Overweging

← terug

Veertig dagen op weg naar Pasen - een tijd van bezinning

We zijn in het rijke westen in de ban geraakt van steeds meer, steeds sneller. We laten ons handelen steeds meer bepalen door wat mogelijk is en niet door wat goed is. In zijn brief Laudato Si' nodigt paus Franciscus ons uit om vreugde te vinden in het leven, vanuit het besef en de ervaring dat we deel zijn van het grote ingewikkelde geheel dat leven is. "Wij allen én alle wezens van het heelal zijn geschapen door dezelfde Vader en zijn met elkaar verbonden in een soort universele familie."

In 'De dichter en het velletje papier' beschrijft de monnik Thich Nhat Hanh hoe alles met alles samenhangt: "Als je een dichter bent zal je heel duidelijk een wolk in dit papier kunnen zien drijven. Zonder wolken is er geen regen; zonder regen kunnen de bomen niet groeien; zonder bomen kunnen we geen papier maken. Als we dit papier wat dieper bekijken kunnen we de zon in dit papier zien. Zonder zon kunnen de bomen niet groeien. We zien de houthakker die de boom gekapt heeft en hem naar de papierfabriek gebracht. De houthakker kan niet zonder zijn dagelijks brood; daarom is ook de tarwe waar zijn brood van gemaakt is in dit papier aanwezig. En ook de vader en de moeder van de houthakker...". De paus gaat nog een laag dieper en zegt in zijn brief: "Heel de werkelijkheid is als een openbaring van de Schepper, als geladen met liefde. Ieder schepsel weerspiegelt iets van God en vertelt ons daarover."

Om dat te kunnen zien hebben we een andere kijk nodig op de wereld om ons heen, niet de hebberige kijk die alles meet naar het nut voor mij, maar de beschouwende blik, die van alles de waarde ziet omdat het geschapen is, een schepsel, net als wij. Als je zo naar de schepping en naar jezelf kijkt dan wil je anders leven. En dat is een passend thema aan het begin van de vastentijd. We worden uitgenodigd ons te bekeren tot een leven vanuit dat diepe besef van verbondenheid en van respectvolle, liefdevolle relaties met de ons omringende wereld. Dat gaat niet van de ene op de andere dag. Dat lezen we ook in het verhaal van Genesis. Het joodse volk had veertig jaar nodig voordat het echt los was gekomen van de vleespotten van Egypte en klaar was om het land van melk en honing in te trekken. Zoveel tijd hebben we niet, maar we krijgen wel veertig dagen de tijd om ons te bezinnen op wie we zijn en wat onze taak in deze wereld en in dit leven is.

Harry Kerckhoffs