtje door de kerktuin kennismaken met alledaagse werkzaamheden en gebruiksmaterialen in Sierra Leone. Er was een duidelijke uitleg bij. Op die manier kreeg je daar een goede indruk van. Ook het goede weer droeg bij aan de sfeer.

Op 16 juni kreeg een aantal meisjes uit Semamaya die door de week in Kabala naar de middelbare school gaan, uniformen, schoenen en een rugzak, basisvoorwaarden om de school te kunnen volgen: een belangrijke stap om daarmee iets van het leven te kunnen maken.

Gard Verstegen

Amazonegebied

Een aantal grote Nederlandse bedrijven is werkzaam om het Amazonegebied te ontsluiten: wegen aanleggen, spoorlijnen, havens, de rivier bevaarbaar maken voor grote schepen, etc. Dit alles gebeurt met steun van de Nederlandse overheid. Natuurlijk, zeggen zij, dat ze dat doen in goed overleg met de Braziliaanse overheid en lokale ondernemingen, en met respect voor de inheemse volken, en dat ze erop toezien dat dit 'duurzaam' gebeurt.

Maar bij dit laatste plaatsen wij juist heel grote vraagtekens, en wij worden daarin bevestigd door journalisten en buitenlandse organisaties. Het is daarom dat een kleine werkgroep een aantal keren bij elkaar is gekomen om een Open Brief op te stellen, gericht aan de Minister van Ontwikkelingssamenwerking, aan de Tweede Kamer en aan de betreffende bedrijven. Wij vragen hen daarin om een antwoord op onze kritische vragen. Deze brief is half mei verzonden. Wij wachten op hun antwoord en houden u op de hoogte.

Geert Bles

Leven van wat komt

Een nieuw thema op de wand met ingang van de advent, het is een traditie geworden in de Andreasparochie. Een tekst op de wand die je in eerste instantie de wenkbrauwen laat fronsen; wat moet ik met een door de liturgiegroep gekozen tekst als Leven van wat Komt?

Het is de titel van een boek van Erik Borgman, theoloog en lekendominicaan. Borgman vraagt zich in zijn boek af wat er met ons persoonlijk maar ook met de mensheid zou gebeuren als we ons opnieuw zouden laten aansteken door de vreugde en de hoop, het verdriet en de angst door de vele crises, ook binnen het instituut kerk? Als hoop, verdriet, angst en vreugde de ingrediënten zijn om te ervaren dat we gedragen worden door Diegene die ons leert te geloven dat wij uiteindelijk elkaars hoeders en elkaars begunstigers zijn?

Borgman daagt ons uit om samen te zoeken naar tekenen van Gods aanwezigheid, het Armeense gezin misschien in de Bethelkerk in Den Haag; het doet een appel op ons, het is een kans voor het gezin, het kinderpardon, de oecumene, door te ervaren dat God al aanwezig is voordat je komt. "Het gaat er niet om wat wij voor elkaar krijgen, maar om wat er komt en ons verandert en vernieuwt." Hoop, verdriet, angst en vreugde, ze laten ons ontdekken dat een crisis een keerpunt is en dat er altijd weer ruimte is om te werken, ook letterlijk, aan "ongedachte toekomst".

God komt naar ons toe. We kunnen leven van wat komt en vertrouwen op een goede toekomst als wij Hem tegemoet leren zien. 'Dat onze ogen opengaan!'

Lees ook de overweging van de tweede zondag van de advent.

Taalles in de Andreas

De Andreasparochie verzorgt samen met Alcander en SCHUNCK* bibliotheek lessen Nederlandse taal voor vluchtelingen uit het azc en voor allochtone en laaggeletterde bewoners van de wijk. SCHUNCK* verzorgt al taalcursussen in Heerlerheide en Hoensbroek en maakt nu gebruik van de ervaring die de Andreas de afgelopen jaren heeft opgedaan met taallessen, om ook in Heerlerbaan acte de présence te geven. In de wijk, dicht bij de mensen. Vier vrijwilligers gaan na een cursus taalcoach bij SCHUNCK* enthousiast aan de slag om mensen met een taalachterstand te helpen op volwaardige wijze deel te kunnen nemen aan onze samenleving.

De lessen zijn op woensdag van 10.00 tot 11.30 uur in het parochiehuis aan de Palestinastraat 326.

Archief

Voor oudere berichten kijk in het archief.